Een verrassing was het ontslag van Peter Reid (46) maandag niet. Zijn lot hing al een paar weken aan een zijden draadje, vooral toen bleek dat het gesukkel van vorig seizoen niet beterde. De belabberde prestatie bij Arsenal was de druppel die de emmer deed overlopen. Sunderland raakte voor de rust geen bal, hetgeen de vertegenwoordigers van het bestuur een doorn in het oog was. Maar liefst 35 miljoen euro had Reid de voorbije negen m...

Een verrassing was het ontslag van Peter Reid (46) maandag niet. Zijn lot hing al een paar weken aan een zijden draadje, vooral toen bleek dat het gesukkel van vorig seizoen niet beterde. De belabberde prestatie bij Arsenal was de druppel die de emmer deed overlopen. Sunderland raakte voor de rust geen bal, hetgeen de vertegenwoordigers van het bestuur een doorn in het oog was. Maar liefst 35 miljoen euro had Reid de voorbije negen maanden mogen uitgeven, waarvan 26 miljoen euro vorige zomer, maar alles leek tevergeefs. Dus moest Reid, vorige zomer in België nog door een boze fan na een slappe prestatie overgoten met bier, gaan, trouwe dienst of niet. Na de 3-1 bij de Gunners gaf de brave man het op : "Ik denk dat ik Swahili spreek, want mijn spelers snappen me niet meer." En omdat voetbal alles is in Sunderland -de stad van een half miljoen inwoners telt geen enkele bioscoop !, werd de manager aan de dijk gezet.Ruim zeven jaar geleden kwam de ex-middenvelder van Everton aan het roer als manager van Sunderland. Dat speelde toen nog in Roker Park en stond op degraderen naar derde. Reid redde de club, promoveerde, zakte weer in '97, promoveerde direct terug en maakte ze vervolgens groot, ook dankzij de verhuis van Roker Park naar het schitterende Stadium of Light. Zijn succesvolste zet was Kevin Phillips koppelen aan Niall Quinn, een droomduo. Dat duo ligt intussen uit mekaar, Quinn is stilaan pensioengerechtigd en valt maar sporadisch meer in, de lange in de spits heet tegenwoordig Tore AndreFlo. En Phillips was vorig jaar nergens (met 29 goals was Sunderland de slechtst scorende ploeg van allemaal), zodat vorige zomer van het gedegradeerde Ipswich Marcus Stewart werd overgenomen. De opvolger is een verrassing. Niet George Graham of David O'Leary, zoals de bookmakers voorspelden, maar Howard Wilkinson. Hij is de grondlegger van het succes van Leeds, waar hij als manager een jeugdacademie uit de grond stampte. Zijn werk viel op bij de FA, dat hem binnenhaalde als technisch directeur. Twee keer was hij ook interim-bondscoach, na de ontslagen van Glenn Hoddle en Kevin Keegan. Na vijf jaar stapt hij op in Soho Square en keert terug naar het noorden. Volgend weekend krijgt hij al meteen een degradatietopper tegen West Ham te verwerken. (PTK)