V ijftien oktober, tiende speeldag. Het seizoen van Standard begint. Eindelijk. De vorige match was uitgedraaid op een nederlaag tegen Anderlecht, maar toch was het alsof iedereen in de club er op dat moment begon in te geloven. Het bestuur dat de kleedkamer binnenkomt om de spelers te feliciteren na een nederlaag in de clásico, dat gebeurt niet alle dagen.
...

V ijftien oktober, tiende speeldag. Het seizoen van Standard begint. Eindelijk. De vorige match was uitgedraaid op een nederlaag tegen Anderlecht, maar toch was het alsof iedereen in de club er op dat moment begon in te geloven. Het bestuur dat de kleedkamer binnenkomt om de spelers te feliciteren na een nederlaag in de clásico, dat gebeurt niet alle dagen. Op die 15e oktober komt KV Kortrijk naar Sclessin. Het seizoen begint echt want Ricardo Sá Pinto zet op het veld een basiself neer die zijn typeploeg zal worden. Verschillende spelers weten vanaf dan dat ze niet moeten hopen op meer dan een plaats op de bank. Na weken van miserie en lang nadenken heeft de coach enkele knopen doorgehakt. Concreet: Collins Fai, Réginal Goreux, Alexander Scholz, Duje Cop, Dieumerci Ndongala, buiten! Ze hebben hun kans gehad. Verschillende keren. En ze hebben ze nooit gegrepen, dus vertrekt de trein zonder hen. Merveille Bokadi, zwaar geblesseerd, is een geval apart. De zekerheden vanaf midden oktober: een duo van centrale verdedigers KostasLaifis-Christian Luyindama, de twee backs Sébastien Pocognoli en Luis Pedro Cavanda, twee verdedigende middenvelders Razvan Marin en Uche Agbo, twee wingers Edmilson en Paul-José Mpoku, en twee spitsen Orlando Sá en Carlinhos. Met nog Guillermo Ochoa in doel is de boel compleet. Sá Pinto heeft sindsdien niet meer veel gevarieerd. Een tien op twaalf was het gevolg. Het moet de Portugees op het einde van de rit een plaats bij de top zes opleveren. Zelf zegt hij ervan overtuigd te zijn dat dat gaat lukken. Van een zeef achteraan (twee nederlagen waarin het vier doelpunten slikte tijdens de eerste vijf speeldagen) is Standard een doelpuntenmachine geworden (drie keer goed voor drie goals in die tien op twaalf). De thuiswedstrijd tegen Kortrijk was dus echt een keerpunt. Vandaag heeft men het in Luik zelfs niet meer over de mogelijkheid van een derde opeenvolgende seizoen zonder play-off 1. En het C4 van Sá Pinto, waarvan men zei dat het klaarlag op het moment dat het slecht ging? 'Casino', zou de Portugees er zelf over zeggen. Vrije vertaling: 'Zever.' De bazen van het Rode Huis, die niet echt geduldig waren met de drie voorgaande trainers, hebben Sá Pinto gehandhaafd terwijl andere clubs wel van coach veranderden. En als dat nu eens het beste bewijs was van het begin van wijsheid in de kantoren van Sclessin? DOOR PIERRE DANVOYE