DE NIEUWE AANVALLENDE ANIMATIE

Boschilia is een talentrijke linkerpoot. In zijn acties zoekt hij steun om korte combinaties te kunnen aangaan. Hem laten renderen zal een goeie technische afstemming met de spelers voor hem vergen. Vooral een diepe spits die in staat is om een bal precies af te leggen wordt voor hem belangrijk. De rol van Santini, Tetteh, Emond of zelfs Mmaee zal daarin cruciaal zijn. Het zou voor de offensieve animatie van de ploeg niet goed zijn, mocht het mogelijke duo Boschilia-Santini voorin geïsoleerd zijn van de rest van de ploeg. Geregelde positiewissels tussen Boschilia en Dossevi zijn een mogelijkheid om variatie te brengen, gezien de Fransman graag naar binnen komt. Een andere optie is om niet Boschilia maar Edmilson in steun te zetten van Santini. Zijn snelheid en loopacties zonder bal zouden daar een troef zijn. Maar het is een plaats die verantwoordelijkheid, persoonlijkheid en zelfvertrouwen vereist. Hoe dan ook is de beste positie van Edmilson op de linkerflank.
...

Boschilia is een talentrijke linkerpoot. In zijn acties zoekt hij steun om korte combinaties te kunnen aangaan. Hem laten renderen zal een goeie technische afstemming met de spelers voor hem vergen. Vooral een diepe spits die in staat is om een bal precies af te leggen wordt voor hem belangrijk. De rol van Santini, Tetteh, Emond of zelfs Mmaee zal daarin cruciaal zijn. Het zou voor de offensieve animatie van de ploeg niet goed zijn, mocht het mogelijke duo Boschilia-Santini voorin geïsoleerd zijn van de rest van de ploeg. Geregelde positiewissels tussen Boschilia en Dossevi zijn een mogelijkheid om variatie te brengen, gezien de Fransman graag naar binnen komt. Een andere optie is om niet Boschilia maar Edmilson in steun te zetten van Santini. Zijn snelheid en loopacties zonder bal zouden daar een troef zijn. Maar het is een plaats die verantwoordelijkheid, persoonlijkheid en zelfvertrouwen vereist. Hoe dan ook is de beste positie van Edmilson op de linkerflank. Het werk van Ferrera is nieuw voor de verdedigers en kostte al enkele tegendoelpunten. De moeilijkheid is het inschatten van de hoogte waarop de achterste vier zich aan de aanvalskant van de tegenstander moeten opstellen. Het doelpunt dat Standard tegen Zulte Waregem tegen kreeg (zie hierboven) illustreert dat terugkerende probleem: Verboom legt af voor Kaya, die de tijd krijgt om voor te zetten omdat Dossevi te laat is om hem aan te vallen. Op dat moment is Arslanagic de referentie om de hoogte van de defensie op af te stemmen. Maar Teixeira en Andrade baseren zich daarvoor op de positie van Trebel en Goreux. Daardoor wordt er diepgang gecreëerd voor het duo Leye-Thiam. Die buitten dat uit met een tegendoelpunt tot gevolg. De terugkeer van Scholz moet toelaten om bepaalde defensieve leemtes te compenseren met zijn positiespel. Met de komst van de elegante linkspoot Kosanovic kan een nieuw centraal duo worden gevormd. Yatabaré is een type dat de man aan de bal snel onder druk krijgt. Vooral de spelers met een eerder rudimentaire techniek brengt hij met zijn interventies in de problemen. Daar profiteert Dossevi van, iemand die steeds belangrijker wordt in de offensieve animatie van Standard. Zijn balbeheersing en passingtechniek laten hem toe om ook onder druk en/of met weinig ruimte goeie ballen af te leveren. Ook in de breedteas biedt Yatabaré supplementaire oplossingen. Voor Nieuwjaar maakten die vaak de rechterkant vrij voor Knockaert. Samen met de dribbels van Dossevi en de rol van Santini als centrale aanspeelpunt maakte dat het voor de tegenstander heel moeilijk te verdedigen. Het zaaide verwarring, omdat er gevaar van verschillende kanten en op verschillende manieren dreigde. Nu Knockaert weg is, zal het Edmilson of Boschilia zijn die ballen in de diepte zal moeten vragen. Na een periode van zoeken en proberen om de beste combinatie te vinden, keerde Ferrera terug naar een basisformatie met een progressieve 4-4-1-1 om zijn eerste opdracht te volbrengen: de defensieve kwetsbaarheid verhelpen. Vergeet niet dat hij in dienst kwam na de 7-1-nederlaag in Brugge. Eerst probeerde hij een systeem met hoge pressing te installeren. Maar door het gebrek aan verdedigend potentieel in de selectie bleek Standard toen een ploeg die te veel uitgerekt was. De afstand tussen de voorste en de achterste spelers was te groot en daardoor ook de ruimte tussen de linies. Dat bood de tegenstander te veel countermogelijkheden. Uiteindelijk is Ferrera erin geslaagd op de eigen speelhelft een goeie organisatie neer te zetten, de intensiteit in de balrecuperatie te verhogen en de ploeg compacter te maken. Na de winterstop, in Lokeren, zagen we opnieuw de hoge pressing terug. Standard was tot dan vooral een heel goeie counterploeg die veel spelers in de zestien meter brengt. Het lijkt wat op die uit de tijd van Luzon. Maar dan zonder het duo Ezekiel- Batshuayi, dat het team toeliet om van heel laag (en dus van heel ver) te counteren. Nu gebeurt de balrecuperatie hoger. Met daarin een belangrijke rol 'à la Kouyaté' voor Yatabaré, die op het middenveld gemakkelijk druk zet op de balbezitter. Daar haalt onder meer iemand als Dossevi voordeel uit, net als uit de diepgang waarvoor andere offensieve spelers zorgen. Nu kunnen er nog andere ingrediënten verwacht worden, vooral de gewenning van de vele nieuwe elementen. Zo zullen de Rouches beter moeten leren omgaan met hun emoties - zie de vele rode kaarten. Maar ze moeten ook hun passenspel nog meer variëren. Om problemen te vermijden tegen ploegen die de fysieke strijd aankunnen, zoals Waasland-Beveren, of tegen andere afwachtende ploegen, zoals STVV. Een speelser team als Oostende bracht een ander werkpunt onder de aandacht: het bracht Standard in moeilijkheden door onder de pressing uit te raken. DOOR ALEX TEKLAKStandard is niet langer een goeie counterploeg die veel spelers in de zestien meter brengt. - ALEX TEKLAK