M anu Ferrera: "Ik heb drie trainers meegemaakt bij AA Gent: Michel Preud'homme, Francky Dury en Trond Sollied, en het waren drie verschillende werkwijzen. Maar mijn vermogen om mij aan te passen is heel groot, want ik heb in mijn carrière al alles gedaan: ik ben speler geweest, fysiektrainer, hoofdtrainer, jeugdverantwoordelijke, scout, sportief directeur, assistent ... ( lachje) Wat de trainer mij ook vraagt, ik heb het al gedaan en ik zit te lang in het voetbal om mij in een hokje te laten duwen. Ik voel me ook goed in Gent omdat de directie mij ziet als meer dan zomaar een assistent die de kegeltjes zet. Ik word ook gehoord als het om transfers gaat. Dat is een teken van vertrouwen, net als het contract van vier jaar dat ik kreeg.

"In het werk van elke dag draag ik minder verantwoordelijkheid dan vroeger, want Trond werkt heel systematisch - herhaling, herhaling, herhaling - én in een duidelijk systeem. Op den duur gaat dat vanzelf. Dus het werk van alledag is meer toezien dan trainingen voorbereiden zoals vroeger. Ik had vooraf geen duidelijk beeld van wie Sollied was, wel van hoe zijn ploegen speelden. Gent speelt zoals Club Brugge en Gent vroeger onder hem. De mens Sollied leer ik nu kennen. Hij laat zich doorgaan voor iemand die zich nergens iets van aantrekt, maar hij bereidt zijn wedstrijden even ernstig voor als een ander. Hij heeft het alleen niet nodig om dat naar buiten uit te laten blijken en hij verliest zijn tijd niet met nutteloze informatie of nutteloze discussies. En de spelers weten dat. Ze mogen hem altijd spreken in zijn bureau als ze willen. Maar niemand gaat. Inutile, c'est très clair. Omdat er minder 'gendarmes' rondlopen dan de vorige jaren is alles ook opener en zijn er minder conflicten.

"Er zit nu meer zelfdiscipline in de groep. In de vorige seizoenen was het moeilijk om de groep op dat vlak te beoordelen, want bij de minste misstap werden er boetes opgelegd. Dus spelers waren niet 'natuurlijk' gedisciplineerd. Nu worden er geen boetes gegeven, maar er worden ook geen overtredingen begaan. Ze krijgen de totale vrijheid naast het veld, maar deze groep is rijper dan we dachten. Dat spelers met plezier naar de training komen zonder zich in een dwangbuis te voelen, kan dus ook een voordeel zijn. Ik was in het begin bang om die deuren te openen, maar het is een positief punt gebleken. Ik zou het geen vrijheid noemen, maar eerder het weglaten van onbenullige discipline. Als je gedaan hebt met eten, hoef je bijvoorbeeld niet aan iedereen te vragen of je van tafel mag."

Niet dringend

"Ik herinner me dat we destijds met Standard aangedrongen hebben bij Eupen om Christian Brüls aan te werven. Veel spelers trappen met twee voeten, maar hij dríbbelt met twee voeten. Dat is uitzonderlijk. Maar Brüls zelf wou niet komen: hij was nog jong en dacht dat hij bij ons niet zou spelen. Dus is hij naar MVV gegaan, ongetwijfeld omdat hij daar meer speelkansen zou krijgen. Zijn rol is te vergelijken met die van Bryan Ruiz, ja, maar het verschil is dat Ruiz meer scoorde. Brüls scoort minder, maar hij heeft er nochtans wel de kwaliteiten voor. Het is misschien gewoon een kwestie van hem ervan te overtuigen dat het kan. Op het eind denkt hij collectief en niet vaak aan zelf afronden. Dat is een déclic die hij moet maken.

"De aanvallers roteren omdat we daar de meeste doublures per positie hebben: acht spelers van een gelijkaardig niveau voor drie plaatsen. Een centrale aanvaller halen is niet dringend in de manier waarop wij nu spelen. We hebben wat we moeten hebben centraal in de aanval en om beter te vinden dan wat er nu loopt, een zekerheid, moet je meerdere miljoenen betalen, hé. Tom De Sutter heeft een blessure gehad en je moet zijn palmares bij Anderlecht bekijken: hij heeft weinig op het veld gestaan. Dat is ten eerste een vraagteken en ten tweede is hij onbetaalbaar voor ons.

"Wij moeten eigenlijk een spits vinden in een competitie die nog onbekend is en die niet veel kost. Het werk van onze scouting wordt daarom steeds moeilijker: vroeger kon Gent transfers doen voor de vijfde, zesde plaats, nu moeten we concurreren met Anderlecht en Club Brugge. Wij moeten eigenlijk beter vinden dan Akpala of Vleminckx. Dat is niet vanzelfsprekend, hé. Er zijn mensen die hem niet graag zien spelen, maar zeker is dat Vleminckx doelpunten maakt en vaak belangrijke doelpunten. Maar hij heeft ook 3 miljoen gekost, hé." ( grijnst)

Offensieve oplossing

"Supporters die denken dat spelers hier spelen voor de club, laten zich misleiden. Spelers gaan waar ze kunnen spelen en waar ze een goed contract krijgen. Bojan Jorgacevic kreeg een langdurig contact in Brugge, dus dat was een uitstekende deal voor iedereen. Ik ben ervan overtuigd dat wij ons niet hebben verzwakt door hem te laten vertrekken. Frank Boeckx is een aanvallende doelman, Bojan was een verdedigende doelman. Boeckx past net als de andere twee keepers ( Sergio Padt en Sébastien Bruzzese, nvdr) misschien wel beter in onze spelfilosofie: ze kunnen alle drie goed en hoog meevoetballen. Dat was met Bojan onmogelijk.

"Centraal in de verdediging halen we met Melli en Arzo een goed niveau met weinig directe fouten. In die directe fouten lag centraal al jaren ons probleem. Dat is nu verminderd: we incasseerden tot en met Beerschot maar één goal in vier wedstrijden. En Rafinha was echt een ontdekking als rechtsachter, daar moeten we de scouting een pluim voor geven. Hij was op weg om een van de beste rechtsbacks in de competitie te worden. Offensief, maar ook defensief heel moeilijk voorbij te gaan. Ik was aangenaam verrast, want ik twijfelde eerst: 28 jaar, Finland ...

"Voor elk defensief probleem heeft Sollied een offensieve oplossing. Hij lost dat niet op door meer verdedigend te spelen of een extra verdediger in te brengen, maar door bijvoorbeeld meer druk naar voren te zetten. Of door meer over rechts aan te vallen als je op die kant verdedigend een probleem hebt. Trond laat de aanvallers niet verdedigen, maar hen nog méér aanvallen."

Gps

"Sollied kent tegenstanders perfect, maar hij maakt er geen video's van en geeft aan spelers alleen mee wat belangrijk is. Als je er niks aan kunt doen, hoef je het toch ook niet te weten? Ik stel algemeen vast dat de middelen die men in België aan een trainer geeft om een wedstrijd te winnen een doel op zich geworden zijn. Videoanalyses bijvoorbeeld zijn geen middel meer, maar een doel. De tegenstander analyseren is geen manier meer om de volgende wedstrijd te winnen, maar een doel. Ze doen niks anders. Daar wordt veel te veel belang en tijd aan geschonken. Je kunt toch niks veranderen aan de tegenstander. En waarom straks geen afzonderlijke trainer voor de rechtsachter? Het lijkt wel een wedstrijd om te zien wie de beste gps of het laatste videosnufje heeft om te analyseren. Terwijl het toch maar een middel blijft? Al die vernieuwingen betekenen geen extra werk voor de hoofdtrainer en het kost hem ook niks, dus 'laat maar komen'. Maar als al die extra's invloed zouden hebben op het loon en de tijd van een trainer, het zou al veel minder nuttig zijn. ( grijnst) Als je test dat een speler zeventien kilometer heeft gelopen met die en die snelheid, tja, en dan? Hoe kan dat je helpen om een wedstrijd te winnen? Dat zijn statistieken die niks te maken hebben met een voetbalwedstrijd. Uiteindelijk kun je snel zijn, maar als je altijd buitenspel staat of te laat vertrekt, wat heb je daar dan aan? Die gegevens helpen het collectief van een ploeg niet vooruit. Trond beschikt óók over cijfers, maar hij heeft geen behoefte om dat rond te bazuinen of spelers daarmee lastig te vallen.

"Sollied is een van de weinige trainers in België die een duidelijke visie hebben. De ploegen die hij traint, herken je als du Sollied. Er zit een lijn in, een manier van trainen en spelen. De groep speelt zoals hij het wil. Bij de meeste trainers in België speelt de ploeg zoals het uitkomt. Ik zie er maar één van wie je ook de hand duidelijk in de ploeg ziet en dat is Hein Vanhaezebrouck. Hij is een creatieve trainer. Ik zeg niet of hij een goede of slechte trainer is, maar wel dat de ploeg speelt zoals hij het wil. Zijn systeem is speciaal. Hij varieert, maar je ziet hoe hij wil aanvallen en winnen. Trainers die een eigen filosofie volgen, zijn zo zeldzaam dat je dat op een positieve manier moet onderstrepen in plaats van de negatieve kanten ervan te zien."

DOOR RAOUL DE GROOTE - BEELDEN: IMAGEGLOBE

"Ik stel vast dat de middelen die men in België aan een trainer geeft een doel op zich geworden zijn."

M anu Ferrera: "Ik heb drie trainers meegemaakt bij AA Gent: Michel Preud'homme, Francky Dury en Trond Sollied, en het waren drie verschillende werkwijzen. Maar mijn vermogen om mij aan te passen is heel groot, want ik heb in mijn carrière al alles gedaan: ik ben speler geweest, fysiektrainer, hoofdtrainer, jeugdverantwoordelijke, scout, sportief directeur, assistent ... ( lachje) Wat de trainer mij ook vraagt, ik heb het al gedaan en ik zit te lang in het voetbal om mij in een hokje te laten duwen. Ik voel me ook goed in Gent omdat de directie mij ziet als meer dan zomaar een assistent die de kegeltjes zet. Ik word ook gehoord als het om transfers gaat. Dat is een teken van vertrouwen, net als het contract van vier jaar dat ik kreeg. "In het werk van elke dag draag ik minder verantwoordelijkheid dan vroeger, want Trond werkt heel systematisch - herhaling, herhaling, herhaling - én in een duidelijk systeem. Op den duur gaat dat vanzelf. Dus het werk van alledag is meer toezien dan trainingen voorbereiden zoals vroeger. Ik had vooraf geen duidelijk beeld van wie Sollied was, wel van hoe zijn ploegen speelden. Gent speelt zoals Club Brugge en Gent vroeger onder hem. De mens Sollied leer ik nu kennen. Hij laat zich doorgaan voor iemand die zich nergens iets van aantrekt, maar hij bereidt zijn wedstrijden even ernstig voor als een ander. Hij heeft het alleen niet nodig om dat naar buiten uit te laten blijken en hij verliest zijn tijd niet met nutteloze informatie of nutteloze discussies. En de spelers weten dat. Ze mogen hem altijd spreken in zijn bureau als ze willen. Maar niemand gaat. Inutile, c'est très clair. Omdat er minder 'gendarmes' rondlopen dan de vorige jaren is alles ook opener en zijn er minder conflicten. "Er zit nu meer zelfdiscipline in de groep. In de vorige seizoenen was het moeilijk om de groep op dat vlak te beoordelen, want bij de minste misstap werden er boetes opgelegd. Dus spelers waren niet 'natuurlijk' gedisciplineerd. Nu worden er geen boetes gegeven, maar er worden ook geen overtredingen begaan. Ze krijgen de totale vrijheid naast het veld, maar deze groep is rijper dan we dachten. Dat spelers met plezier naar de training komen zonder zich in een dwangbuis te voelen, kan dus ook een voordeel zijn. Ik was in het begin bang om die deuren te openen, maar het is een positief punt gebleken. Ik zou het geen vrijheid noemen, maar eerder het weglaten van onbenullige discipline. Als je gedaan hebt met eten, hoef je bijvoorbeeld niet aan iedereen te vragen of je van tafel mag." "Ik herinner me dat we destijds met Standard aangedrongen hebben bij Eupen om Christian Brüls aan te werven. Veel spelers trappen met twee voeten, maar hij dríbbelt met twee voeten. Dat is uitzonderlijk. Maar Brüls zelf wou niet komen: hij was nog jong en dacht dat hij bij ons niet zou spelen. Dus is hij naar MVV gegaan, ongetwijfeld omdat hij daar meer speelkansen zou krijgen. Zijn rol is te vergelijken met die van Bryan Ruiz, ja, maar het verschil is dat Ruiz meer scoorde. Brüls scoort minder, maar hij heeft er nochtans wel de kwaliteiten voor. Het is misschien gewoon een kwestie van hem ervan te overtuigen dat het kan. Op het eind denkt hij collectief en niet vaak aan zelf afronden. Dat is een déclic die hij moet maken. "De aanvallers roteren omdat we daar de meeste doublures per positie hebben: acht spelers van een gelijkaardig niveau voor drie plaatsen. Een centrale aanvaller halen is niet dringend in de manier waarop wij nu spelen. We hebben wat we moeten hebben centraal in de aanval en om beter te vinden dan wat er nu loopt, een zekerheid, moet je meerdere miljoenen betalen, hé. Tom De Sutter heeft een blessure gehad en je moet zijn palmares bij Anderlecht bekijken: hij heeft weinig op het veld gestaan. Dat is ten eerste een vraagteken en ten tweede is hij onbetaalbaar voor ons. "Wij moeten eigenlijk een spits vinden in een competitie die nog onbekend is en die niet veel kost. Het werk van onze scouting wordt daarom steeds moeilijker: vroeger kon Gent transfers doen voor de vijfde, zesde plaats, nu moeten we concurreren met Anderlecht en Club Brugge. Wij moeten eigenlijk beter vinden dan Akpala of Vleminckx. Dat is niet vanzelfsprekend, hé. Er zijn mensen die hem niet graag zien spelen, maar zeker is dat Vleminckx doelpunten maakt en vaak belangrijke doelpunten. Maar hij heeft ook 3 miljoen gekost, hé." ( grijnst) "Supporters die denken dat spelers hier spelen voor de club, laten zich misleiden. Spelers gaan waar ze kunnen spelen en waar ze een goed contract krijgen. Bojan Jorgacevic kreeg een langdurig contact in Brugge, dus dat was een uitstekende deal voor iedereen. Ik ben ervan overtuigd dat wij ons niet hebben verzwakt door hem te laten vertrekken. Frank Boeckx is een aanvallende doelman, Bojan was een verdedigende doelman. Boeckx past net als de andere twee keepers ( Sergio Padt en Sébastien Bruzzese, nvdr) misschien wel beter in onze spelfilosofie: ze kunnen alle drie goed en hoog meevoetballen. Dat was met Bojan onmogelijk. "Centraal in de verdediging halen we met Melli en Arzo een goed niveau met weinig directe fouten. In die directe fouten lag centraal al jaren ons probleem. Dat is nu verminderd: we incasseerden tot en met Beerschot maar één goal in vier wedstrijden. En Rafinha was echt een ontdekking als rechtsachter, daar moeten we de scouting een pluim voor geven. Hij was op weg om een van de beste rechtsbacks in de competitie te worden. Offensief, maar ook defensief heel moeilijk voorbij te gaan. Ik was aangenaam verrast, want ik twijfelde eerst: 28 jaar, Finland ... "Voor elk defensief probleem heeft Sollied een offensieve oplossing. Hij lost dat niet op door meer verdedigend te spelen of een extra verdediger in te brengen, maar door bijvoorbeeld meer druk naar voren te zetten. Of door meer over rechts aan te vallen als je op die kant verdedigend een probleem hebt. Trond laat de aanvallers niet verdedigen, maar hen nog méér aanvallen." "Sollied kent tegenstanders perfect, maar hij maakt er geen video's van en geeft aan spelers alleen mee wat belangrijk is. Als je er niks aan kunt doen, hoef je het toch ook niet te weten? Ik stel algemeen vast dat de middelen die men in België aan een trainer geeft om een wedstrijd te winnen een doel op zich geworden zijn. Videoanalyses bijvoorbeeld zijn geen middel meer, maar een doel. De tegenstander analyseren is geen manier meer om de volgende wedstrijd te winnen, maar een doel. Ze doen niks anders. Daar wordt veel te veel belang en tijd aan geschonken. Je kunt toch niks veranderen aan de tegenstander. En waarom straks geen afzonderlijke trainer voor de rechtsachter? Het lijkt wel een wedstrijd om te zien wie de beste gps of het laatste videosnufje heeft om te analyseren. Terwijl het toch maar een middel blijft? Al die vernieuwingen betekenen geen extra werk voor de hoofdtrainer en het kost hem ook niks, dus 'laat maar komen'. Maar als al die extra's invloed zouden hebben op het loon en de tijd van een trainer, het zou al veel minder nuttig zijn. ( grijnst) Als je test dat een speler zeventien kilometer heeft gelopen met die en die snelheid, tja, en dan? Hoe kan dat je helpen om een wedstrijd te winnen? Dat zijn statistieken die niks te maken hebben met een voetbalwedstrijd. Uiteindelijk kun je snel zijn, maar als je altijd buitenspel staat of te laat vertrekt, wat heb je daar dan aan? Die gegevens helpen het collectief van een ploeg niet vooruit. Trond beschikt óók over cijfers, maar hij heeft geen behoefte om dat rond te bazuinen of spelers daarmee lastig te vallen. "Sollied is een van de weinige trainers in België die een duidelijke visie hebben. De ploegen die hij traint, herken je als du Sollied. Er zit een lijn in, een manier van trainen en spelen. De groep speelt zoals hij het wil. Bij de meeste trainers in België speelt de ploeg zoals het uitkomt. Ik zie er maar één van wie je ook de hand duidelijk in de ploeg ziet en dat is Hein Vanhaezebrouck. Hij is een creatieve trainer. Ik zeg niet of hij een goede of slechte trainer is, maar wel dat de ploeg speelt zoals hij het wil. Zijn systeem is speciaal. Hij varieert, maar je ziet hoe hij wil aanvallen en winnen. Trainers die een eigen filosofie volgen, zijn zo zeldzaam dat je dat op een positieve manier moet onderstrepen in plaats van de negatieve kanten ervan te zien." DOOR RAOUL DE GROOTE - BEELDEN: IMAGEGLOBE"Ik stel vast dat de middelen die men in België aan een trainer geeft een doel op zich geworden zijn."