Hoogtijdagen voor het voetbal in Vosselaar, een kleine gemeente grenzend aan Turnhout. KVV staat met nog twee speeldagen te gaan op kop in eerste provinciale. Een promotie naar bevordering is een grote gebeurtenis voor de club, maar geen unieke. Exact zestig jaar geleden slaagde VV (toen nog zonder de K van Koninklijke) daar een eerste keer in. Tien jaar lang wisten de blauw-witten zich er met allemaal jongens uit de streek te handhaven. Een tweede keer gebeurde het in 1982, toen duurde het verblijf in nati...

Hoogtijdagen voor het voetbal in Vosselaar, een kleine gemeente grenzend aan Turnhout. KVV staat met nog twee speeldagen te gaan op kop in eerste provinciale. Een promotie naar bevordering is een grote gebeurtenis voor de club, maar geen unieke. Exact zestig jaar geleden slaagde VV (toen nog zonder de K van Koninklijke) daar een eerste keer in. Tien jaar lang wisten de blauw-witten zich er met allemaal jongens uit de streek te handhaven. Een tweede keer gebeurde het in 1982, toen duurde het verblijf in nationale twee seizoenen. Nadien zakte Vosselaar diep weg, maar eind jaren negentig bracht trainer Piet den Boer (de ex-speler van KV Mechelen) de club weer naar eerste provinciale. Vosselaar bleef evenwel een echte liftploeg, ging weer naar beneden en klom de voorbije jaren opnieuw omhoog. Vorig jaar promoveerde het naar eerste provinciale zodat een titel dit jaar echt wel een kleine stunt is. De nieuwe infrastructuur van Vosselaar (kleedkamers, tribune, omheining) werd in het seizoen 2006/07 ingehuldigd, op de plaats waar de club al sinds 1948 speelt: in het centrum van de gemeente, onder aan de Konijnenberg. Die zandduin van 36 meter hoog bevindt zich in een geklasseerd gebied, wat het voor KVV Vosselaar onmogelijk maakt om uit te breiden. Gelukkig kan men voor de meer dan twintig ploegen in competitie terecht op het gemeentelijk sportcentrum Diepvenneke. In een van die vele jeugdelftallen van KVV Vosselaar begon Stef Wils bijna een kwarteeuw geleden te voetballen. Een goeie rechtermiddenvelder, herinnert zijn trainer bij de miniemen André Lathouders zich nog, maar geen uitblinker. "Nochtans was met of zonder hem spelen wel een verschil. Ik vond het alleszins jammer dat hij vertrok. Toen ging dat trouwens niet zomaar. Zijn vader Marc heeft hem vrijgekocht." Stef Wils ging een jaartje naar FC Tielen (het huidige De Kempen) en vervolgens naar Lierse. Paul Woestenborghs, die hem niet alleen als jeugdtrainer bij Vosselaar begeleidde maar ook zijn onderwijzer was op de lagere school, weet nog dat het Stefs grootvader, wijlen Gust Dehouwer, was die de kleine meestal naar de trainingen bracht. Na Lierse kwam Wils bij Westerlo terecht en nog later trok hij naar zijn huidige club, AA Gent. Maar het was bij Lierse dat hij in feite zijn jeugddroom waarmaakte, de droom die hij ten tijde van meester Woestenborghs in allle vriendenboekjes schreef: "Wat ik later worden wil? Profvoetballer!" Meer foto's vind je op www.groundhopping.be Volgende week: David Destorme (KSK Lovendegem)DOOR PETER MANGELSCHOTS - BEELDEN: JURGEN VANTOMME