S ven Vandenbroeck (27) woont al zes jaar, sinds zijn periode bij Roda JC, in Limburg, dicht tegen de Nederlandse grens. Enkel twee jaar geleden ruilde hij kortstondig het rustige Limburgse groen voor het hectische leven in de Griekse hoofdstad Athene. Sinds januari (vorig seizoen) speelt hij weer in België, bij SK Lierse, maar toch liet hij het Griekse leven niet helemaal los. Suzanna (29) woont sinds twee maanden bij hem in. "En ze veranderde meteen het interieur," wijst Vandenbroeck aan, "andere kleuren, meer bloemen in huis, kleine decoratieve spulletjes. Het geeft wel een warmer gevoel, moet ik toegeven. Ook mijn kledingstijl werd aangepast, vroeger ging ik nogal klassiek gekleed, terwijl ik nu toch al wat meer trendy over straat wandel." De laatste, en misschien aangenaamste, verandering vond plaats in de keuken. "De Grieken hebben een totaal andere manier van koken : bijna nooit in de pan en veel in de oven. Ze gebruiken ook geen boter, maar olijfolie. Vaak schapenvlees, salades of aardappelen met citroen. Maar mijn favoriete gerecht is de pasta met garnalen." ...

S ven Vandenbroeck (27) woont al zes jaar, sinds zijn periode bij Roda JC, in Limburg, dicht tegen de Nederlandse grens. Enkel twee jaar geleden ruilde hij kortstondig het rustige Limburgse groen voor het hectische leven in de Griekse hoofdstad Athene. Sinds januari (vorig seizoen) speelt hij weer in België, bij SK Lierse, maar toch liet hij het Griekse leven niet helemaal los. Suzanna (29) woont sinds twee maanden bij hem in. "En ze veranderde meteen het interieur," wijst Vandenbroeck aan, "andere kleuren, meer bloemen in huis, kleine decoratieve spulletjes. Het geeft wel een warmer gevoel, moet ik toegeven. Ook mijn kledingstijl werd aangepast, vroeger ging ik nogal klassiek gekleed, terwijl ik nu toch al wat meer trendy over straat wandel." De laatste, en misschien aangenaamste, verandering vond plaats in de keuken. "De Grieken hebben een totaal andere manier van koken : bijna nooit in de pan en veel in de oven. Ze gebruiken ook geen boter, maar olijfolie. Vaak schapenvlees, salades of aardappelen met citroen. Maar mijn favoriete gerecht is de pasta met garnalen." "Mijn mooiste voetbalmoment is de gewonnen Uefa Cupwedstrijd tegen AC Milan. Dat was met het Roda JC onder Georges Leekens. We verloren 0-1 thuis maar gingen dan 0-1 winnen in San Siro. Na veel dramatiek in de strafschoppen vlogen we eruit. Ik heb nog een truitje van Gennaro Gattuso uit die wedstrijd. Hij straalt enorm veel kracht en dynamiek uit. Milan was de beste ploeg waar ik ooit tegen speelde. We waren dan wel uitgeschakeld in de Uefa Cup, maar toch overheerst het gevoel dat we zijn gaan winnen in San Siro", glundert Vandenbroeck nog na. Zoals elke zichzelf respecterende profvoetballer bezigt Sven Vandenbroeck wel eens de golfclubs. Wat is dat toch met die voetballers en golf ? "Die hobby stamt uit mijn periode bij Roda JC, elk seizoen werd daar éénmaal gegolfd met alle sponsors van de club. De rust, het buiten zijn en het balgevoel zorgen ervoor dat veel voetballers zich tot die sport aangetrokken voelen. Ik heb geen handicap want ik speel meestal in Nederland en daar heb je dat niet nodig om te mogen spelen. Vroeger speelde ik vaak met Rodaploegmaats, maar sinds ik uit Athene terug ben, speelde ik slechts één keer, met Sven Van der Jeugt." Vandenbroeck leerde Suzanna kennen in een biljartzaak in Athene, waar ze werkte. Enkele maanden geleden gaf ze alles op om naar België te verhuizen. "Ze heeft veel moeten achterlaten : vrienden, familie, het mooie weer," beseft Sven, "maar het leven met een profvoetballer vindt ze best leuk. Suzanna is grote supporter van AEK Athene, de wedstrijd tegen Anderlecht staat al lang in haar agenda genoteerd. Ze komt ook naar elke wedstrijd van Lierse kijken, waar ze trouwens heftig kan reageren. ( lachje) Het gaat niet zo goed bij Lierse. Vroeger nam ik een slechte prestatie mee naar huis, mijn vorige relatie heeft daar onder geleden, met ouder worden besef je dat. Nu kan ik dat makkelijker van me afzetten, maar verliezen blijf ik sowieso haten." Dan worden de frustraties eraf gereden in fietsparadijs Limburg. Vandenbroeck : "Meestal gaan we op zondag een ritje maken. Heel ontspannend en soms ook hilarisch ... Suzanna had in Athene nooit leren fietsen, dat is daar immers veel te gevaarlijk, dus dat heb ik haar geleerd. Tegenwoordig gaat het vlot, we doen al grotere afstanden. Binnenkort kan ze dan met de fiets naar de Nederlandse taalles."Vandenbroeck is niet zomaar een voetballer, hij denkt graag na over het spelletje. Twee jaar geleden schreef hij zich in voor een trainerscursus in Nederland. "Die microbe pikte ik op in de periode onder Frank Vercauteren," legt hij uit, "bij KV Mechelen stimuleerde hij zijn spelers om mee te denken over het spelletje. Door mijn vertrek naar Griekenland lag het even stil, maar deze week begin ik aan mijn tweede jaar. Dat is voor een diploma als TC1, internationaal aanvaard. Het is wel de bedoeling dat ik daar later iets mee aanvang. In huis lees ik veel vakbladen, zoals 'De voetbaltrainer', dat ik algemeen het beste magazine vind. Ik kopieer veel van die artikels en die klasseer ik per categorie : tactiek, techniek, krachttraining ... Vanaf volgende maand begint de drukke agenda weer : les op maandagavond, maar je moet ook veel wedstrijden bekijken, boeken lezen. Je steekt er veel tijd in ... maar soms moet je de prioriteiten verleggen", knipoogt Sven nog naar zijn vriendin. Een voetballer die leest : - opgepast : cliché ! - het is een zeldzaamheid. In de boekenkast van Sven Vandenbroeck prijken vooral thrillers : "Ik lees veel. Meestal op vakantie, maar ook op de bus wanneer we op verplaatsing trekken. De Da Vinci Code blijft mijn persoonlijke topper. Voorts heb ik veel liggen van Deflo, Aspe en Geeraerts. Over het algemeen lees ik liever een boek dan dat ik televisie kijk, nadeel is wel dat ik daardoor dikwijls niet kan volgen tijdens de conversaties in de kleedkamer. Suzanna en ik zetten ons 's avonds geregeld aan een gezelschapspel : backgammon of dammen, iets waarbij je moet nadenken." "Uiteindelijk moet je ervoor zorgen dat je later wat overhoudt en dat kan best via beleggingsfondsen of aandelen", vindt de Liersespeler. "Dus bezit ik wel wat beursboeken. Dat begon onder Gunter Jacob destijds, die praatte daar vaak over. In principe volg ik het tot mijn 35ste, dan moet het rendabel geweest zijn. Ik kijk de cijfers regelmatig na en ik volg de economie, maar het is niet zo dat ik elke week aan- of verkoop, ik ben zeker niet gefascineerd door de beursnoteringen. In de kleedkamer wordt daar trouwens vrij weinig over gepraat, enkel met Kristof Snelders heb ik het er soms over." MATTHIAS STOCKMANS