1. Kan dit soort situaties met problemen tussen makelaars en clubs alleen maar in België?
...

1. Kan dit soort situaties met problemen tussen makelaars en clubs alleen maar in België?'De manier waarop er met makelaars wordt gewerkt, is nergens erger dan in België wegens een totaal gebrek aan transparantie en onbestaand respect voor contractuele afspraken. De regelgeving over makelarij in België loopt lichtjaren achter op andere beschaafde voetballanden, zoals Engeland, Nederland, Duitsland, Frankrijk, Spanje, Portugal en zelfs Italië. Er zijn dingen gebeurd tussen makelaars en clubleiders die niet correct waren. De regelgeving in België moedigt dat aan. De drie gewesten laten toe dat de atleet of speler een contract sluit met een makelaar en dat van dag één op dag twee mag verbreken zonder het minste gevolg. De intentie is de atleet beschermen, maar het gevolg is dat clubs een makelaar die niets met de speler te maken heeft mogen inschakelen. In het buitenland kan dat niet. Engeland heeft een strikte regelgeving, net als Frankrijk. Een club mag daar ook een eigen makelaar inschakelen, maar moet altijd de rechten van de spelersmakelaar respecteren, ook financieel. Het Engelse reglement maakt een strikt onderscheid tussen clubmakelaar en spelersmakelaar, en bepaalt wat hun rechten en plichten zijn. Wie in de fout gaat, wordt geschorst. Iedereen weet op elk moment perfect wie wat doet, en hoeveel er betaald wordt.' 2. Is het wetsvoorstel van Denis Ducarme uit 2011 de oplossing?'Dat wetsvoorstel is schieten op een hyena met een waterpistool. Al is het maar omdat het in het federale parlement werd voorgesteld, terwijl het een gewestmaterie is. Maar ook het voorstel zelf is waardeloos. Als bestuurslid werkte ik in 2012 in de profliga mee aan een streng en duidelijk reglement, met transacties die langs een clearing house, een controleorgaan, passeren en heel transparant zouden zijn. Dat werd in de juridische commissie besproken, tot er protest kwam van Laurent Denis, een aantal makelaars, maar ook van Dirk Degraen namens Genk, van Mehdi Bayat namens Charleroi, en van Anderlecht. Daarna werd het voorstel vreemd genoeg in een gemengde commissie afgekeurd.' 3. Had u indertijd als CEO van een eersteklasser slechte ervaringen met makelaars?'Bij Lierse was het simpel. Mijn eerste boodschap was aan Dejan Veljkovic, Mogi Bayat en andere makelaars zeggen dat door de schulden ons transferbudget twee jaar lang nul euro zou bedragen. Ik weet nog dat ik Veljkovic zei dat we geen spelers van hem meer zouden nemen en dat hij daar vriendelijk op reageerde. Natuurlijk wordt door makelaars wel eens iets lachend gezegd, maar uiteindelijk heb je het zelf in de hand als clubleider. Om de heel simpele reden: er zijn té veel spelers. Dus geldt gewoon de wet van vraag en aanbod. Je moet er ook voor zorgen dat je niet té veel spelers van dezelfde makelaar in je kern hebt.' 4. Hebt u als makelaar spelers naar een club moeten laten gaan via iemand anders, een huismakelaar?'Ja. Een Belg die uit het buitenland wilde terugkeren naar een grote club hier. Ik ga naar die club, die vindt het nog te vroeg, tot mijn speler na een paar weken gecontacteerd wordt door een andere makelaar die zegt een mandaat te hebben gekregen van de club, die mij ondertussen aan het lijntje hield. Uiteindelijk heb ik die speler gezegd: 'Doe maar, anders denk ik niet dat je bij die club binnen geraakt.'' 5 Hoe lossen we dit probleem structureel op? En wie moet het aanpakken?'Je moet zoals in het buitenland een professionele reglementering hebben die de rollen van clubmakelaar en spelersmakelaar uit elkaar haalt. Wie treedt op namens wie en wie krijgt welk mandaat? Als dat duidelijk is, moet er controle ingebouwd worden. Je zorgt ook voor een effectieve bestraffing voor wie in de fout gaat, wat een transparant reglement met sancties veronderstelt. De CEO van de voetbalbond en de CEO van de profliga moeten dat opzetten. Eigenlijk is er een nog beter voorstel, maar dan ineens wereldwijd: schaf gewoon het transfersysteem af. Clubs zullen er echt niet kapot van gaan.'