Als bondsvoorzitter was Michel D'Hooghe (58) nauwelijks uit de publiciteit weg te slaan. Graag pakte hij uit met beeldrijke exposés en verdedigde met gloed, passie en emotie zijn beleid. Sinds D'Hooghe de dagelijkse leiding van Club Brugge op zich nam, toeft hij veel meer in de luwte. Slechts hoogst uitzonderlijk laat hij zijn stem nog eens horen. Zoals bij deze gelegenheid, als nummer één van deze top-100, een keuze waar D'Hooghe, niet ongevoelig voor complimenten, erg blij mee is. En dus ging hij graag in op een uitnodiging van dit blad, voor een etentje en een interview, in een restaurant in het historische centrum van Brugge. Een moment van ontspanning na alle turbulentie van de afgelopen maanden, een ogenblik van verpozing in de drukte van het dagelijkse bestaan.
...

Als bondsvoorzitter was Michel D'Hooghe (58) nauwelijks uit de publiciteit weg te slaan. Graag pakte hij uit met beeldrijke exposés en verdedigde met gloed, passie en emotie zijn beleid. Sinds D'Hooghe de dagelijkse leiding van Club Brugge op zich nam, toeft hij veel meer in de luwte. Slechts hoogst uitzonderlijk laat hij zijn stem nog eens horen. Zoals bij deze gelegenheid, als nummer één van deze top-100, een keuze waar D'Hooghe, niet ongevoelig voor complimenten, erg blij mee is. En dus ging hij graag in op een uitnodiging van dit blad, voor een etentje en een interview, in een restaurant in het historische centrum van Brugge. Een moment van ontspanning na alle turbulentie van de afgelopen maanden, een ogenblik van verpozing in de drukte van het dagelijkse bestaan. Michel D'Hooghe over de hervormingen in het West-Vlaamse voetbalinstituut, over de paradoxen in zijn sportieve prestaties, en over de verder te volgen weg van de vernieuwing. Een monoloog. Michel D'Hooghe : "Vroeger voelde ik me een sportdirecteur die in een volgwagen achter het peloton reed. Nu heb ik de indruk dat ik tussen de renners zit. Om in wielertermen te blijven : ik rijd nu veel meer de koers. Ik had nooit geloofd dat ik dat ooit zou doen. Ik zag in mezelf een slechte clubvoorzitter omdat ik te veel heb moeten verzoenen en coördineren, terwijl een clubvoorzitter meer een puncher moet zijn. Blijkbaar heb ik die overschakeling toch kunnen maken. "Mijn vrienden zeggen dat ik veel harder geworden ben, dat ik nu in de pers dingen zeg die ik vroeger voor mezelf zou hebben gehouden. Ze verwijzen dan naar mijn commentaren na de nederlaag in Heusden-Zolder, toen ik riep dat ik de minste professionaliteit aantref in het meest professionele deel van de vereniging : het elftal. Ik vind dat ik dat moet zeggen, dat de spelers dat mogen lezen. Je mag niet op AC Milan gaan winnen en een paar dagen later de boot ingaan tegen tien spelers van Heusden-Zolder. Alle excuses die je dan bedenkt zijn waardeloos, met alle respect voor de prestatie van Heusden-Zolder. Als je de pretentie hebt profvoetbal te spelen, dan zijn er geen verontschuldigingen. "Club Brugge is tot uitmuntende prestaties in staat als iedereen geconcentreerd blijft en als we optimaal gebruikmaken van onze fysieke superioriteit. Als er met powerplay wordt gevoetbald. Je zag dat in de thuiswedstrijd tegen Ajax. Je kan niet zeggen dat Ajax werd weggespeeld, ze werden gewoon weg gekegeld. Ik zag een rasvoetballer als Rafael van der Vaart tussen al dat geweld verzuipen, hij keek naar al die ballen die passeerden, wist niet wat hem overkwam. Maar als er bij Club Brugge vier of vijf spelers denken dat ze op hun talent kunnen teren, dan gaat het niet meer. "Anderzijds, en dan kom ik bij het financiële aspect, moeten wij ons goed afvragen of we op competitieniveau niet zelf het slachtoffer worden van ons systeem. Een overwinning tegen Ajax is een ander verhaal dan drie overwinningen in de competitie. Doet het de scherpte een beetje afnemen ? Het zou alleszins niet mogen en het zal bij de meeste spelers ook wel niet zo zijn. Maar misschien speelt het wel mee in de motivatie. Dat is niet professioneel. Die wisselvalligheid in de prestaties, dat blijft op dit moment een zorg, ik steek dat niet weg. Vooral omdat het op een brutale manier botst met de eigenheid van deze vereniging. En het frustrerende is en blijft dat je als bestuur nog zo hard mag werken als je wil, je blijft afhankelijk van die resultaten. Daarom zeg ik ook altijd : je hebt een hele week lang alles onder controle, op negentig minuten na. "Ik ben nu veel meer betrokken bij de rauwe kant van het voetbal. Ik leerde veel zaken kennen die ik als bondsleider vanuit een heel andere invalshoek bekeek. De hele situatie rond de makelaars, bijvoorbeeld. Ik kende die wel, maar er is een groot verschil tussen het weten en het dagelijks beleven. Je moet met die makelaars leren leven, ook al probeer ik een aantal zaken te bestrijden. Natuurlijk mag je ze niet allemaal over dezelfde kam scheren. Neem nu iemand als Paul Courant, die levert echt schitterend werk voor de voetballers die hij begeleidt. Hij probeert al hun problemen op te lossen; wat dat betreft, is Paul echt een voorbeeld. "Maar als ik dan de manager van Andrés Mendoza hoor, die hem wil verkopen en dreigt met de wet van '78, dan vraag ik me af : waar was die manager toen Mendoza zijn rijbewijs kwijt was, een rijbewijs dat hij trouwens niet eens had ? Waar was hij toen we Mendoza voorstelden om in het Spaans cursussen over de regels van het verkeer te geven, waar Mendoza trouwens niet naartoe is geweest ? Waar was hij toen Mendoza door ons naar Brussel werd gevoerd omdat er daar rijexamen in het Spaans werd gegeven, een proef waarvoor Mendoza trouwens werd gebuisd ? Waar was hij toen alle problemen in het kader van zijn vorige woning moesten worden opgelost ? De manager, is dat ook niet een beetje de begeleider, is het daarvoor niet dat hij ook een percentage opstrijkt ? Waar was hij toen Mendoza in Zuid-Amerika voor twee wedstrijden twee keer helemaal ten onrechte werd ingespoten zodat hij, toen hij terugkwam, niet meer kon voetballen ? Dan moest hij plots naar Italië om zich te laten verzorgen, omdat hij een vriend heeft die in Italië is behandeld. Dan denk ik : gelukkig is die vriend niet naar Sydney gegaan. "Natuurlijk, Mendoza is een vedette, een begenadigd voetballer en dat zijn speciale mensen. Ik vind trouwens dat er van de kant van de trainer tegenover hem een heel hoge tolerantie bestaat. Trond Sollied geeft daar echt blijk van een groot incasseringsvermogen. De vraag is alleen : hoe ver mag je daarin gaan ? "De grootste vooruitgang die Club Brugge de afgelopen maanden boekte, is de duidelijkheid die er in alle geledingen van de vereniging is ontstaan. Alles is nu veel beter gedefinieerd. Dat heeft me veel werk gekost. Ook de communicatie verloopt nu veel beter omdat alle taken goed afgebakend zijn. "Ik moet bekennen dat ik mijn ogen heb uitgekeken toen ik hier ben binnengekomen. De administratieve structuur was heel gezellig, iedereen kon binnen en buiten, maar efficiency is toch iets anders. Nu komt er niemand meer in die niet aangemeld is. Vroeger kon het gebeuren dat er plots een supporter binnenviel terwijl je een ernstig gesprek voerde. En dan zegt men mij : D'Hooghe is zo aan het professionaliseren dat zijn club zijn volksaard verliest. Terwijl er nog nooit zoveel contact geweest is met de supporters als nu. Om de twee maanden komen wij samen met het bestuur van de supportersfederatie. "Ik ben heel tevreden over het werk van Marc Degryse. Het is niet altijd gemakkelijk voor hem, want uiteindelijk komt hij in een organisatie terecht die al jaren op een bepaalde manier draait. Ik vind dat hij zijn werk met heel veel inzicht doet. Marc weet dat de kortste weg tussen Brugge en Rome een rechte lijn is. Maar hij beseft ook dat dit niet noodzakelijk de weg is waarmee je het snelst in Rome komt. Hij forceert niets en houdt rekening met situaties en mensen, met dingen die ook hun waarde hebben. Natuurlijk is de hand van Marc Degryse nog niet echt zichtbaar. Maar dat kan ook niet. Hij schakelt zich in bestaande structuren in, maar dag na dag zullen die structuren wijzigen en de veranderingen zullen van zijn hand komen. "Ik kon Club Brugge van in het begin van mijn ambtsperiode ook helemaal anders hebben gestructureerd. Maar je komt in een vereniging die leeft, die succes heeft gehad, maar die wel aan vernieuwing toe was. Het doet me plezier dat ik de eerste plaats in jullie ranglijst te danken heb aan het feit dat ik een inspanning gedaan heb om deze club te professionaliseren. Maar het is niet altijd gemakkelijk geweest, er is een aantal heilige huisjes die je omver moet kegelen. Maar dat gebeurt omzichtig, iedereen wordt in zijn waarde gelaten. Tenslotte is een vereniging een netwerk van mensen. "Er valt voor Club Brugge nog een hele weg te gaan. Ik heb zoveel tijd moeten steken in verduidelijking, in communicatie, in infrastructuur, in economische zaken. Dat laatste heeft geresulteerd in een nieuw vijfjarig contract met onze sponsor, Dexia. Op materieel gebied is dat het belangrijkste wat er het afgelopen jaar is gebeurd. "Maar als ik een brave professor ben, dan geef ik mezelf met moeite een voldoende. Er is nog te weinig tijd aan het belang van mensen gespendeerd. Er is iemand in onze raad van bestuur, Guy Jacobs, die zich met hart en ziel inzet voor het jeugdbeleid. Ik heb haast nog geen gelegenheid gehad om me daar ook meer voor te engageren. Een dag heeft ook maar vierentwintig uur. Bovendien doe ik het allemaal naast mijn beroep en heb ik ook nog een zware internationale job - de medische problematiek in de Fifa is groot. "Maar de menselijke benadering, daar wil ik toch meer werk van maken. Ik had aanvankelijk gedacht dat ik me niet te veel zou bezighouden met alles rond de ploeg, uiteindelijk is er daar een sportieve afdeling voor. Maar er zijn momenten dat ik de menselijke relatie met spelers met een probleem zelf behartig. In een interview met Bengt Saeternes zal u tussen de lijnen ook wel gelezen hebben dat hij nu meer rust vindt omdat hij vertrouwen heeft in iemand - op mijn vraag wilde hij de naam van die persoon niet geven, maar u weet ook wel wie het is. "Maken dat mensen zich happy voelen, dat is een stuk van het succes. In het verleden is dat misschien een beetje te weinig naar waarde geschat. Hoe komt het dat spelers hier vroeger vaak weggingen in een slechte sfeer ? We willen nu een aantal initiatieven nemen om oud-spelers veel meer bij de club te betrekken, ook qua scouting bijvoorbeeld. Ik heb Marc gevraagd een systeem op te zetten, waarbij we onze oud-spelers gebruiken. Ze vragen niet liever. Raoul Lambert is nu mee naar Roemenië geweest, omdat we een paar tips hadden over voorspelers. "Er is meer werk dan ik had verwacht. Maar als de structuur echt goed draait, hoop ik dat het een beetje gaat veranderen. Ik probeer veel aan anderen over te laten. We hebben onze raad van bestuur grondig verjongd. Er zijn daar ongelooflijk waardevolle mensen bijgekomen, boeiende en creatieve elementen. Als je die bij je vereniging betrekt, dan moet je ze ook hun ambitie laten waarmaken. Voetbalbeleid is teambeleid. Ook de voorzitter is een teamspeler. Er is wat dat betreft veel veranderd bij Club Brugge. Maar het probleem is : als de sportieve prestaties niet volgen, dan zie je dat niet. "Waken over het financiële evenwicht blijft de belangrijkste opdracht. We moeten break-even kunnen draaien zonder de inkomsten van het Europees voetbal. Dat is niet gemakkelijk. Eind vorig seizoen hadden we drieëndertig contracten ; vandaag zijn er dat vijfentwintig of zesentwintig, afhankelijk van wat er met Karel Geeraerts gebeurt. Dat vertaalt zich in de lonen in een vermindering van het structureel deficit op competitieniveau. "Binnen de drie jaar moeten we zo ver zijn dat we break-even draaien op competitieniveau. Wat er daarvoor moet veranderen ? Je moet de mensen die presteren, goed blijven betalen. Maar bij Club Brugge is het nu zo dat we de tweede garnituur, die vier of vijf uur op het veld staat, veel te veel betalen. Dat is een loodzwaar gewicht. Het punt is dat je in het begin van het seizoen niet weet wie wel of niet speelt. Henry Ford zei altijd : ik betaal vijftig procent te veel aan publiciteit, maar het probleem is dat ik niet weet welke vijftig procent. Ik moet toegeven dat ik schrok toen ik een aantal contracten zag. "Het vertrouwen in de trainer is altijd gebleven, er is nooit sprake geweest van een andere oplossing. We weten dat we met Trond Sollied een vakman in huis hebben. Als ik verhalen hoor over zijn repeterende oefenstof...; echt, dit is waardeloos. Toen we kampioen werden, was Sollied al bijna drie jaar bezig en niemand sprak over zijn oefenstof. Wij willen gewoon een lijn aanhouden, door de jaren. Als Sollied weggaat, dan weet ik nu al wie zijn opvolger wordt, die naam zit in mijn hoofd. Maar Sollied gaat nog niet weg, zijn contract loopt nog twee en een half jaar. "Ik vind dat wij beleidsmatig heel goed op die moeilijke periode hebben gereageerd. Op een gegeven moment heb ik tien mensen uit de vereniging bij mij thuis uitgenodigd. Niet op Club Brugge, want anders spreken de kranten weer over een crisisvergadering. We hebben gepraat, rustig, en daaruit hebben we een conclusie gedistilleerd. We wisten dat we de rust moesten bewaren. Ook toen de verhalen circuleerden dat we Sollied niet wilden ontslaan omdat dit ons veel geld zou kosten. Natuurlijk heeft Sollied een goed contract. "Of ik me daarin kan vinden ? Kijk, als je een vereniging overneemt, dan weet je dat je de erfenis overneemt. In de erfenis zitten mooie zaken, maar ook andere. En de mensen die contracten onderhandelden, hebben dat gedaan in de overtuiging dat ze het goed deden. Trouwens, wie zegt dat dit niet het geval is ? Als je door zulke contracten zeer waardevolle mensen aan je bindt die je bovendien ook nog resultaten bezorgen, dan heb je een goede overeenkomst.""De belangrijkste uitdaging voor de technische staf nu is dat er weer regelmaat in de prestaties komt. We mogen geen Europees voetbal missen, anders zullen we echt heel voorzichtig moeten zijn. En ondertussen proberen we de vereniging verder uit te bouwen. Wat niet betekent dat het hier in het verleden allemaal slecht was. Alleen : met de methodieken van vroeger bouw je geen toekomst. "Ik probeer nu tot echte teamvorming te komen. Waarom denk je dat ik zoveel verantwoordelijkheid geef aan Marc Degryse ? En aan Filips Dhondt, die echt schitterend werk verricht en van wie je al tijdens het Euro 2000 zag : dat is veruit de beste van de acht stadiondirecteurs. Waarom denk je dat ik de bestuursraad zo heb verjongd en die mensen overal probeer bij te betrekken ? We moeten een vereniging hebben die op veel meer dan drie mensen draait. "Het mooiste compliment voor mij zou zijn dat op het moment dat ik het voorzitterschap van Club Brugge beëindig, ik het kan doorgeven aan iemand die in een betere positie terechtkomt dan wat ik heb geërfd."door Jacques Sys'Ik geef mezelf hooguit een voldoende.''Als je een vereniging overneemt, dan weet je dat je de erfenis overneemt.''Als Sollied weggaat, weet ik nu al wie zijn opvolger wordt.'