S tijn Stijnen: "Ik denk dat ze mij op de club kennen als iemand die altijd voor zijn mening uitkomt. Als je de zaken zegt zoals je ze ziet, kan het wel eens hard aankomen, maar ze weten dat ze mij ook met de waarheid mogen confronteren. Het hart op de tong dragen, is volgens mij de juiste manier. Het wordt alleen slecht verdragen door wie liever liegt of rond de pot draait.
...

S tijn Stijnen: "Ik denk dat ze mij op de club kennen als iemand die altijd voor zijn mening uitkomt. Als je de zaken zegt zoals je ze ziet, kan het wel eens hard aankomen, maar ze weten dat ze mij ook met de waarheid mogen confronteren. Het hart op de tong dragen, is volgens mij de juiste manier. Het wordt alleen slecht verdragen door wie liever liegt of rond de pot draait. "Mijn moeder is Italiaanse en heel erg impulsief. Dat is Italiaans bloed, hè. Ik vind: dat heeft wel iets. Ja, ik ben daar fier op. "Ik kan heel koppig zijn en ook doordrammen. Wie mij tegen de schenen stampt, krijgt het niet gemakkelijk om weer bij mij binnen te dringen. Dan is hij lucht voor mij. "Dat ik moeilijk kan verliezen, vind ik een goede eigenschap. Als ze mij lobben op training, weten ze dat ze de bal kunnen gaan zoeken. "Ik heb altijd het gevoel dat ik kan winnen. Zelfs als ik in het spelershome darts speel tegen Wesley (Sonck, nvdr), die dat al twintig jaar doet, zeg ik: vandaag win ik. Ik kocht al verscheidene dartsblokken om thuis te oefenen, ja, maar zo zijn er wel meer, hoor. Alleen: niet iedereen geeft het toe. "Als we op de club een darts- of pooltoernooi organiseren, dan begin ik eraan met de overtuiging dat ik zal winnen. Dan roep ik mezelf vooraf tot winnaar uit en is iedereen tegen mij, omdat ik zo'n grote mond opzet. Als ik dan aan de beurt ben, komt er veel volk kijken. Ga ik eruit, dan is het feest. Het is teambuilding ( lacht). "Bijna elke dag ben ik de laatste die vertrekt. Ondertussen is dit al mijn negende seizoen bij Club Brugge, maar het zijn de prestaties die bepalen of je gezag hebt of niet. "Speciaal bijgelovig ben ik niet. Ik heb wel wat gewoonten waar ik mij goed bij voel. Onder mijn keeperstrui draag ik nog altijd een shirt van bij de scholieren van Hasselt. En elke wedstrijd speel ik met nieuwe studs en nieuwe veters in mijn schoenen. "Van klein af wou ik keeper worden. Garanties had ik niet, maar ik voelde de drang en ik wist waarvoor ik wou gaan. Mijn moeder is ooit naar school geroepen, een juffrouw had het gevonden: ze wou mij mijn voetbal afpakken. Gelukkig was het voor mijn ouders geen optie. Mijn vader voetbalde ook en liet mij voluit mijn passie beleven. "Mijn doel was: ooit in de eerste klasse spelen. Van Club Brugge en de nationale ploeg droomde ik niet, dat leek mij iets onbereikbaars. Het maakt me wel fier dat ik daar toch in geslaagd ben. Onlangs kreeg ik een kaartje van die schooljuffrouw van destijds. Ze schreef: 'Je kreeg toch gelijk.' "Droom ik nu van Italië? Ik denk dat iedereen wel bij AC Milan, Juventus of Inter wil spelen. Maar ik weet niet of je Club Brugge verlaat voor Siena of Catania. Club Brugge, vind ik, verlaat je alleen voor iets dat sportief en financieel top is. "Op mijn iPod staat momenteel muziek van onder meer Milk Inc, Clouseau en De Kreuners. In mijn vrije tijd hou ik ervan met mijn golden retriever te spelen, in de tuin wat bezig te zijn, op restaurant of naar de bioscoop te gaan. Ik ben een grote hondenliefhebber. "We wonen momenteel in een mooi huurhuis in Tillegembos. In principe keren we na mijn spelerscarrière terug naar Limburg. "Het is niet wat je verdient dat telt, maar wat je opzij houdt. Tot mijn 25ste durfde ik er wel eens mee te gooien, maar de laatste jaren ben ik een echte spaarder geworden. Ja, dat geeft ook wel een goed gevoel, moet ik bekennen, je centen te zien groeien." S door christian vandenabeele