Zat AA Gent niet met een scoringsprobleem opgezadeld ? Wie er de naakte cijfers bijhaalt (18 op 18 en een doelpuntensaldo 15-6), gelooft er niets van. Tijdens de voorbereiding bleek dat Patrick Remy door het vertrek van Ahmed Hossam naar Ajax, alleen maar over nieuwkomer Djima Oyawolé en Jérôme Lempereur beschikte voor de positie centraal voorin. Voor de aanvoer vanop de flanken moesten Gunther Schepens en Samuel Wiart zorgen, terwijl voor de vacante positie op rechts nog naar versterking werd uitgekeken. Van Anders Nielsen (30) en Alexandros Kaklamanos (27) was op dat moment helemaal geen sprake. De Deen werd samen met enkele andere spelers tijdelijk verbannen naar een groep die individuele trainingen kreeg van Charly Musonda en Rudy Verkempinck. De Griek probeerde in Engeland een contract te versieren bij Preston North End.
...

Zat AA Gent niet met een scoringsprobleem opgezadeld ? Wie er de naakte cijfers bijhaalt (18 op 18 en een doelpuntensaldo 15-6), gelooft er niets van. Tijdens de voorbereiding bleek dat Patrick Remy door het vertrek van Ahmed Hossam naar Ajax, alleen maar over nieuwkomer Djima Oyawolé en Jérôme Lempereur beschikte voor de positie centraal voorin. Voor de aanvoer vanop de flanken moesten Gunther Schepens en Samuel Wiart zorgen, terwijl voor de vacante positie op rechts nog naar versterking werd uitgekeken. Van Anders Nielsen (30) en Alexandros Kaklamanos (27) was op dat moment helemaal geen sprake. De Deen werd samen met enkele andere spelers tijdelijk verbannen naar een groep die individuele trainingen kreeg van Charly Musonda en Rudy Verkempinck. De Griek probeerde in Engeland een contract te versieren bij Preston North End. Twee maanden later hebben beide spelers iedereen ervan overtuigd dat ze te vroeg werden afgeschreven. Anders Nielsen ontpopte zich, als zijn beste tijd onder Trond Sollied, tot een gevreesde rechterflankaanvaller die gemakkelijk in de zestien meter komt én scoort. Alexandros Kaklamanos onderging een metamorfose : hij staat niet langer stil na een mislukte actie, maar veranderde in een hardwerkende en altijd dreigende centrumspits. Ook zondagavond lagen beide aanvallers aan de basis van de opgemerkte remonte van de lijstaanvoerder tegen Antwerp. Kaklamanos, die over de hele wedstrijd twee rechtstreekse duels won en er wel zes verloor, werd kort voor het uur in het strafschopgebied neergetrokken door Evens. Zeven minuten later leverde hij de assist waaruit Nielsen, die twee rechtstreekse duels won en er twee verloor, zijn zesde treffer van het seizoen lukte. Het vervroegde afscheid Anders Nielsen : "Begin november - we spreken dan over vorig seizoen - speelde ik enkele wedstrijden onder Patrick Remy. Ik scoorde tegen Lierse, RC Genk en in de beker tegen RS Haasdonk. Tijdens een oefenwedstrijd geraakte ik geblesseerd aan de schouder. Het verdict was hard : twee maanden buiten strijd. "Net voor de winterstop was ik opnieuw speelklaar. Maar ik had de trainer duidelijk gemaakt dat ik nog geen risico's wilde nemen bij de invallers. Hij keek raar en vond het stom dat ik me alleen wilde klaarstomen voor de eerste ploeg. Dat weekend speelde ik niet, waarna ik niets meer hoorde van de trainer. Het was een teken aan de wand. "Tussen kerstdag en nieuwjaar ontving ik een telefoon van Henk Houwaart. Hij vroeg of ik geïnteresseerd was in een onmiddellijke overgang naar Omonia Nicosia. Ik ging ervan uit dat AA Gent me nodig had, aangezien Gunther Schepens niet volledig fit was. Een uur later hing Michel Louwagie al aan de lijn : ik mocht vertrekken. Ik wist meteen hoe laat het was. Op 1 januari vertrok ik voor vijf maanden naar Cyprus. "Het probleem was ook dat ik al anderhalf jaar lang met een buikspierblessure sukkelde. Ik speelde ruim vijf maanden met pijn en liet me opereren. Net als Branko Strupar is de kans op hervallen groot. Al snel kreeg ik het etiket blessuregevoelig opgeplakt. Pure onzin natuurlijk. Ik hou al mijn statistieken bij. Zonder die buikspieroperatie speelde ik 88 procent van de wedstrijden. Bij Boskamp miste ik twee seizoenen slechts drie partijen. Niemand deed beter. "Ik voelde dat mijn lichaam nood had aan een lichtere trainingsaanpak. In plaats van een tweede sessie op het veld, wilde ik liever rustig zelf gaan lopen of krachtoefeningen doen. Gewoon om die korte bewegingen te vermijden. Daar botste het met de trainer. Als ik niet twee keer dagelijks kon meetrainen, hoorde ik niet in zijn groep thuis. Hij verweet me professionalisme." Alexandros Kaklamanos : "Op het einde van vorig seizoen zat ik met een dilemma. Ik had nog een contract voor een jaar, maar kon voor tien dagen testen in Engeland. Er waren contacten met Tottenham, Leicester en Watford, maar uiteindelijk kwam ik bij Preston North End terecht. De Engelse competitie heeft toch meer uitstraling. Daarom wilde ik mijn kans daar eens wagen. Bovendien kon ik altijd terugkeren naar Gent. Niemand had me ooit gezegd dat ik absoluut weg moest. Dat was een geruststelling. Maar er was ook interesse van Moeskroen, Lierse, La Louvière en Iraklis Saloniki. "We hadden problemen met de blauwe kaart. AA Gent weigerde die op te sturen, omdat ze nog in mij geloofden. Dat maakte die mensen van Preston kwaad. Ik keerde dan maar naar Gent terug, waar ik zelfs een contractverbetering kreeg voorgeschoteld."De terugkeer Anders Nielsen : "Net voor de laatste competitiewedstrijd tegen GBA keerde ik vervroegd terug uit Cyprus. Aangezien ik nog een jaar onder contract lag bij AA Gent, vond ik het mijn plicht om aan te sluiten bij de groep. De dag voor de wedstrijd was er een etentje voorzien. Ik werd meteen aanvaard door de spelers, maar toen ik de trainer de hand schudde, mompelde hij iets onverstaanbaars in het Frans. Het zal wel niet echt vriendelijk geweest zijn. Iets in de zin van : wat doe jij hier ? "Op zondag moesten alle kernspelers, ook de geblesseerden en geschorsten, mee met de bus. Ik dacht er niet direct over na om de trainer te verwittigen. Per slot van rekening was en bleef ik nog altijd een volwaardig lid van de eerste ploeg. Opnieuw keek de trainer mij raar aan. De volgende dag werd ik bij hem geroepen. Hij legde me uit dat mijn actie de meest egoïstische daad was die hij ooit al had meegemaakt. Volgens hem had ik niets meer met de ploeg te maken. Ik was gechoqueerd door die uitspraak. Er volgde een kleine ruzie, waarbij hij me nog eens duidelijk maakte dat ik niet meer hoefde te komen. Achteraf bekeken heeft die woordenwisseling alleen maar een heilzaam effect gehad. Ik was supergemotiveerd om mijn gelijk te bewijzen. In mijn achterhoofd wist ik het helemaal zeker : je mag nooit opgeven, maar altijd voor jezelf blijven vechten. Dan volgen automatisch wel nieuwe kansen. "De eerste tien dagen van de voorbereiding mochten we meetrainen met de groep. Daarna werden we met zes tot zeven anderen naar de B-groep verwezen. De boodschap was duidelijk : ik moest weg. Niet omdat ik een slechte voetballer was, maar doordat ik te vaak geblesseerd was. Gelukkig kregen we individuele begeleiding van Charly Musonda. We moesten veel lopen, maar ook technische oefeningen. Er was altijd plezier, alhoewel we soms ook op een leeg doel moesten afwerken. Die situatie duurde twee weken. Ik had het geluk dat Herman Vermeulen en Philippe Vande Walle de voorzitter konden overtuigen van mijn mogelijke meerwaarde voor de ploeg. Ik kreeg een nieuwe kans. "Ik besef heel goed dat ik profiteerde van het uitvallen van Oyawolé en de interlandverplichtingen van Nasredine Kraouche en Sasö Gajser. Onder Sollied had ik ook al op rechts gespeeld. Ik vermoed dat Herman Vermeulen daar bij de trainer heeft op aangedrongen. Op die positie had ik weinig te verliezen. Thuis tegen Westerlo volgde dan de ontlading. Het vertrouwen was groot en ik scoorde vlot. Ik had geen schrik meer om iets verkeerd te doen. Bovendien voldeed ik aan de eisen van de trainer : diep terugvallen bij balverlies en in de zestien meter durven infiltreren bij balbezit. "Nooit heb ik aan revanche gedacht. Zo zit ik niet in elkaar. Maar toen ik thuiskwam, heb ik wel een glaasje champagne gedronken. Ik ben iemand die sterk kan relativeren. De dag na de wedstrijd tegen Westerlo, zat ik om tien uur alweer in het krachthonk. Sommige spelers verklaarden me gek. Ik wist wel beter. Alleen via hard werken, kan ik ver geraken." Alexandros Kaklamanos : "Na amper twee dagen werd ik meteen opgenomen in de kern voor de wedstrijd tegen Sint-Truiden. That was a big surprise. Gelukkig wist ik hoe er gespeeld werd. The spirit was the same. De trainer wees me er op dat ik harder voor de ploeg moest werken. Hij wilde me niet langer afrekenen op mijn doelpuntenaantal, maar had meer oog voor mijn collectieve bijdrage. Dat lukt momenteel goed, want de trainer geeft me vertrouwen. Ik scoor misschien iets minder, maar voetbal beter. Het heeft veel te maken met onze spelwijze. Met Gunther Schepens, Anders Nielsen en Darko Anic spelen we veel aanvallender. Vorig seizoen moest alle doelpunten van mij en Hossam komen. "Door het missen van een goede en volledige voorbereiding, zit ik fysiek nog maar aan zestig tot zeventig procent van mijn mogelijkheden. Ik kies nog te veel mijn momenten in een wedstrijd. Het beste niveau moet nog komen. Binnen een maand wil ik er volledig staan. Nu heb ik soms last van zware benen. Dat moet er uit. "Maar het kan snel veranderen. Zaterdag ben ik geschorst tegen La Louvière. De kans bestaat dat Hosny of Oyawolé mijn plaats innemen. Doen zij het goed, verdwijn ik waarschijnlijk opnieuw naar de invallersbank. That's life."De toekomst Anders Nielsen : "Nu ben ik nog altijd niet meer basisspeler dan pakweg een maand geleden. Als ik twee wedstrijden minder goed zal presteren, vlieg ik ook uit de ploeg. Dat besef ik maar al te goed. Je hebt ook nog Aldo Olcese, Gaby Mudingayi, eventueel Gajser. "Eigenlijk ben ik ook geen echte flankaanvaller. Ik rendeer het best als ik de ruimte krijg, als linkse punt van de omgekeerde driehoek met twee aanvallende middenvelders. Met Gunther Schepens moet ik niet concurreren op links, want hij is een monument. Maar we kunnen perfect samen spelen, zoals het bij Sollied lukte. Ik moet het vooral hebben van infiltraties en assists. Voor dergelijke spelers moet er altijd plaats zijn. "Ik ben te vroeg afgeschreven. Hopelijk kan ik mijn goede niveau aanhouden. Nog acht maanden en ik ben een vrije speler. Dan kan ik nog uitmaken wat mij het best uitkomt. Maar België en AA Gent liggen me toch na aan het hart. Ik voel me hier na zeven jaar thuis, ken de spelers en de competitie. Als je je ergens goed voelt, kan je alleen maar sterke prestaties afleveren." Alexandros Kaklamanos : "Op het einde van dit seizoen ben ik vrij. Een grote opluchting, want op dit moment bestaan er veel indianenverhalen. Ik ben eigendom van AA Gent, die blijkbaar een overeenkomst afsloten met Milan Mandaric en zijn firma First Star. Hij kocht me vrij bij Olympiakos Piraeus, maar verder heb ik met die man geen uitstaans. Ik ken ook de verhalen die zeggen dat ik bij een verkoop 30 miljoen frank (743.680,57 euro) moet kosten en AA Gent daarvan tot 7 miljoen frank (173.525,47 euro) kan recupereren. Voor een Engelse club is dat bedrag eigenlijk maar peanuts, hé ? We zien wel voor volgend seizoen. In België zijn alleen maar Anderlecht, Club Brugge, Standard, AA Gent en RC Genk opties. Teams with a target. Mijn voorkeur blijft uitgaan naar AA Gent : een ambitieuze club met een gezellige familiesfeer, waar de supporters me graag hebben. Maar even goed speel ik volgend seizoen in Zwitserland of Spanje. In het voetbal kan het allemaal snel gaan. Ik droom alleen nog maar van de Champions League."door Frédéric Vanheule