Maandag 13/03

Francky Dury houdt zich bij de federale politie bezig met het in kaart brengen van rondtrekkende dievenbendes. Eerlijk gezegd kennen wij geen andere dan rondtrekkende dievenbendes. Een dievenbende die altijd op dezelfde plaats toeslaat, zou al snel niets meer te gappen hebben. En zou bovendien vrij makkelijk te klissen zijn, ook door de Belgische politie. Mits wat ondersteuning zou men daar eventueel zelfs onze staatsveiligheid op af kunnen sturen.
...

Francky Dury houdt zich bij de federale politie bezig met het in kaart brengen van rondtrekkende dievenbendes. Eerlijk gezegd kennen wij geen andere dan rondtrekkende dievenbendes. Een dievenbende die altijd op dezelfde plaats toeslaat, zou al snel niets meer te gappen hebben. En zou bovendien vrij makkelijk te klissen zijn, ook door de Belgische politie. Mits wat ondersteuning zou men daar eventueel zelfs onze staatsveiligheid op af kunnen sturen. Het is Wim De Coninck die vorige week, en uiteraard in dit veelgeprezen blad, voor het eerst heeft gewezen op het gevaar van het nieuwe statuut van Dury. Hij wordt volgend jaar halftijds trainer, en wij nemen aan dat hij dan 'ipso facto' ook halftijds bij de politie zal werken. Gaat hij die bendes dan in halve kaarten brengen, of halve bendes in hele kaarten ? Als de misdaadstatistieken in en om Gent vanaf augustus 2006 weer een forse opwaartse trend vertonen, zal dat niet zijn omdat Andrea Croonenberghs toch met Boudewijn De Groot aan de haal is gegaan. Indien Tom Boonen ook zeven keer Milaan-Sanremo wil winnen, zoals Eddy Merckx om maar eens iemand te noemen, moet hij leren zelf aan te vallen. En mag hij vooral niet dulden dat een ploegmaat mee in een ontsnapping de Poggio aansnijdt. De kans dat die dan ook wint, is namelijk vrij groot, en voor een kampioen is het altijd beter dat een tegenstander wint dan een ploegmaat. Zoals Merckx tijdens het wereldkampioenschap in Barcelona overtuigend heeft bewezen. In Milaan-Sanremo reed Merckx halfweg koers op de Turchino driekwart van het peloton naar huis. Of van wat nog over was van dat peloton. Want Merckx demarreerde al een eerste keer op het pleintje achter de kerk in Milaan, waar de start werd gegeven. Om te controleren of alle onderdelen van zijn fiets wel goed gemonteerd waren. De helft van de deelnemers moest toen al passen en reed zo snel mogelijk terug naar het hotel. Op de Turchino ging Merckx dan voluit en reed iedereen eraf. Door halsbrekende toeren uit te halen in de afdaling slaagden alleen de allerbesten er nog in om een achtervolgend groepje samen te stellen, waarin eendrachtig de handen uit de mouwen werden gestoken. Langs de kust gekomen nam Merckx de tijd om wat te eten. Niet op de fiets, maar in een stemmig restaurantje waarvan hij de patron kende en waar hij niet moest betalen. Daarna klom hij weer in het zadel en deed het een uurtje kalm aan, om wat te kunnen genieten van de prachtige omgeving en het eerste lentezonnetje. Aan de voet van de Capo Berta kwamen Gimondi, Bitossi, Dancelli, Motta, Gösta Petterson, André Dierickx en Frans Verbeeck eindelijk met de tong tussen hun voorwiel weer aansluiten. Merckx liet zich even uitzakken, telde met hoeveel ze waren, informeerde of er geen ongelukken waren geweest onderweg en of iedereen nog krachten genoeg had om in Sanremo te raken, gooide zijn drinkbus weg en ging er opnieuw vandoor. Deze keer zonder nog in te houden. Aan de voet van de Poggio had hij al negen minuten, op de top was een nieuwe tijdmeting onmogelijk, omdat de anderen niet over maar rond de Poggio reden. Als je beneden op de kustweg blijft, is het namelijk behoorlijk wat korter naar Sanremo. De achtervolgers bereikten dan nog net op tijd de Via Roma, om in de verte Eddy Merckx met één arm in de lucht over de streep te zien rijden. Merckx stak nooit twee armen in de lucht, want daar kreeg je toen vijfhonderd frank boete voor. En Claudine hield niet van geldverkwisting. Mogen wij terloops opmerken dat SV Roeselare de enige ploeg in eerste is die nog geen enkele rode kaart heeft geslikt. En op een paar na de minste gele. Dat verhoogt de kansen van de mannen van Dennis van Wijck om via het fairplayklassement een plaats in de UEFA-beker af te dwingen. Schrijf maar op : volgend jaar komt AS Roma naar Schiervelde. En deze keer mét Francesco Totti. Die dan een jeugddroom werkelijkheid zal zien worden : een bedrijfsbezoek aan de kantoren en de drukkerij van de Roularta Media Group. koen meulenaere