Vrijdag is marktdag in Hoeselt. Met hun tassen vol sappige appelsienen en appels zoals je die alleen bij ons vindt, lopen de marktgangers door de geur van gebraden kippen om halt te houden voor het uithangbord van de afspanning van Willy Geurts, 't Koffiehuisje. Op zijn zestigste heeft de voormalige prijsschutter van Antwerp, Anderlecht, Standard, Winterslag en FC Liège zijn slanke lijn behouden. Sommige klanten herinneren hem nog weleens aan de grote Europese avonden. Bij Juventus spreken ze ook nog af en toe met ontzag over hem. Op 21 oktober 1981 wist hij in de achtste finales van de Europacup I Sergio Brio, ClaudioGentile, Gaetano Scirea, Antonio Cabrini en Dino Zoff...

Vrijdag is marktdag in Hoeselt. Met hun tassen vol sappige appelsienen en appels zoals je die alleen bij ons vindt, lopen de marktgangers door de geur van gebraden kippen om halt te houden voor het uithangbord van de afspanning van Willy Geurts, 't Koffiehuisje. Op zijn zestigste heeft de voormalige prijsschutter van Antwerp, Anderlecht, Standard, Winterslag en FC Liège zijn slanke lijn behouden. Sommige klanten herinneren hem nog weleens aan de grote Europese avonden. Bij Juventus spreken ze ook nog af en toe met ontzag over hem. Op 21 oktober 1981 wist hij in de achtste finales van de Europacup I Sergio Brio, ClaudioGentile, Gaetano Scirea, Antonio Cabrini en Dino Zoff op te peuzelen als waren het spaghettislierten: 3-1, twee goals van Geurts. In Turijn zette hij de kers op de tiramisu: 1-1, met natuurlijk een doelpunt van hem. "Iedereen werd gek, mijn naam deed de ronde bij heel wat clubs uit het calcio", herinnert Geurts zich. "In die tijd was er nog geen sprake van het Bosmanarrest en bovendien spraken de Belgische clubs een serieus woordje mee op het Europese toneel. In 1982 speelde ik opnieuw tegen Juventus, toen met Standard." Het zijn dierbare herinneringen die hij na het beëindigen van zijn carrière opsloeg in het familiealbum. "Frans Farine, de voorzitter van Prayon, mijn club van toen, bood me een job aan als commercieel vertegenwoordiger van zijn firma Carobel", vertelt Geurts. "Ik was toen al de 35 gepasseerd en enigszins vertrouwd met de bouw. Ik kom uit een grote familie waar er gewerkt moest worden. Voor Antwerp me kwam halen bij derdeklasser Hoeselt was ik bekister, we bereidden het gieten van het beton voor. Vertegenwoordiger, dat is nog wat anders. Het volstaat niet om te zeggen: 'Goeiendag, mijn naam is Geurts en ik verkoop tegels.' Neen, ik heb echt geleerd om mijn producten goed te kennen zodat ik op alle vragen van klanten kon antwoorden en prijsoffertes kon maken om zo een trouw cliënteel op te bouwen." Hij bleef in die branche tot hij zijn vrouw een handje ging helpen. "Ze heeft haar weg zo'n beetje gemaakt in de horeca", zegt hij. "We hebben deze zaak geopend in het centrum van Hoeselt. Je kunt hier een lekker hapje eten, maar we serveren geen alcohol. Soms krijgen we 300 man op een dag over de vloer. 's Morgens vroeg begin ik al met de voorbereidingen." Veel tijd heeft hij dus niet om terug te denken aan de grote trainers die hij tijdens zijn carrière heeft gekend, zoals Guy Thys, Tomislav Ivic, Raymond Goethals of Robert Waseige. Of aan Pelé tegen wie hij op Antwerp eens een galamatch gespeeld heeft. "Toch geweldig voor een gast die uit de bouw komt, he? We hebben geen enkele overtreding gemaakt op Pelé. Hij maakte een goal vanop dertig meter als ik het me goed herinner. Enfin, nog een koffie, Pierre? Een straffe?" Willy Geurts houdt van zijn Hoeselt. "Je moet eens terugkomen als de boomgaarden in volle bloei staan, dat is prachtig. In het weekend zie je in deze streek van langsom meer wielertoeristen. Ze staan versteld van de schoonheid van het landschap. Je moet niet per se ver weg gaan om de rijkdom van de natuur te ontdekken. Haspengouw is een lust voor het oog." Ondertussen is het halfelf, de eerste klanten duiken al op de stoep van 't Koffiehuisje op. Geurts ontvangt ze met de glimlach van een man die in alle eenvoud trots is op zijn carrière in en na het voetbal. DOOR PIERRE BILIC DOOR PIERRE BILIC