Voor het eerst sinds KV Mechelen in 2007 weer aantrad in de eerste klasse, begint de club niet met Peter Maes aan een nieuw seizoen. Marc Brys staat nu aan het roer in plaats van de naar Lokeren vertrokken Limburger. Brys voerde het aantal trainingsuren drastisch op en gebruikt wél hartslagmeters, maar verschilt van zijn voorganger vooral qua stijl aan de lijn, waar hij niet onafgebroken staat te fluiten, roepen en tieren, zoals Maes dat deed.
...

Voor het eerst sinds KV Mechelen in 2007 weer aantrad in de eerste klasse, begint de club niet met Peter Maes aan een nieuw seizoen. Marc Brys staat nu aan het roer in plaats van de naar Lokeren vertrokken Limburger. Brys voerde het aantal trainingsuren drastisch op en gebruikt wél hartslagmeters, maar verschilt van zijn voorganger vooral qua stijl aan de lijn, waar hij niet onafgebroken staat te fluiten, roepen en tieren, zoals Maes dat deed. In het doel profiteerde Wouter Biebauw vorig seizoen van een blessure van Olivier Renard om diens plaats in te nemen. Biebauw deed het zo goed dat hij zijn stek mocht behouden. Nu herovert Renard zijn plek onder de lat, want Biebauw revalideert nog van een operatie. In de achterste linie is er één nieuw gezicht in het basiselftal: Boris Pandza, de vervanger van de naar FC Groningen vertrokken Jonas Ivens. Pandza, international bij Bosnië-Herzegovina, brengt in de eerste plaats fysieke kracht. Voorts is Zinou Chergui nu de doublure van Antonio Ghomsi. Seth De Witte kan ook als linksachter spelen, maar de club ziet in hem op termijn een centrumverdediger. Maxime Biset, Romeo Van Dessel en Kevin Geudens zijn ook opties in het hart van de defensie. Vóór de verdediging is er één bekend gezicht weg: Koen Persoons, die naar Lokeren trok. Bjarni Vidarsson is gehaald als zijn vervanger. De IJslander scoorde vorig seizoen zes competitiedoelpunten bij Roeselare, dat zijn er zes meer dan Persoons. Vidarsson wacht nu de uitdaging om langer dan een paar maanden op hetzelfde niveau te presteren. Yoni Buyens maakte vorig seizoen de overstap van de tweede naar de eerste klasse en werkte zich direct op tot een vaste waarde. Op de linkerflank hengelt Tom Soetaers naar een basisplek. Abdul-Yakinu Iddi kan er ook spelen. Jonathan Wilmet is een nieuwe optie voor de rechterflank. David De-storme kan achter de spitsen spelen. Hij begon furieus aan het afgelopen seizoen, maar viel dan terug. Een nieuwe trainer doet hem mogelijk deugd. En dan zijn er nog enkele spelers die niet echt een vaste plek hebben. Dat grote aantal polyvalente jongens is dé sterkte van dit KV Mechelen. Geudens, Biset en De Witte kunnen niet alleen in de verdediging spelen, maar ook ervoor, als er iets scheelt met Buyens bijvoorbeeld. Joachim Mununga en Julien Gorius zijn op de twee flanken inzetbaar. Mununga kan Brys bovendien ook als tweede aanvaller gebruiken en Gorius voetbalde ook al naast Buyens én (bij Maes) als nummer tien, een stek waarnaar de wat uit beeld geraakte Antun Dunkovic ook nog altijd lonkt. In de aanval is Aloys Nong een vaste waarde, al is een absolute voorwaarde dat hij alle muizenissen uit zijn hoofd kan bannen. Hij praat allang over een transfer en leek er de laatste maanden niet altijd honderd procent met zijn gedachten bij. Omdat Giuseppe Rossini vertrok en Boubacar Diabang nog niet echt doorbrak, kan er in dit compartiment zeker nog een versterking bij, de club liet al verstaan dat die er mogelijk komt. KV Mechelen strikte specifieke vervangers voor de jongens die vertrokken en haalde versterking (doublures) voor posities waar die welkom was. Het resultaat is een uitgebalanceerd team met voor bijna elke positie een dubbele bezetting. Alleen spitsen zijn er - eufemistisch uitgedrukt - niet op overschot. Het risico is reëel dat qua resultaten het plafond bereikt is en dat er een einde komt aan de jaarlijkse groei (dertiende plaats, tiende plaats + bekerfinale, zevende plaats + halve finale beker). Dat zou geen schande zijn, maar moet dan wel verkocht raken aan de fanatieke aanhang, die gewend geraakt is aan mooie resultaten. DOOR KRISTOF DE RYCK