Begin augustus erfde nieuwbakken trainer Jonas De Roeck een kleurrijke kern: een paar Griekse gelukzoekers (Goutas, Kitsiou, Charisis), jonkies die afgestoten werden bij onze topclubs (Pirard, De Sart, De Norre, Bourard), sfeermakers met een hoekje af (Boli, Dussaut, Botaka) en ouwe rotten op wie niemand nog rekende (Teixeira, Legear). De Roeck ging vanaf dag één grondig aan de slag met zijn groep en transformeerde het amusante gezelschap tot een van de revelaties van de Jupiler League.
...

Begin augustus erfde nieuwbakken trainer Jonas De Roeck een kleurrijke kern: een paar Griekse gelukzoekers (Goutas, Kitsiou, Charisis), jonkies die afgestoten werden bij onze topclubs (Pirard, De Sart, De Norre, Bourard), sfeermakers met een hoekje af (Boli, Dussaut, Botaka) en ouwe rotten op wie niemand nog rekende (Teixeira, Legear). De Roeck ging vanaf dag één grondig aan de slag met zijn groep en transformeerde het amusante gezelschap tot een van de revelaties van de Jupiler League. Geen speler die meer de wederopstanding van STVV belichaamt dan Jonathan Legear. Van de 30-jarige Luikenaar werden hoogstens een paar schijnvertoningen verwacht, maar hij drukte al snel zijn stempel op de ploeg en nam tegelijk zijn maats op sleeptouw naast het veld. Hij begeleidt vooral de jonge garde, die hem als een grote broer zien. De boodschap - hard werken en geduldig blijven - klinkt hopeloos passé, maar het komt wel aan bij zijn doelgroep. Er wordt naar hem geluisterd. Opvallend genoeg is Legear ook de man die sereniteit brengt in de groep. Hij is het die de muziek wat stiller zet in de kleedkamer of die de mafkezen in de groep aanmaant om het kalmer aan te doen. De kwajongen van weleer is dus een keurige profvoetballer geworden. In zekere zin heeft hij zijn functie als stroper opgegeven voor dat van een oerdegelijke boswachter. Legear heeft enkel zijn imago nog tegen en verdenkt de Franstalige media ervan het beeld van bad boy jaren in stand te hebben gehouden. In Sint-Truiden levert Legear nochtans elke dag het bewijs dat hij zijn leven gebeterd heeft - al dateert de kentering van zijn periode bij Standard. Toen Legear begin februari 2015 neerstreek in Luik wilde de directie hem een inloopperiode van twee maanden opleggen bij de U21. Na afloop van de eerste training werd van die maatregel afgezien en had hij zijn definitieve plaats bij de A-kern verdiend. Niet het minst omdat hij zich meteen als leider gemanifesteerd had. Bij STVV trok Legear die lijn gewoon door en is hij opnieuw voltijds voetballer. Hij werd zwaar onder handen genomen door de technische staf en is sinds kort weer in staat om een volledige wedstrijd uit te spelen. Naar verluidt was hij verbaasd hoe hard er gewerkt werd bij STVV. Hij was ervan overtuigd dat de workload bij een kleine club lager lag dan bij een topclub. Tijdens een van zijn eerste weken op Stayen ging hij een weddenschap van honderd euro aan met twee spelers omdat hij zeker wist dat er maar één keer per dag getraind zou worden. Legear heeft uiteindelijk moeten dokken toen bleek dat er ook bij de Limburgers soms twee trainingen per dag voorzien worden. DOOR ALAIN ELIASY