Met een dit seizoen in de competitie onuitgegeven veldbezetting hield Club Brugge zichzelf afgelopen zondag stevig in de race om de tweede plaats. Trond Sollied, die zijn goddelijke status al een tijdje is kwijtgeraakt, toonde voor de kraker nog maar eens dat hij tijdens deze voetbaljaargang van zijn spelers veel tactische flexibiliteit vraagt. In zijn aanpak gaat het hem nooit om het systeem op zich, wel om de manier waarop een systeem kan evolueren, om de wijze waarop je bij balbezit ruimte maakt.
...

Met een dit seizoen in de competitie onuitgegeven veldbezetting hield Club Brugge zichzelf afgelopen zondag stevig in de race om de tweede plaats. Trond Sollied, die zijn goddelijke status al een tijdje is kwijtgeraakt, toonde voor de kraker nog maar eens dat hij tijdens deze voetbaljaargang van zijn spelers veel tactische flexibiliteit vraagt. In zijn aanpak gaat het hem nooit om het systeem op zich, wel om de manier waarop een systeem kan evolueren, om de wijze waarop je bij balbezit ruimte maakt. Zondag goot de Noorse trainer Club Brugge weer in een andere vorm en werd Anderlecht opgevangen met twee centrale verdedigers en een versterkt middenveld. Dat bleek voldoende om de sputterende toekomstige kampioen na een snelle treffer op de knieën te krijgen. Club Brugge, dat de voorbije weken ondanks zes opeenvolgende overwinningen niet altijd wist te flitsen, imponeerde in de eerste helft door de inzet en overgave die verankerd zit in de ziel van de vereniging. Het pakte uit met een ijzersterke as : voor de attente Dany Verlinden verdedigde Timmy Simons sober en secuur en gaf de zwoegende Philippe Clement in het middenveld nog maar eens blijk van een voorbeeldige professionele ingesteldheid. De Antwerpenaar zag tijdens het tussenseizoen een lucratieve transfer naar het Duitse 1860 München door de neus geboord omdat de geblesseerde Marek Spilar zichzelf onvoldoende liet verzorgen. Het belet hem echter niet om iedere week de mouwen op te stropen. Sterk presteerde ook de vooral centraal opererende Gert Verheyen, al blijft hij irriteren door de theatrale manier waarop hij na duels, luid kermend van de pijn, tegen de vlakte dondert. Club Brugge zorgde er afgelopen zondag voor dat Anderlecht zich wellicht niet al eind maart tot kampioen kroont, maar bij paars-wit moeten ze zich langzamerhand zorgen beginnen te maken over het belabberde spelpeil dat na de winterstop wordt gehaald. Op de tweede helft van de wedstrijd in Beveren na werd er krampachtig en steriel gevoetbald. Dat was ook zondag op de akker van het Jan Breydelstadion niet anders, al probeerde trainer Hugo Broos achteraf een en ander te minimaliseren door die slechte staat van het veld als excuus in te roepen. Dat geeft de Brusselaars nog geen vrijbrief om met een festival van verkeerde voorzetten uit te pakken. Het heet dat Anderlecht de voorbije weken zwaar trainde en zo met het oog op volgend seizoen zijn fysieke scherpte wil verhogen. Het is niettemin vreemd te moeten vaststellen tot welke slapheid dat nu op het veld leidt. Aruna Dindane, voor de winterstop het paradepaard, was ook afgelopen zondag een schim van zichzelf, ook al werd hij eerder in de week door zijn trainer op de vingers getikt. Walter Baseggio, die veel meer dan hem lief was Brugse spelers in zijn nabijheid vond, verzoop nog maar eens op het middenveld en alleen Nenad Jestrovic toonde tijdens zijn korte invalbeurt dat hij straks weer iets aan Anderlecht kan toevoegen. Dat zal nodig zijn om de van vermoeidheid klagende Aruna te ontlasten. Veel gesakker valt er dezer dagen ook te horen bij RC Genk, dat zaterdag in Lokeren een beschamende verrichting weggaf. Jos Vaessen, de voorzitter die na een nederlaag zijn emoties de vrije loop laat, sprak na het verlies waarschuwende taal : als RC Genk geen Europees ticket pakt, dan moet er in het budget gesnoeid worden. Het is op zijn minst voorbarig van Europees voetbal uit te gaan na een seizoen waarin je als zesde geëindigd bent en als je op de koop toe drie sterkhouders liet vertrekken. Ook al gaven ze bij Genk de indruk dat er valabele vervangers gekocht werden en ook al pleegden ze na de jaarwisseling nog gauw twee lukrake aankopen. In het maken van realistische inschattingen hebben onze bestuurders nooit echt uitgeblonken. Kijk naar Antwerp, dat zich telkens weer de illusie aanmeet met een nieuwe trainer een toverformule te hebben gevonden. Sinds Marc Grosjean de club traint, werden er in zeven matchen vijf punten gehaald en is de vereniging nog dieper weggezakt in het moeras van de uitzichtloosheid. Want niemand kan oogsten als er slecht gezaaid is. door Jacques SysNiemand kan oogsten als er slecht gezaaid is.