Met enige trots hoorde ik Michel D'Hooghe vertellen dat Club Brugge de enige Belgische ploeg is die nog op drie fronten strijdt. Dat wil ik toch even nuanceren. Strijden betekent namelijk dat je meedoet om een ticket voor de Champions League en dat wordt voor Club wel heel erg moeilijk. Daarom moet het van de beker een prioriteit maken. Club zal ongetwijfeld nog punten verliezen in de terugronde, al geldt dat natuurlijk ook voor de concurrenten. RC Genk bewees zaterdag nog maar eens dat het geen echte topclub is. Daarvoor gaapt er een te grote kloof tuss...

Met enige trots hoorde ik Michel D'Hooghe vertellen dat Club Brugge de enige Belgische ploeg is die nog op drie fronten strijdt. Dat wil ik toch even nuanceren. Strijden betekent namelijk dat je meedoet om een ticket voor de Champions League en dat wordt voor Club wel heel erg moeilijk. Daarom moet het van de beker een prioriteit maken. Club zal ongetwijfeld nog punten verliezen in de terugronde, al geldt dat natuurlijk ook voor de concurrenten. RC Genk bewees zaterdag nog maar eens dat het geen echte topclub is. Daarvoor gaapt er een te grote kloof tussen het voetbal dat het thuis en op verplaatsing brengt. Ondertussen moeten we steeds meer rekening houden met Moeskroen. Dat vangt het probleem van een smalle kern opmerkelijk goed op. Maar het heeft zwakheden achterin. Dat Luigi Pieroni nu zo ontploft, verbaast me absoluut niet. Ik zag hem vorig seizoen verscheidene keren aan het werk met Club Luik. Hij scoort niet alleen gemakkelijk, hij is bovendien een erg goede voetballer. Toch twijfelde Moeskroen heel even om hem aan te werven, en in dat gevel had ik hem onmiddellijk naar Sporting West gehaald. Hiaten zijn er achterin ook bij Standard, zeker als Dragutinovic of Enakarhire niet speelt. Ook dat zorgt voor een gebrek aan regelmaat. Maar het grootste probleem van Standard is zonder twijfel de blessure van Moreira. Hij sukkelt met pubalgie, een heel vervelende blessure. Standard doet er goed aan de beste genezer uit Europa te gaan zoeken. Want je ziet dat het met Danny Boffin op de positie van Moreira een stuk minder loopt. Ik begrijp trouwens absoluut niet waarom Standard Boffin aantrok. Danny heeft een schitterende carrière achter de rug, maar spelers die zo teren op hun fysiek en snelheid kunnen, wanneer de motor begint te sputteren, nauwelijks nog iets bijbrengen. Alleen valt het ze kennelijk moeilijk om dat zelf goed in te schatten. Je ziet ook dat Boffin nog niet echt respect heeft afgedwongen bij Standard. Hij neemt de vrijschoppen niet en bij de inworpen wordt hem de bal snel afgenomen. Kijk naar Vital Borkelmans. Net zoals bij Boffin waren ook zijn topkwaliteiten niet van tactische, technische en inzichtelijke aard. Ook hij heeft een prachtige carrière gehad. Maar in plaats van in schoonheid te eindigen, voelt hij zich nu onbegrepen en gaat hij ruzie maken met de trainer. Dan dreigt je loopbaan toch wrang te eindigen. Het punt is dat je dat zelf niet inziet. Ik heb het bij Lokeren ook meegemaakt : ik speelde bijna alle wedstrijden, maar op een gegeven moment zei Georges Leekens me dat ik beter zou stoppen en in de technische staf kon gaan werken. Daar had ik het even moeilijk mee. Maar later, als je alles nog eens op een rijtje zet, wist ik : hij had gelijk. Niet iedereen is zoals Marc Degryse. Hij voetbalde geen maand te lang. Wellicht ook omdat hij wist dat er op termijn iets moois op hem lag te wachten. Door Hein Vanhaezebrouck