Twee spitsen en een puzzel

Veel verrassingen zien we in België zelden, dus kunnen we ons niet voorstellen dat Standard op de troon zal plaatsnemen. De transferperiode beroofde de Rouches al van Zinho Vanheusden en Michel-Ange Balikwisha terwijl Merveille Bokadi eens te meer in de lappenmand ligt. Voor Mbaye Leye is het dus moeilijk om de ruggengraat van de ploeg te stabiliseren. Op elk moment zou er nog iemand aan de kern kunnen toegevoegd worden, afhankelijk van de opportuniteiten op de markt.
...

Veel verrassingen zien we in België zelden, dus kunnen we ons niet voorstellen dat Standard op de troon zal plaatsnemen. De transferperiode beroofde de Rouches al van Zinho Vanheusden en Michel-Ange Balikwisha terwijl Merveille Bokadi eens te meer in de lappenmand ligt. Voor Mbaye Leye is het dus moeilijk om de ruggengraat van de ploeg te stabiliseren. Op elk moment zou er nog iemand aan de kern kunnen toegevoegd worden, afhankelijk van de opportuniteiten op de markt. Het grote lichtpunt van het vaak grauwe seizoen 2020/21 was het samenspel tussen João Klauss en Jackson Muleka in de spits. Dat lijkt ook de hoeksteen te worden bij de heropbouw van het Luikse voetbal, dat volop in de steigers staat. Het is bijna een paradox als je weet dat veel trainers graag herhalen dat een ploeg voornamelijk opgebouwd wordt vanuit de verdediging. Het is evenwel een evidentie wanneer je ziet hoe voortreffelijk de Braziliaan en de Congolees van in het begin samen speelden. Wat overblijft is een grote puzzel. Leye houdt immers niet van een numerieke minderheid op het middenveld, dus leidt een driemansverdediging en een spitsenduo de Senegalese coach naar een 3-5-2-systeem, dat hij ook het vaakst gebruikte tijdens de voorbereiding. Een goede balcirculatie moet de ruimte in de rug van Hugo Siquet beschermen, die mogelijk wel naar Lille verhuist, dat aan zijn mouw trekt. Siquet biedt offensief een meerwaarde maar is niet altijd even onberispelijk bij balverlies. Die balcirculatie zorgt ook voor het ideale evenwicht binnen dit Standard, dat goeie voorzetten kan versturen naar de aanvallers, ook al is Nicolas Gavory een stuk onregelmatiger op de andere flank. Rond de middencirkel hebben de Luikenaars momenteel keuze zat, met de altijd regelmatige Gojko Cimirot voor de verdediging, met de revelatie van vorig seizoen Nicolas Raskin maar ook met Samuel Bastien en Selim Amallah. Vier stevige titularissen voor drie plaatsen, maar ook mannen die nog een interessant aanbod zouden kunnen krijgen en andere lucht willen gaan opsnuiven. De puzzel verandert dus voortdurend en Standard zoekt nog naar de ontbrekende stukjes in zijn academie, die weer op volle toeren zal moeten draaien. Nathan Ngoy werd eind vorig seizoen voor de leeuwen gegooid en wist te charmeren rechts in een driemansverdediging. Het zou wel eens kunnen dat hij aan het nieuwe seizoen begint als basisspeler, naast Moussa Sissako en de nieuwe kapitein Kostas Laifis, een van de anciens in de kern van de Rouches. Het is moeilijk voor te stellen dat Standard door die wisselende omstandigheden zijn grote ambitie zal kunnen waarmaken, namelijk zo snel mogelijk weer Europees spelen. Maar voor technisch directeur Benjamin Nicaise moeten de inkomende transfers nog komen. Is het al te laat? We weten dat op Sclessin alles veel sneller kan gaan dan elders. De huidige wederopbouw is daarvan het opvallendste voorbeeld: voor 15 september 2020 hadden Muleka noch Klauss al ooit het shirt van Standard gedragen en vandaag hebben deze twee spitsen de sleutels van het Luikse spel in handen.