Met een vier op zes is België degelijk begonnen aan de WK-kwalificatiewedstrijden. In Wales 0-2 winnen is altijd goed, al was het spel te traag om echt uitgespeelde kansen te versieren. Ook in de eerste helft tegen Kroatië zag je dat euvel weer opduiken: te weinig snelheid in het (middenveld)spel.
...

Met een vier op zes is België degelijk begonnen aan de WK-kwalificatiewedstrijden. In Wales 0-2 winnen is altijd goed, al was het spel te traag om echt uitgespeelde kansen te versieren. Ook in de eerste helft tegen Kroatië zag je dat euvel weer opduiken: te weinig snelheid in het (middenveld)spel. Hier zijn een aantal verklaringen voor te geven. Ten eerste: in tegenstelling tot de verdediging is het op het middenveld nog niet duidelijk wie er gaat spelen. Dembélé deed het bij zijn club uitstekend, Witsel lijkt altijd een hoog niveau te halen en Fellaini kan je simpelweg niet uit de ploeg wegdenken. Die drie samen op het veld tegen Wales leek dus een logische keuze. Maar Witsel en Dembélé lopen te graag met de bal aan de voet en spelen niet snel genoeg. Eén speler van dat type in je team hebben is een luxe. Twee dergelijke spelers lijken eerder een last. Defour verving in de match tegen Kroatië een niet volledig fitte Fellaini, maar viel wat door de mand. Je kan je afvragen of een Nainggolan niet beter is dan deze Defour. Maar goed, op zich hoeft het gebrek aan snelheid op het middenveld nog geen ramp te zijn, als je over buitenspelers beschikt die de achterlijn halen. Maar die hebben we niet. Mertens doet bij de Duivels hetzelfde als wat hij bij PSV doet. Namelijk naar voren rennen en naar zijn rechter kappen. In Nederland krijgt hij de ruimte om dan de verre hoek te viseren, maar internationaal krijgt hij die vrijheid niet. Hierdoor vertraagt ook hij steeds het spel. Hem op rechts zetten zou eventueel een oplossing kunnen zijn, al zou een speler die vaak de achterlijn haalt mogelijk een betere optie zijn. Het zou Wilmots niet slecht uitkomen als een Legear langere tijd op niveau blijft. Nu stond op rechts Hazard. Dat is geen speler die tegen zijn lijn plakt, en daardoor heb je ook op rechts geen flank. Gillet deed het tot dusver degelijk op de rechtsachter, al voel je dat hij te vaak de makkelijke oplossing zoekt. Wat vaak resulteert in het balletje breed of naar achteren spelen. Hij heeft (vooralsnog?) niet het vertrouwen om heel de flank af te dweilen en regelmatig de achterlijn te halen. De weinige keren dat hij dit wél deed, zorgde hij meteen voor dreiging. Wat Wilmots met de vleugelposities gaat doen, valt nog af te wachten. Wat wél al op te lossen valt, is het gebrek aan snelheid op het middenveld. Keer op keer bewijst De Bruyne met zijn invalbeurten dat hij het ontbrekende puzzelstukje op het middenveld is. Bij een van zijn eerste balcontacten in de match tegen Kroatië zette hij meteen Benteke op weg naar doel. Een middenveld Fellaini-Witsel met daarvoor De Bruyne lijkt het toekomstige middenveld van de Duivels te zullen worden. Je heb dan immers duelkracht, techniek, loopvermogen én vista. Benieuwd of Wilmots dit ook zo ziet. Al uw reacties en sportgerelateerde zoekertjes zijn welkom bij Sport/Voetbalmagazine, Raketstraat 50 bus 5, 1130 Brussel of via e-mail : sportmagazine@roularta.be. De redactie behoudt zich het recht voor teksten in te korten of te weigeren. De schrijver moet zijn naam en woonplaats vermelden. Dries Stuyven, Leuven