Heel Luik dompelde zich onder in een zinderend volksfeest nadat Standard voor de tweede opeenvolgende keer de titel behaalde. Het was een nieuwe bevrijding voor deze economisch zo geteisterde regio. De Rouches veroverden in een ongezien kolkende sfeer definitief de macht in het Belgische voetbal. Met de vijftien miljoen euro extra inkomsten uit de Champions League wordt de financiële achterstand tegenover Anderlecht in één klap gedicht en hijst Standard zich ook wat dat betreft mee aan de top. Ooit beschouwde deze club spelers en trainers als wegwerpartikelen, nu staat er een stevige financiële basis, ook al omdat er van de achttien miljoen euro die in augustus werd opgestreken voor Marouane Fellaini nauwelijks iets is uitgegeven.
...

Heel Luik dompelde zich onder in een zinderend volksfeest nadat Standard voor de tweede opeenvolgende keer de titel behaalde. Het was een nieuwe bevrijding voor deze economisch zo geteisterde regio. De Rouches veroverden in een ongezien kolkende sfeer definitief de macht in het Belgische voetbal. Met de vijftien miljoen euro extra inkomsten uit de Champions League wordt de financiële achterstand tegenover Anderlecht in één klap gedicht en hijst Standard zich ook wat dat betreft mee aan de top. Ooit beschouwde deze club spelers en trainers als wegwerpartikelen, nu staat er een stevige financiële basis, ook al omdat er van de achttien miljoen euro die in augustus werd opgestreken voor Marouane Fellaini nauwelijks iets is uitgegeven. Dat moet Standard toelaten de basisspelers te behouden en de architect van het succes, Laszlo Bölöni, verder aan zich te binden. Het ongeduld van het publiek bepaalde heel lang het voetbal van Standard, dat al te gemakkelijk naar het wapen van de lange bal greep. Bölöni brak daar resoluut mee. De onafhankelijk denkende Roemeen heeft lak aan alles en iedereen, wil niet goed overkomen maar wel presteren. Hij bleek met zijn denkbeelden een verrijking voor deze club. Bölöni probeerde zo veel mogelijk van achteruit te combineren, zonder het overzicht te verliezen. Al heel snel sprak er in Luik geen mens meer van de vorig seizoen zo opgehemelde Michel Preud'homme.Veel meer dan Anderlecht voetbalde Standard dit seizoen bij vlagen met een aura van onaantastbaarheid. Alleen de opeenvolging van wedstrijden bleek een probleem: te veel punten werden er vergooid na Europese matchen. Alleen daardoor kwam het tot een dubbele testwedstrijd, die zondag eindigde. Met een belabberde en door veel fouten ontsierde vertoning, een karikatuur van een topmatch, maar geen mens die daar in het feestgedruis nog aan dacht. Standard bouwt op het sportieve vlak een grote voorsprong uit op de concurrentie. Het aandeel van Luciano D'Onofrio daarin is immens. Hij heeft veel voetbalverstand en is op Sclessin de enige baas. Standard beschikt over een elftal met veel groeimarge en veel jong geweld. Zo was de manier waarop Steven Defour dit seizoen vooruitgang boekte opmerkelijk. Na een moeizame start groeide hij als regelaar en ontregelaar uit tot het hart van de ploeg. Vooral in de eerste testwedstrijd bleek dat Standard qua technisch vermogen veel beter dan Anderlecht. Ook dat is tekenend voor de machtswissel aan de top van het Belgisch voetbal. Anderlecht bracht dit seizoen slechts sporadisch het subtiele en artistieke voetbal dat verweven is met de huisstijl. Het etaleerde wel op belangrijke momenten een gebrek aan mentale kracht. Zoals in Tubeke toen, één dag nadat Standard een bloedeloos gelijkspel behaalde op Zulte Waregem, de kans op de koppositie op een ontluisterende manier werd verkeken. In de schaduw van de dubbele testwedstrijd speelde RC Genk zaterdag in de bekerfinale een hoop frustraties van zich af. Het kadert perfect in een grillig seizoen dat een ploeg die het spoor compleet kwijt leek, zich toch nog één keer kon opladen. Bijzonder knap was het dat Pierre Denier de jeugd kansen gaf. Met die jongeren als basis en enkele transfers krijgt Hein Vanhaezebrouck een ploeg in handen met veel potentieel en kan er een nieuwe start worden genomen. De bekerwinst verdrijft de kater van een seizoen waarin Genk buitenshuis meer doelpunten maakte dan thuis en in de eigen arena maar één keer meer scoorde dan ... Tubeke. Het valt af te wachten in hoeverre Vanhaezebrouck (uiteindelijk maar één jaar hoofdtrainer in eerste klasse) in Genk zijn accenten zal leggen. Bij KV Kortrijk pakte hij in de heenronde uit met zeer herkenbaar voetbal, maakte spelers beter, om nadien zo vaak arbitrale beslissingen te bekritiseren dat hij eerder op een controleur van scheidsrechters leek dan op een trainer. Maar die frustratie was begrijpelijk. Juist de verkeerde inschattingen van de scheidsrechters liepen als een rode draad door dit seizoen. Ook zondag op Standard dat, zoals eerder ook al op AA Gent, een licht toegekende strafschop kreeg, terwijl Anderlecht een penalty werd onthouden. Het mag geen afbreuk doen aan de realiteit: Standard is de terechte kampioen. S door JACQUES SYS