Veel voetballers zijn er niet die het tot international geschopt hebben en toch terugkeren naar de dorpsclub waar het allemaal begon. Maar voor Tom Soetaers was de lokroep van de heimat blijkbaar sterk genoeg. Hij keerde recent terug naar tweedeprovincialer White Star uit Wommersom, een deelgemeente van Linter, zowat halverwege tussen Tienen en Sint-Truiden. Niet dat hij na omzwervingen langs Anderlecht, Roda, Ajax, Genk, Kortrijk en nu KV Mechelen opnieuw voor Wommersom gaat voetballen, maar hij neemt er in zijn vrije tijd wel het sportieve beleid ter hart...

Veel voetballers zijn er niet die het tot international geschopt hebben en toch terugkeren naar de dorpsclub waar het allemaal begon. Maar voor Tom Soetaers was de lokroep van de heimat blijkbaar sterk genoeg. Hij keerde recent terug naar tweedeprovincialer White Star uit Wommersom, een deelgemeente van Linter, zowat halverwege tussen Tienen en Sint-Truiden. Niet dat hij na omzwervingen langs Anderlecht, Roda, Ajax, Genk, Kortrijk en nu KV Mechelen opnieuw voor Wommersom gaat voetballen, maar hij neemt er in zijn vrije tijd wel het sportieve beleid ter harte. Voor Tom is dat echt thuiskomen, want zijn vader Luc was er jarenlang voorzitter. Luc Soetaers was destijds de ploegafgevaardigde van Toms premi-niemenploegje en Rob Willems was trainer. Hij was het die de kleine Tom op de positie van linksbuiten zette. "Tom bezat techniek, doorzicht en hij wist waar zijn centers moesten komen, toen al. Talent dat hij had! Vaak ging hij de bal achteraan ophalen en dribbelde hij zowat alle tegenstanders voorbij. We hadden ook een goeie midvoor en een aanvallende middenvelder, die zijn naar STVV gegaan toen Tom naar Anderlecht vertrok. "Tom is hier als miniem weggegaan", vertelt Willems verder. "Hoeveel scouts zijn me niet komen vragen: die Soetaers, vertel eens ... Dan vroeg ik hen natuurlijk ook: van welke club zijn jullie? Zo weet ik dat Anderlecht hem zeker drie keer is komen scouten. Standard is hier ook geweest. En Diest, dat toen nog een grote club was. Maar ik had het geluk dat ik altijd gewoon naar zijn vader kon verwijzen, die délégué was. De stap naar Anderlecht had gevolgen voor heel de familie Soetaers. Toms grootvader bracht hem vaak van Wommersom naar Leuven, waar Luc op de KBC werkte, en die voerde hem dan naar Anderlecht." Rob Willems ging in het begin zijn pupil wel eens bekijken op de trainingen bij Anderlecht, maar hij vond dat Toms talent daar te veel werd afgeremd: "Tom mocht daar amper nog dribbelen, de nadruk lag heel sterk op het collectief." Zelf had hij zo zijn methodes om bij Wommersom de belangrijkste posities in het elftal op te vullen: "We willen toch allemaal een goede midvoor hebben, dus liet ik elke nieuwe speler eerst eens vooraan proberen. Nadien is er nog tijd genoeg om een bank achteruit te schuiven." Voor Tom was dat niet nodig: hij bleef vooraan spelen, als linksbuiten. En na ongeveer twintig jaar maakte Tom Soetaers de cirkel rond door weer in de werking van de club te stappen. Hij trok de kar om van het veertigjarige bestaan van White Star iets moois te maken. Er werd een Street Cup georganiseerd en een gloednieuwe zittribune ingehuldigd. En wie weet drukt Tom ooit de bestuurlijke voetsporen van vader Luc. Meer foto's vind je op www.groundhopping.be Volgende week: Koen Persoons (SK Oudegem)DOOR PETER MANGELSCHOTS - BEELDEN: JURGEN VANTOMME