Mika Häkkinen, voormalig wereldkampioen in de formule 1, zei ooit dat je een goede verliezer moet zijn om een goede winnaar te kunnen zijn. Daar heeft de verdedigende middenvelder van Standard geen oren naar. William Vainqueur - nomen est omen - wil als winnaar altijd goed zijn. Van nonchalance, middelmatigheid of een gebrek aan ambitie krijgt hij het op de heupen.
...

Mika Häkkinen, voormalig wereldkampioen in de formule 1, zei ooit dat je een goede verliezer moet zijn om een goede winnaar te kunnen zijn. Daar heeft de verdedigende middenvelder van Standard geen oren naar. William Vainqueur - nomen est omen - wil als winnaar altijd goed zijn. Van nonchalance, middelmatigheid of een gebrek aan ambitie krijgt hij het op de heupen. William Vainqueur: "Ik had het in de eerste wedstrijden een beetje lastig. Dat lijkt me niet meer dan normaal als je anderhalve maand out bent geweest. Nu zit ik niet meer zo ver van mijn beste niveau af." "Voor mij zijn dat details die ik bij het begin van de voorbereiding al achter me had gelaten. Ik denk dat je dat wel hebt kunnen zien tegen Anderlecht." (lacht)"Dat is gewoon een tekst uit een song van Rohff. Je hoeft er niets persoonlijks achter te zoeken." "Helemaal niet." "Dat bestaat gewoon niet. Ik ben gelukkig. Alles gaat goed, ik heb een mooi gezin en ik besef maar al te goed hoeveel geluk ik heb dat ik van mijn hobby mijn beroep heb kunnen maken. Er zijn veel ergere zaken dan wat ik afgelopen zomer heb meegemaakt. Als ik terugkeer naar mijn oude buurt in Parijs zie ik wel een en ander gebeuren. En als ik nog eens terugga naar mijn eiland is dat zeker het geval." "Ik ga een keer per jaar terug naar Guadeloupe. Daar vind je wel een paar wijken waar het leven anders is." "Dat er geen enkele reden was om snel terug te keren. Want als je terugkeert voor je helemaal top bent, gaat men je met de vinger wijzen. Toen ik zag dat we goed aan het seizoen begonnen waren, genoot ik daar gewoon van." "Elk team krijgt wel eens een inzinking. De echte kampioenen herken je aan hoe ze zulke periodes te boven komen." "Dat klopt." (denkt na)"Ik weet het niet. In het begin van het seizoen pakte het rotatiesysteem heel goed uit. De coach zette die aanpak dan voort en wij respecteren zijn keuzes, maar persoonlijk heb ik er geen nood aan. Als ik terugkom uit blessure, wil ik zo veel mogelijk wedstrijden spelen om zo snel mogelijk in topvorm te raken." "Misschien wel. Achteraf bekeken beschouw ik onze nederlaag tegen Esbjerg eerder als een accident de parcours. We hadden die avond ook de nodige pech. Dat kan niet gezegd worden van de wedstrijden tegen Elfsborg en Salzburg. We begonnen de Belgische competitie ook tegen - met alle respect - wat minder goede tegenstanders. Dan moet je er wel rekening mee houden dat er in Europa op een ander niveau wordt gespeeld." "Ik wilde nochtans gewoon niet te veel zeggen, kwestie van niet te hard over te komen. Ik wilde echt winnen tegen Salzburg, maar in plaats van te winnen ondergingen we de wedstrijd van begin tot einde. Dat doet pijn als je weet hoe lang we vorig seizoen hebben moeten knokken om in die Europa League te raken. Door de barragewedstrijden tegen AA Gent duurde ons seizoen langer dan dat van eender welke andere club - afgelopen zomer hadden we immers nog de voorrondes. En net op het moment dat we dan in de poulefase zijn aanbeland, laten we het afweten. Dat irriteert me, omdat er mogelijkheden genoeg waren om een van die eerste twee plaatsen te pakken. We hebben gewoon niet alles gedaan wat we hadden moeten doen. Dat geldt ook voor mij, hé! Ook ik kon, net zoals de anderen, lang niet altijd de verwachtingen inlossen." "Ja." "Onbewust misschien wel een beetje. Na de wedstrijd tegen Salzburg hebben we de koppen bij elkaar gestoken om een paar zaken uit te klaren. Het resultaat daarvan was al zichtbaar tegen Anderlecht, waar je een erg solidair Standard zag dat zelfs na de twee uitsluitingen de nodige weerbaarheid toonde." "Dat was niet het probleem, maar solidariteit alleen is onvoldoende op dit niveau. Je moet ook kwaliteit brengen. Op dat vlak hebben we niet altijd het maximaal haalbare gebracht." (fel)"Het klopt dat ik in IJsland geblesseerd ben geraakt en dat ik tegen Esbjerg in de fout ben gegaan, maar dat wil nog niet zeggen dat ik een wrange nasmaak heb." "Het klopt dat we alles wilden winnen. Als je het veld opstapt met de ambitie om één punt te pakken, ben je geen echte voetballer." "Omdat de media zelfs na al onze zeges nog bleven schrijven dat we maar tegen kleine ploegen hadden gespeeld. De pers gaf de indruk dat we niet thuishoorden aan de top van het klassement. Als Anderlecht op de eerste plaats staat, vindt iedereen dat normaal. Maar als Standard eerste staat, lijkt dat een probleem." "Dit seizoen misschien niet omdat Anderlecht echt nog niet draait. Maar toch is het voor sommigen niet normaal dat Standard de rangschikking aanvoert. Onze eerste plaats stoort. Niet erg, wij putten daar alleen maar meer kracht uit. Wij willen tonen dat we wel degelijk goed genoeg zijn om leider te zijn." "Wel integendeel! Ik hou van kritiek. Daar puur ik extra motivatie uit. Kritiek stuwt me vooruit." "Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Ik begon goed aan de wedstrijd, kende dan even een dipje van tien minuten waarin ik - tegen mijn gewoonte in - drie keer de bal verloor. Vervolgens zette ik de actie in waaruit de gelijkmaker voortvloeide en ging alles weer goed. In het slot van de wedstrijd pakte ik dan nog een rode kaart die er geen was. Maar goed, ik krijg geen schorsing en de rode kaart zal niet vermeld worden in mijn disciplinair dossier." "Ik raak de bal en daarna valt hij op mij. In eender welke andere competitie fluit men voor die tackle zelfs niet. Zoiets kan alleen in België. Maar goed, ik ga het debat daarover niet opnieuw aangaan." "Ik vind van wel. Ik heb al aardig wat kaarten gepakt sinds ik in België speel. Sommige terecht, andere hoegenaamd niet. Die agressiviteit zit in mijn spel en dat bevalt zowel mij als de coach, dus ik verander dat niet." "Iedereen weet dat ik van de Premier League droom. Ik ben dol op Newcastle en het Engelse voetbal in het algemeen. Het lijkt me een soort voetbal dat me wel ligt. Ik ga het duel immers graag aan." "Voor mijn part pak ik er tweehonderd, het belangrijkste is wat ik op het terrein presteer. Vroeger pakte ik meer kaarten, maar ondertussen heb ik daar al aan gewerkt. (pauzeert even) Ik vraag me wel af waarom we telkens op datzelfde onderwerp terugkomen." "Akkoord, maar eender welke scout let toch eerder op de prestaties dan op de gele en rode kaarten?" "Zo gaat het er nu eenmaal aan toe in een clásico. Een topper zonder engagement is geen topper. Hier valt het trouwens nog mee. Zeker als je het vergelijkt met de clásicos in Belgrado en Istanbul." "Dat vond ik best vleiend, maar ik zat toen goed bij Standard en ook nu heb ik het hier naar mijn zin. Ik heb er dan ook nooit wat voor gevoeld om voor de aartsrivaal te gaan spelen. Er is zelfs nooit enig contact geweest. Niet met mij en niet met mijn zaakwaarnemer. Nooit zat ik met mijn gedachten bij Anderlecht. Het klopt wel dat ik weg wilde, maar uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat ik eerst een prijs wil pakken met Standard vooraleer ik de club verlaat." "Ik zou aanvallend graag wat meer brengen. Iets hoger spelen en wat vaker scoren. Ik heb er vorig jaar al wat aandacht aan besteed, met enig succes. Maar de tactische realiteit is dat, wanneer ik samen speel met Yoni Buyens, hij degene is die het vaakst mee naar voren trekt." "Uiteraard, maar ik zou niet zo geringschattend doen over Lucas Biglia. Op aanvallend vlak is hij misschien niet geweldig, maar hij is wél titularis bij Lazio en Argentinië. Wat kun je hem dan nog verwijten? We willen allemaal geregeld in scoringspositie komen, maar uiteindelijk moet iedere speler zijn job doen. In de meeste competities bestaat de driehoek op het middenveld uit twee aanvallende en één verdedigende middenvelder, waardoor die twee uiteraard vaker kunnen scoren. Wij spelen met twee verdedigende middenvelders en daarvan moet er eentje altijd in positie blijven. Meestal ben ik dat." "Ik weet dat ik een goede trap heb, maar wie herinnert zich dat doelpunt van het jaar nog? Ik mik op grotere trofeeën. Zowel met Standard als op persoonlijk vlak." "De zin is er wel, maar het ontbreekt me momenteel nog aan het nodige vertrouwen. De gevolgen van die blessure aan mijn bil spelen nog in mijn hoofd." "De vorige twee seizoenen verloren we telkens kostbare punten in het begin, dit keer startten we goed. Als we dat volhouden, kunnen we hoger eindigen. Je mag ook niet vergeten dat het de afgelopen jaren niet gemakkelijk was. Er moest een heel nieuw team worden opgebouwd na het vertrek van tal van basisspelers." "Ik laat me niet zo gemakkelijk afschrikken." DOOR PIERRE DANVOYE - BEELDEN: IMAGEGLOBE"Voor mijn part pak ik tweehonderd kaarten."