Een vervelend achillespeesletsel gooide de decembermaand van Bart Goor overhoop. Leek hij even verlost te zijn van de weg naar Antwerpen, na zijn transfer naar Westerlo, dan zat Goor nog meer dan hem lief was toch in de havenstad, in het kabinet van kinesist Lieven Maesschalck. Reden: overbelasting van de achillespees, gevolgd door een hardnekkige ontsteking. Aan zijn - omstreden - debuut voor de Kempenaars werd tijdelijk geen vervolg gebreid. Over achillespezen weet Geert De Vlieger ook een en ander, nadat de zijne helemaal afscheurde. Aan tafel gaat het dan ook eerst even over de oefeningen die Goor van Maesschalck krijgt. En over pillen, en inspuitingen. Het lichaam van een topsporter krijgt soms wat te verduren.

Hoe fijn is het in Westerlo?

Bart Goor: "Super. Opnieuw kunnen voetballen bij een ploeg waar alles mogelijk is. Opnieuw het voetbal zoals ik het gewoon ben, zonder tierlantijntjes of tralala. Dat doet deugd."

Geert De Vlieger: "Met een ideale trainer voor jou, neen?"

Goor: "Dat denk ik wel, ik denk dat de club blij mag zijn met een trainer die in die omstandigheden zo rustig blijft. Dat zal wel positief uitdraaien."

De Vlieger: "Heb je ooit al tegen de degradatie gevoetbald?

Goor: "In mijn tweede jaar bij Berlijn. Het jaar voordien speelden we nog Europees, maar met net dezelfde ploeg konden we ons pas op de voorlaatste speeldag redden."

De Vlieger: "Tegen degradatie voetballen is het ergste wat er is. Onderschat die druk niet, er is een groot verschil tussen er net boven hangen of er midden in zitten. Weten dat zelfs een zege je niet uit de problemen helpt. Spelers van STVV wisten wat ze konden verwachten. Die van Westerlo niet, denk ik. Mijn allereerste jaar als profvoetballer was ik reservedoelman bij Beveren en we zakten. Verschrikkelijk. Maar ik denk dat je ook tegen de degradatie moet kunnen spelen."

Goor: "Er is veel meer spanning in de kleedkamer."

De Vlieger: "De belangrijkste wedstrijden voor jullie zijn in februari, neen?"

Goor: "Inderdaad."

De Vlieger: "Dan heb je in principe meer kwaliteit dan de tegenstanders."

Goor: "Dat hangt nog af van de aankopen. Met Reynaldo hebben we nu iemand die zeker offensief kwaliteiten heeft, maar je moet natuurlijk presteren. Als je al zolang niet hebt gespeeld, is dat niet vanzelfsprekend."

De Vlieger: "Ik herinner me een beeld van hem op OHL, op de eerste speeldag, toen hij werd vervangen en hij met een roze pet, wat scheef op de kop, ging zitten. Toen vroeg ik me af of hij wel wist waarover het ging."

Competitievervalsing

Wat vond je van de commotie rond je transfer?

Goor: "Als het Uitvoerend Comité zegt dat het mag, waarom dan dreigen met de rechtbank?"

De Vlieger: "Het is de snelheid waarmee alles is gegaan. Dat heeft de mensen verrast. Tegen dat iemand wist dat hij zijn C4 had gekregen, had hij al een club. Misschien waren nog wel anderen geïnteresseerd in jou?"

Goor (kort): "Daarop door blijven gaan, helpt niet."

Vervolgens wint Westerlo ook nog van Beerschot. Weer verdachtmakingen ...

Goor: "Ik heb zo al veel wedstrijden meegemaakt. Als je alles in twijfel gaat trekken ... Westerlo was die dag heel gretig, dat zag je duidelijk bij de eerste twee goals. Inderdaad, dat derde doelpunt ... Misschien zat Mikulic in een mindere periode?"

De Vlieger: "Ik heb die fase nadien nog teruggezien. Er liep iemand van Westerlo aan de tweede paal, volgens mij anticipeert Mikulic op een voorzet ..."

Goor: " Dekelver maakte aanstalten om te schieten, maar ging dan door. Dat bracht Mikulic in verwarring, denk ik."

De Vlieger: "Om dan als voorzitter van STVV zo te reageren ..."

Goor: "Ze hebben ook zo gereageerd op mijn transfer. Sint-Truiden heeft het blijkbaar moeilijk om spelers te overtuigen naar hen te komen, misschien speelt dat ook mee."

Kwam je transfer onverwacht?

Goor: "Absoluut."

De Vlieger: "Je stond er wel voor open. Elke aanbieding was beter dan wat je toen had?"

Goor: "Sowieso, maar ik zou bijvoorbeeld niet naar Zulte Waregem gegaan zijn. Dit was voor mij ideaal. Ik wilde echt weer spelen. Op deze manier afscheid nemen, dat kon ik niet. Er mochten bij wijze van spreken achttien jongens geblesseerd zijn, dan was het nog niet aan mij. Dan weet je waar je aan toe bent. Ik was er in de voorbereiding nog eens echt voor gegaan, maar na een tijd dacht ik: wat is dat hier allemaal?"

De Vlieger: "De eerste wedstrijd heb je nog gespeeld, toen Losada out was. Op Genk."

Goor: "De plaats van Losada was voor mij geen optie, sowieso niet. Als mensen beter zijn, kan ik er vrede mee nemen, maar op andere posities liepen jongens rond die absoluut niet beter waren. En op training evenmin wat lieten zien. Ik heb altijd geredeneerd: laat op training wat zien en je krijgt een kans. Maar als dat niet gebeurt, begint een mens zich vragen te stellen."

Wat speelt dan mee? Het loon? Laten we de dure mannen de deur uit werken?

Goor: "Dat je geen geld meer opbrengt in de toekomst, denk ik. Dat is het beleid van de club. Oké, dat kan. Wat jonge spelers halen en daarna zo snel mogelijk verkopen. Daar paste ik niet meer in. Loon, wat maakt dat uit?"

De Vlieger: "Als je niet speelde, was je wel een dure vogel natuurlijk."

Goor: "Ze hebben me tijdens de zomer gevraagd wat ik van plan was. Ik zei: ik heb er alles voor gedaan, we gaan er nog eens invliegen. Ik had nog een contract, dus."

De Vlieger: "Hadden zij toen al niet zoiets van: wij hebben Bart niet meer nodig?"

Goor: "Het jaar voordien, na mijn kruisbandletsel, heb ik het niveau niet meer gehaald dat ik moest halen. Dat letsel heb ik serieus onderschat. Zes maanden zeggen ze. Ja, dan kan je weer trainen, maar voor het mentaal en fysiek weer goed zit, heb je een jaar nodig."

De Vlieger: "Ik herinner me nog mijn eerste training na dat achillespeesletsel. Ik ben fit, dacht ik. Ja man. Geen bal pak je. Dramatisch.

"Daarom zei je ook tijdens de voorbereiding: nog één keer alles, want het kan mijn laatste jaar zijn ..."

Goor: "Ja. Ik wilde zelf voelen of het lichaam nog mee kon. That's life, bij mij komt die blessure nu op het einde van mijn carrière, ik mag nog van geluk spreken."

Hoe was de relatie met Patrick Vanoppen?

Goor: "Goed. Ik heb geen probleem met mensen die hard zijn in een discussie. Liever hard en eerlijk dan stil en achterbaks, mensen die hun mening achter je rug elders verkondigen. Je weet van Patrick dat hij iemand is die graag het woord voert. Hij heeft wel, denk ik, serieus onderschat waar hij is ingestapt. Maar als hij het kan, chapeau, want de man heeft veel tegenwind gekregen. De hoge schuldenlast moeten dichtrijden, een kern van dertig man, ..."

Remproblemen

Was al dat moderne trainen nog aan jou besteed?

Goor: "Wat moet ik daarop zeggen? Laat me zeggen dat ik het oké vind. Ontbijt op de club is oké, maar niet elke dag kaas met confituur, want dat eet ik niet. Als Jan Van Winckel in de krant zegt: 'Goor is fit omdat wij hem op een bepaalde manier hebben behandeld', dan zeg ik: 'Dat zal voor een stuk meespelen, maar ik ben fit omdat ik er zelf voor getraind heb.'"

De Vlieger: "Sommige spelers moet je dwingen, anderen iets aanreiken, nog anderen doen het zelf. Ik heb jongens gekend die soms, als ze op de club aankwamen voor de namiddagtraining, nog niks gegeten hadden die dag."

Goor: "Ik ontbeet met de kinderen om zeven uur, stapte in de auto, en moest met de club dan nog eens ontbijten. Uiteindelijk laat je dat eerste dan maar vallen. In Westerlo pakt de ene na de training verzorging, dan de andere, het uur van eten maakt er niet zo veel uit. Bij Beerschot was het allemaal stipt. Als je wilde gaan eten, moest je wachten tot de laatste verzorging had genomen. Allemaal samen eten, wat brengt dat op? Die vijf minuten aan tafel?"

Bekeek je 's avonds je e-mails waarin de fysieke resultaten van de dag werden geanalyseerd?

Goor: "Nooit. Omdat ik daar geen belang aan hecht, ik ken mijn lichaam voldoende. Maar ik vind het wel goed dat ze die waarden hebben. Als ze me daarmee kunnen aantonen dat ik geblesseerd ben omdat ik dit of dat niet goed train, zal ik daar rekening mee houden.

"De ene heeft veel nodig, een ander minder, je kan niet alles in algemene richtlijnen gieten. Ik hecht ook geen belang aan de afstanden die ik loop. De ene dag heb je het gevoel dat je meer aankan, maar er zijn ook dagen waarop ik me hopeloos voel. Dan ga ik niks forceren."

De Vlieger: "Wij hebben vier vijfde van onze carrière op intuïtie gespeeld. Maar als je nu hoort dat jongens van twaalf jaar bij een serieuze club al een stevige evaluatie krijgen, met testbatterijen en dergelijke ..."

Goor: "Ik heb er net met mijn zoon bij Dessel eentje achter de rug. Plots hoorde ik: zijn defensief remmend vermogen is minder. Die gastjes zijn tien jaar begot."

De Vlieger: "Naar de garage! Nieuwe remmen!"

Goor: "Die jongens trainen drie keer per week, dat vind ik al redelijk veel. Op school moeten ze presteren, dan snel eten en vervolgens in de club nóg eens presteren! Sport moet een uitlaatklep zijn."

De Vlieger: "Ik zie ook dingen waar ik niet goed van word. Alsof iedereen zijn zoon voorbereidt op een profcarrière. Daarom speelt de mijne nog altijd bij Lebbeke, ondanks belangstelling. Laat die jongen maar rustig zichzelf zijn, want in de kleine clubs wordt ook al goed met kinderen gewerkt."

De Ferrari van Mbokani

Geert is nog een man van zwarte schoenen. Welke kleur draag jij?

Goor: "Wit om te trainen, zwart om te voetballen. Ik vond de stap naar wit al een serieuze. Met gele schoenen leg je toch alleen maar druk op jezelf."

De Vlieger: "Dan moet je wat speciaals brengen. Ik zat vroeger in de kleedkamer van de nationale ploeg eens mijn zwarte schoenen op te blinken toen Kevin Vandenbergh zei: 'Wat doe jij nu? Zwarte schoenen?' Ik dacht: Kevin, zo is het niet. Maar ík bleek de rare met mijn zwarte schoenen. Toen wist ik dat het voorbij was." ( lacht)

Goor: "Eer ik wit droeg bij Anderlecht, was ik toch al twee, drie jaar bezig hoor. Maar ook daar zie ik het probleem niet. Wie wil, doet maar. Evolutie. Twitteren is ook aan mij niet besteed, ik vind dat geen toegevoegde waarde. Alle begrip voor, behalve voor het versturen van nutteloze boodschappen als daar zijn: ik zit nu op toilet!"

Jullie hebben veel zien veranderen.

Goor: "Het is moeilijk om nog ergens onopgemerkt te gaan. ( op dreef) Allee, het is toch onwaarschijnlijk dat ik de krant haal omdat iemand anders met mijn auto geflitst werd. Ik vind dat absurd."

De Vlieger: "Wij zitten hier nu 's middags in een restaurant, voor hetzelfde geld weet op dit moment al duizend man waar. Met één Twitterbericht. Na de wedstrijd gingen we er vroeger eentje drinken en af en toe zakte je eens flink door, maar dat wisten alleen zij die in dat café zaten. Nu kan het op alle manieren openbaar worden gemaakt, mét beeld. Voor jonge gasten toch iets om rekening mee te houden."

Goor: "Ik doe dat niet. Waarom? Ik heb mijn carrière gemaakt op mijn manier, waarom zou ik het nu anders doen? Ik merk wel dat sommige jongens niet meer durven meegaan, maar is dat mentaal dan goed voor hen? Als Mbokani zijn geld spendeert aan een Ferrari is dat zijn keuze. Maar tegenwoordig moet hij dat uitleggen. Waarom moet iedereen nu altijd uitleggen waarom hij iets doet? Big Brother, op elk niveau."

De Vlieger: "Dat is de andere kant van het verhaal. Dat we goed onze boterham verdienden, is ook te danken aan die 'mediatisering'. Meer tv-geld, hogere contracten voor publiciteit."

Goor: "Dat is ook zo. Ik heb daar geen probleem mee, maar wel met het afleggen van verantwoording."

DOOR PETER T'KINT - BEELDEN: IMAGEGLOBE

"Het is toch onwaarschijnlijk dat ik de krant haal omdat iemand anders met mijn auto geflitst werd." Bart Goor

Een vervelend achillespeesletsel gooide de decembermaand van Bart Goor overhoop. Leek hij even verlost te zijn van de weg naar Antwerpen, na zijn transfer naar Westerlo, dan zat Goor nog meer dan hem lief was toch in de havenstad, in het kabinet van kinesist Lieven Maesschalck. Reden: overbelasting van de achillespees, gevolgd door een hardnekkige ontsteking. Aan zijn - omstreden - debuut voor de Kempenaars werd tijdelijk geen vervolg gebreid. Over achillespezen weet Geert De Vlieger ook een en ander, nadat de zijne helemaal afscheurde. Aan tafel gaat het dan ook eerst even over de oefeningen die Goor van Maesschalck krijgt. En over pillen, en inspuitingen. Het lichaam van een topsporter krijgt soms wat te verduren. Bart Goor: "Super. Opnieuw kunnen voetballen bij een ploeg waar alles mogelijk is. Opnieuw het voetbal zoals ik het gewoon ben, zonder tierlantijntjes of tralala. Dat doet deugd." Geert De Vlieger: "Met een ideale trainer voor jou, neen?" Goor: "Dat denk ik wel, ik denk dat de club blij mag zijn met een trainer die in die omstandigheden zo rustig blijft. Dat zal wel positief uitdraaien." De Vlieger: "Heb je ooit al tegen de degradatie gevoetbald? Goor: "In mijn tweede jaar bij Berlijn. Het jaar voordien speelden we nog Europees, maar met net dezelfde ploeg konden we ons pas op de voorlaatste speeldag redden." De Vlieger: "Tegen degradatie voetballen is het ergste wat er is. Onderschat die druk niet, er is een groot verschil tussen er net boven hangen of er midden in zitten. Weten dat zelfs een zege je niet uit de problemen helpt. Spelers van STVV wisten wat ze konden verwachten. Die van Westerlo niet, denk ik. Mijn allereerste jaar als profvoetballer was ik reservedoelman bij Beveren en we zakten. Verschrikkelijk. Maar ik denk dat je ook tegen de degradatie moet kunnen spelen." Goor: "Er is veel meer spanning in de kleedkamer." De Vlieger: "De belangrijkste wedstrijden voor jullie zijn in februari, neen?" Goor: "Inderdaad." De Vlieger: "Dan heb je in principe meer kwaliteit dan de tegenstanders." Goor: "Dat hangt nog af van de aankopen. Met Reynaldo hebben we nu iemand die zeker offensief kwaliteiten heeft, maar je moet natuurlijk presteren. Als je al zolang niet hebt gespeeld, is dat niet vanzelfsprekend." De Vlieger: "Ik herinner me een beeld van hem op OHL, op de eerste speeldag, toen hij werd vervangen en hij met een roze pet, wat scheef op de kop, ging zitten. Toen vroeg ik me af of hij wel wist waarover het ging." Goor: "Als het Uitvoerend Comité zegt dat het mag, waarom dan dreigen met de rechtbank?" De Vlieger: "Het is de snelheid waarmee alles is gegaan. Dat heeft de mensen verrast. Tegen dat iemand wist dat hij zijn C4 had gekregen, had hij al een club. Misschien waren nog wel anderen geïnteresseerd in jou?" Goor (kort): "Daarop door blijven gaan, helpt niet." Goor: "Ik heb zo al veel wedstrijden meegemaakt. Als je alles in twijfel gaat trekken ... Westerlo was die dag heel gretig, dat zag je duidelijk bij de eerste twee goals. Inderdaad, dat derde doelpunt ... Misschien zat Mikulic in een mindere periode?" De Vlieger: "Ik heb die fase nadien nog teruggezien. Er liep iemand van Westerlo aan de tweede paal, volgens mij anticipeert Mikulic op een voorzet ..." Goor: " Dekelver maakte aanstalten om te schieten, maar ging dan door. Dat bracht Mikulic in verwarring, denk ik." De Vlieger: "Om dan als voorzitter van STVV zo te reageren ..." Goor: "Ze hebben ook zo gereageerd op mijn transfer. Sint-Truiden heeft het blijkbaar moeilijk om spelers te overtuigen naar hen te komen, misschien speelt dat ook mee." Goor: "Absoluut." De Vlieger: "Je stond er wel voor open. Elke aanbieding was beter dan wat je toen had?" Goor: "Sowieso, maar ik zou bijvoorbeeld niet naar Zulte Waregem gegaan zijn. Dit was voor mij ideaal. Ik wilde echt weer spelen. Op deze manier afscheid nemen, dat kon ik niet. Er mochten bij wijze van spreken achttien jongens geblesseerd zijn, dan was het nog niet aan mij. Dan weet je waar je aan toe bent. Ik was er in de voorbereiding nog eens echt voor gegaan, maar na een tijd dacht ik: wat is dat hier allemaal?" De Vlieger: "De eerste wedstrijd heb je nog gespeeld, toen Losada out was. Op Genk." Goor: "De plaats van Losada was voor mij geen optie, sowieso niet. Als mensen beter zijn, kan ik er vrede mee nemen, maar op andere posities liepen jongens rond die absoluut niet beter waren. En op training evenmin wat lieten zien. Ik heb altijd geredeneerd: laat op training wat zien en je krijgt een kans. Maar als dat niet gebeurt, begint een mens zich vragen te stellen." Goor: "Dat je geen geld meer opbrengt in de toekomst, denk ik. Dat is het beleid van de club. Oké, dat kan. Wat jonge spelers halen en daarna zo snel mogelijk verkopen. Daar paste ik niet meer in. Loon, wat maakt dat uit?" De Vlieger: "Als je niet speelde, was je wel een dure vogel natuurlijk." Goor: "Ze hebben me tijdens de zomer gevraagd wat ik van plan was. Ik zei: ik heb er alles voor gedaan, we gaan er nog eens invliegen. Ik had nog een contract, dus." De Vlieger: "Hadden zij toen al niet zoiets van: wij hebben Bart niet meer nodig?" Goor: "Het jaar voordien, na mijn kruisbandletsel, heb ik het niveau niet meer gehaald dat ik moest halen. Dat letsel heb ik serieus onderschat. Zes maanden zeggen ze. Ja, dan kan je weer trainen, maar voor het mentaal en fysiek weer goed zit, heb je een jaar nodig." De Vlieger: "Ik herinner me nog mijn eerste training na dat achillespeesletsel. Ik ben fit, dacht ik. Ja man. Geen bal pak je. Dramatisch. "Daarom zei je ook tijdens de voorbereiding: nog één keer alles, want het kan mijn laatste jaar zijn ..." Goor: "Ja. Ik wilde zelf voelen of het lichaam nog mee kon. That's life, bij mij komt die blessure nu op het einde van mijn carrière, ik mag nog van geluk spreken." Goor: "Goed. Ik heb geen probleem met mensen die hard zijn in een discussie. Liever hard en eerlijk dan stil en achterbaks, mensen die hun mening achter je rug elders verkondigen. Je weet van Patrick dat hij iemand is die graag het woord voert. Hij heeft wel, denk ik, serieus onderschat waar hij is ingestapt. Maar als hij het kan, chapeau, want de man heeft veel tegenwind gekregen. De hoge schuldenlast moeten dichtrijden, een kern van dertig man, ..." Goor: "Wat moet ik daarop zeggen? Laat me zeggen dat ik het oké vind. Ontbijt op de club is oké, maar niet elke dag kaas met confituur, want dat eet ik niet. Als Jan Van Winckel in de krant zegt: 'Goor is fit omdat wij hem op een bepaalde manier hebben behandeld', dan zeg ik: 'Dat zal voor een stuk meespelen, maar ik ben fit omdat ik er zelf voor getraind heb.'" De Vlieger: "Sommige spelers moet je dwingen, anderen iets aanreiken, nog anderen doen het zelf. Ik heb jongens gekend die soms, als ze op de club aankwamen voor de namiddagtraining, nog niks gegeten hadden die dag." Goor: "Ik ontbeet met de kinderen om zeven uur, stapte in de auto, en moest met de club dan nog eens ontbijten. Uiteindelijk laat je dat eerste dan maar vallen. In Westerlo pakt de ene na de training verzorging, dan de andere, het uur van eten maakt er niet zo veel uit. Bij Beerschot was het allemaal stipt. Als je wilde gaan eten, moest je wachten tot de laatste verzorging had genomen. Allemaal samen eten, wat brengt dat op? Die vijf minuten aan tafel?" Goor: "Nooit. Omdat ik daar geen belang aan hecht, ik ken mijn lichaam voldoende. Maar ik vind het wel goed dat ze die waarden hebben. Als ze me daarmee kunnen aantonen dat ik geblesseerd ben omdat ik dit of dat niet goed train, zal ik daar rekening mee houden. "De ene heeft veel nodig, een ander minder, je kan niet alles in algemene richtlijnen gieten. Ik hecht ook geen belang aan de afstanden die ik loop. De ene dag heb je het gevoel dat je meer aankan, maar er zijn ook dagen waarop ik me hopeloos voel. Dan ga ik niks forceren." De Vlieger: "Wij hebben vier vijfde van onze carrière op intuïtie gespeeld. Maar als je nu hoort dat jongens van twaalf jaar bij een serieuze club al een stevige evaluatie krijgen, met testbatterijen en dergelijke ..." Goor: "Ik heb er net met mijn zoon bij Dessel eentje achter de rug. Plots hoorde ik: zijn defensief remmend vermogen is minder. Die gastjes zijn tien jaar begot." De Vlieger: "Naar de garage! Nieuwe remmen!" Goor: "Die jongens trainen drie keer per week, dat vind ik al redelijk veel. Op school moeten ze presteren, dan snel eten en vervolgens in de club nóg eens presteren! Sport moet een uitlaatklep zijn." De Vlieger: "Ik zie ook dingen waar ik niet goed van word. Alsof iedereen zijn zoon voorbereidt op een profcarrière. Daarom speelt de mijne nog altijd bij Lebbeke, ondanks belangstelling. Laat die jongen maar rustig zichzelf zijn, want in de kleine clubs wordt ook al goed met kinderen gewerkt." Goor: "Wit om te trainen, zwart om te voetballen. Ik vond de stap naar wit al een serieuze. Met gele schoenen leg je toch alleen maar druk op jezelf." De Vlieger: "Dan moet je wat speciaals brengen. Ik zat vroeger in de kleedkamer van de nationale ploeg eens mijn zwarte schoenen op te blinken toen Kevin Vandenbergh zei: 'Wat doe jij nu? Zwarte schoenen?' Ik dacht: Kevin, zo is het niet. Maar ík bleek de rare met mijn zwarte schoenen. Toen wist ik dat het voorbij was." ( lacht) Goor: "Eer ik wit droeg bij Anderlecht, was ik toch al twee, drie jaar bezig hoor. Maar ook daar zie ik het probleem niet. Wie wil, doet maar. Evolutie. Twitteren is ook aan mij niet besteed, ik vind dat geen toegevoegde waarde. Alle begrip voor, behalve voor het versturen van nutteloze boodschappen als daar zijn: ik zit nu op toilet!" Goor: "Het is moeilijk om nog ergens onopgemerkt te gaan. ( op dreef) Allee, het is toch onwaarschijnlijk dat ik de krant haal omdat iemand anders met mijn auto geflitst werd. Ik vind dat absurd." De Vlieger: "Wij zitten hier nu 's middags in een restaurant, voor hetzelfde geld weet op dit moment al duizend man waar. Met één Twitterbericht. Na de wedstrijd gingen we er vroeger eentje drinken en af en toe zakte je eens flink door, maar dat wisten alleen zij die in dat café zaten. Nu kan het op alle manieren openbaar worden gemaakt, mét beeld. Voor jonge gasten toch iets om rekening mee te houden." Goor: "Ik doe dat niet. Waarom? Ik heb mijn carrière gemaakt op mijn manier, waarom zou ik het nu anders doen? Ik merk wel dat sommige jongens niet meer durven meegaan, maar is dat mentaal dan goed voor hen? Als Mbokani zijn geld spendeert aan een Ferrari is dat zijn keuze. Maar tegenwoordig moet hij dat uitleggen. Waarom moet iedereen nu altijd uitleggen waarom hij iets doet? Big Brother, op elk niveau." De Vlieger: "Dat is de andere kant van het verhaal. Dat we goed onze boterham verdienden, is ook te danken aan die 'mediatisering'. Meer tv-geld, hogere contracten voor publiciteit." Goor: "Dat is ook zo. Ik heb daar geen probleem mee, maar wel met het afleggen van verantwoording." DOOR PETER T'KINT - BEELDEN: IMAGEGLOBE"Het is toch onwaarschijnlijk dat ik de krant haal omdat iemand anders met mijn auto geflitst werd." Bart Goor