DE VEDETTE : EGOR TITOV

Na het WK van 2002 in Japan en Zuid-Korea was de Russische sportpers het er roerend over eens : Egor Titov zou het eerstvolgende exportproduct zijn van het Russische voetbal. Maar vreemd genoeg week Titov niet uit naar een buitenlandse topclub en bleef hij bij Spartak Moskou.
...

Na het WK van 2002 in Japan en Zuid-Korea was de Russische sportpers het er roerend over eens : Egor Titov zou het eerstvolgende exportproduct zijn van het Russische voetbal. Maar vreemd genoeg week Titov niet uit naar een buitenlandse topclub en bleef hij bij Spartak Moskou. Daar debuteerde hij in 1995. Zoveel clubliefde leverde hem ook een erelijst op. In 1998 en in 2000 werd Titov verkozen tot beste voetballer van Rusland, en tussen 1996 en 2001 pakte hij met Spartak Moskou zes opeenvolgende landstitels. Kortom, een fraai visitekaartje. Minder mooi oogt de positieve dopingcontrole na een kwalificatiewedstrijd van Rusland voor het EK van 2004 in Portugal. De kwestie deed veel stof opwaaien en kwam Titov op een schorsing van een jaar te staan. De speler zelf blijft tot vandaag hardnekkig ontkennen dat hij bewust van het verboden spul zou hebben gesnoept. Hij verwijt de diëtist van zijn club dat hij niet voldoende aandachtig de spelersmaaltijden heeft bewaakt. Na zijn schorsing nam Titov meteen zijn plaats in het elftal weer in. En voetbalde hij alsof er niets gebeurd was. Egor Titov werd geboren op 29 mei 1976. Op zesjarige leeftijd schreef hij zich in aan de voetbalschool van Spartak Moskou. Van bij het begin etaleerde hij zijn uitzonderlijk talent. De middenvelder Titov koppelt werklust en mentaliteit aan intelligentie en inzicht. Een strateeg die zich niet te beroerd voelt om de handen uit de mouwen te steken, het is in het voetbal een veeleer uitzonderlijke combinatie. Als weinig andere voetballers kan Titov het verloop van een wedstrijd met één actie veranderen. Maar hij tilt ook de spelers rondom hem op naar een hoger rendement. Vooral Mozart, die met hem het middenveld van Spartak Moskou deelt, heeft veel aan Titov te danken. Met zijn 186 centimeter schuwt Titov bovendien ook geen enkel luchtduel. Allicht wordt Egor Titov straks weer een van de leiders van Spartak Moskou op de Europese scène.Vooral in verdedigend opzicht heeft trainer Vladimir Fedotov kopzorgen : hoe moet hij in 's hemelsnaam de leegte opvullen die is ontstaan door het vertrek van Nemanja Vidic naar Manchester United ? Vidic was een van de sleutelfiguren van het team en zorgde achterin voor de broodnodige stabiliteit. Achteraan durft het bij Spartak dan ook nogal eens scheef lopen. Maar traditioneel produceert Spartak Moskou een uitgesproken offensief voetbal. Clubbestuur noch supporters hebben het begrepen op voorzichtig ingestelde coaches. Het team kan evengoed een 4-5-1 als een 4-4-2 uitvoeren en in beide systemen beschikt het over het typische vermogen om de korte combinatie af te wisselen met de lange bal. De middenvelders bereiken hoe dan ook gemakkelijk opvallend de twee spitsen. Doorgaans zijn dat Fernando Cavenaghi en Roman Pavlyuchenko, al is Mihajlo Pjanovic een meer dan interessant alternatief. Niet alleen vanwege zijn naam is het voorts ook uitkijken naar officier de liaison Mozart. l Pierre Bilic