Goed van de tongriem gesneden is hij altijd wel geweest. We kennen Gianni Infantino vooral van zijn lange protocollaire monologen over te volgen procedures bij de lotingen van de Champions League. De Zwitserse advocaat trad uit de schaduw van Michel Platini, wiens rechterhand hij ooit was, en installeerde zich op de troon van het wereldvoetbal. Sinds 2015 is hij voorzitter van de FIFA en hij jaagt nu al een derde en laatste ambtstermijn na vanaf 2023. Wanneer hij spreekt, wordt er naar zijn woorden geluisterd, dus zeker wanneer hij zich uitlaat over het project van de Super League, dat vorige week de voetbalwereld op zijn grondvesten deed daveren.
...

Goed van de tongriem gesneden is hij altijd wel geweest. We kennen Gianni Infantino vooral van zijn lange protocollaire monologen over te volgen procedures bij de lotingen van de Champions League. De Zwitserse advocaat trad uit de schaduw van Michel Platini, wiens rechterhand hij ooit was, en installeerde zich op de troon van het wereldvoetbal. Sinds 2015 is hij voorzitter van de FIFA en hij jaagt nu al een derde en laatste ambtstermijn na vanaf 2023. Wanneer hij spreekt, wordt er naar zijn woorden geluisterd, dus zeker wanneer hij zich uitlaat over het project van de Super League, dat vorige week de voetbalwereld op zijn grondvesten deed daveren. 'De FIFA kan de oprichting van een Super League, een gesloten business, alleen maar sterk afkeuren. (...) Als iemand die weg wil bewandelen, dan zal hij moeten leven met de gevolgen van zijn daden. Zij zijn verantwoordelijk voor hun keuzes. Concreet wil dat zeggen dat je eraan meedoet of er niet aan meedoet. Je kunt de zaken niet voor de helft doen.' De voorzitter sprak deze woorden uit op het UEFA-congres in Nyon. Er werd om geglimlacht, door sommigen oprecht, bij anderen was het maar schijn. Want de tegenstelling is té opvallend om ongemerkt te passeren. Een jaar eerder nam hij immers het woord in Lubumbashi, waar de Congolese club Tout Puissant Mazembe van de al even almachtige Moïse Katumbi gevestigd is. Infantino liet zich toen minder weigerachtig uit ten opzichte van een dergelijk project: 'We moeten de beste twintig clubs verenigen in één liga.' De idee van een Afrikaanse liga van 20 à 24 clubs, naast de al bestaande Afrikaanse Champions League, werd toen uitgesproken door Infantino in het gezelschap van Katumbi en andere invloedrijke clubvoorzitters als Mohammed Dewji van Simba SC (Tanzania) en Patrice Motsepe van Mamelodi Sundowns (Zuid-Afrika). Enkele maanden nadien zou die laatste trouwens verkozen worden als nieuwe voorzitter van de CAF, met de uitgesproken steun van Infantino, die duidelijk goed kan rekenen. Want de Afrikaanse bonden hebben samen namelijk 54 stemmen, dat is iets meer dan een kwart van het electoraat voor het voorzitterschap. Zijn twee voorgangers, Sepp Blatter en João Havelange, konden altijd rekenen op de steun van het Afrikaanse continent in de race naar hun mandaten. Infantino zet zich strategisch in hun slipstream. In de coulissen van het mondiale voetbal zegt men over Infantino dat hij niet volgens een bepaalde politiek handelt. De Zwitser heeft slechts één richtlijn: zijn eigen greep op de voetbalwereld versterken. Momenteel houdt hij zijn verschillende allianties in evenwicht op een manier waarop een koorddanser trots zou zijn. Het is voor hem dan ook geen enkel probleem om een grand écart te maken tussen Afrika, waar hij het project van een Super League promoot, en Europa waar hij het verkettert. Volgens geruchten die onze collega's van Le Vif hebben opgevangen, is dat manoeuvre niet eens zo dubbel. In de wandelgangen van Nyon, de zetel van de UEFA, fluistert een welingelichte bron dat de FIFA-voorzitter één van de twaalf samenzweerders is die hun (wankele) project van een Europese Super League op 18 april de wereld in stuurden. Die stelling sluit aan bij de uitspraken die Javier Tebas in februari aan het persagentschap AFP deed. Tebas, de grote baas van de Spaanse Liga, bevestigde dat hij in het bezit is van documenten die de betrokkenheid van Infantino bij geheime onderhandelingen over die nieuwe competitie bewijzen. Die documenten waarvan sprake, een tiental pagina's, konden ingekeken worden door journalisten van de Franse krant Le Monde. Er is sprake van een zeker 'W01', wat volgens Tebas de afkorting in code is van World number one, Gianni Infantino dus. De FIFA-voorzitter, die dicht staat bij Florentino Pérez en Andrea Agnelli, de twee meest in het oog springende verdedigers van de Super League, zou dus actief hebben deelgenomen aan de debatten, terwijl hij in het openbaar net de tegenovergestelde positie innam. Misschien omdat de Zwitser al wist dat hij, ongeacht wie de winnaar zou zijn, de onderhandelingstafel met de glimlach zou verlaten. Centraal in die documenten, die duidelijk gecirculeerd hebben in de bureaus van de grootste Europese clubs, staat te lezen dat er een akkoord zou zijn om de kalender vrij te maken gedurende drie weken in januari, en dat vanaf 2024. In die drie weken zou dan de nieuwe versie van de wereldbeker voor clubs worden gespeeld, die volgens de FIFA de beste competitie ter wereld moet worden. Die competitie, uitgebreid naar een twintigtal ploegen, zou dan automatisch toegangstickets toekennen aan de leden van de Europese Super League, die er de beste vertegenwoordigers van de andere continenten partij zouden geven. Het doel: meer prestige geven aan de titel van 'wereldkampioen clubelftallen', meer interesse wekken bij de tv-zenders en bijgevolg ook een stuk lucratiever worden. 'In die documenten worden bepaalde datums geblokkeerd met het oog op die wereldbeker, die uiterst belangrijk is in de ogen van Infantino', legt Tebas aan AFP uit. Het is ook een manier om meer greep te krijgen op de kalender van de topclubs, die overbelast dreigt te geraken door de nieuwe formule van de Champions League die de UEFA heeft bedacht. Met een poulefase van tien speeldagen, gevolgd door een knock-outfase vanaf de zestiende finales, zou de belangrijkste Europacup meer datums dan ooit innemen. Dat zou dan een bedreiging zijn voor de wereldbeker voor clubs, waarop nu al zelden de beste spelers ter wereld in actie komen. Overbelasting van de kalender is evenwel geen bezwaar voor Gianni Infantino, die aan de wieg stond van de uitbreiding van het WK naar 24 landen vanaf 2026, maar ook de uitbreiding van het EK naar 24 landen. De Zwitser had zo'n groter WK al graag in 2022 gezien. Dan zou Qatar wel min of meer verplicht geweest zijn om een aantal wedstrijden over te laten aan de naburige emiraten (en politieke vijanden), omdat het eigen grondgebied te klein is voor zoveel matchen. Dat plan viel uiteindelijk in het water omdat Qatar druk uitoefende om die uitbreiding te verdagen. Infantino drong niet te fel aan, hij is slim genoeg om geen rijke landen tegen zich op te zetten. Ondanks het kapseizen van de Super League, een project dat hem klaarblijkelijk na aan het hart lag, komt de FIFA-voorzitter zeker niet als een verliezer uit die week van internationale opschudding. De UEFA bleek al snel machteloos tegenover de afscheiding van enkele van haar meest vooraanstaande clubs en moest zich daarom tot de FIFA wenden om voor politieagent te spelen. In een video over de recente gebeurtenissen haalt de Franse onderzoeksjournalist Romain Molina enkele artikels aan die uit de statuten van de internationale voetbalfederatie komen. In artikel 71 lezen we: 'Geen enkele wedstrijd of competitie mag plaatsvinden zonder voorafgaande toestemming van de FIFA, de confederaties of de betrokken nationale bonden die lid zijn van de FIFA.' En het is vooral van belang wat er in de tweede alinea van het volgende artikel staat: 'De leden van de FIFA en hun clubs mogen niet op het grondgebied van een ander bij de FIFA aangesloten land spelen zonder daarvoor van die nationale bond de toestemming te krijgen.' Volgens haar statuten heeft de FIFA dus de mogelijkheid om het in werking stellen van de Super League tegen te houden - in tegenstelling tot de UEFA, die dus bij haar vijand moet aankloppen om haar eigen meubelen te redden. Wat is er dan precies gebeurd tussen het FIFA-communiqué van maandag 19 april, dat eerder verzoenende dan dreigende taal sprak, en het discours van de dag erop, dat openlijk dreigde met sancties voor de rebelse clubs? Was de nieuwe competitie waar bepaalde bestuurders van Europese topclubs van droomden, een voorwendsel om stemmen te ronselen met het oog op de FIFA-voorzittersverkiezing van over twee jaar? In de wandelgangen valt te horen dat de UEFA schoon genoeg heeft van de affaires die Infantino met zich mee sleept en van zijn obsessie om iedereen die hem in zijn macht zou kunnen bedreigen aan de kant te schuiven en te vervangen door vertrouwelingen. Daarom zou de UEFA het plan opgevat hebben om een eigen kandidaat naar voren te schuiven of een tegenkandidaat van Infantino te steunen, eventueel in een combine met de Aziatische confederatie. Dat dreigement vergrootte de spanningen tussen de FIFA-voorzitter en Aleksander Ceferin, de Sloveen die sinds 2016 aan het hoofd staat van de UEFA. Als voormalig kopstuk van de Europese federatie kent Infantino als geen ander het reilen en zeilen in Nyon. Men zegt wel eens dat de FIFA-voorzitter zijn gelijke niet kent als het gaat om bommetjes te droppen die zijn concurrenten moeten destabiliseren. Misschien is de Super League zo'n bommetje: het verplichtte de UEFA om rond de tafel te gaan zitten met de opstandige clubs om hun meer geld en meer beslissingsmacht te geven. En het toonde vooral aan dat de Europeanen nood hadden aan een hogere in rang die op tafel sloeg om een einde te maken aan het spelletje van de machtige clubs. De macht van de Zwitser werd dus bevestigd, maar hij kan toch nog woelige tijden meemaken in de twee jaar die hem scheiden van een eventueel nieuw mandaat. In eigen land hangt hem een gerechtelijke onderzoek boven het hoofd wegens 'belemmering van de rechtsgang' en dat zou hem zuur kunnen opbreken. Bovendien was het zeker niet gepland dat de Engelse clubs zouden deserteren uit de Super League, wat maakt dat Agnelli en Pérez meer dan ooit geïsoleerd zijn. Die twee bondgenoten raken steeds dieper verstrikt in een voetbal dat de huidige crisis liever bekampt door er nog meer geld in te pompen dan door de tering naar de nering te zetten. En nu wordt hij er dus ook nog eens van beschuldigd mee aan de touwtjes te trekken van een gesloten liga waar de verschillende actoren in het voetbal zich fel tegen kanten. De FIFA werd gecontacteerd door verschillende media, zoals onze collega's van Le Vif, maar antwoordt in alle talen met een communiqué dat een 'sterke afkeuring' van de Super League vermeldt, omdat het gesloten karakter ervan in strijd is met de waarden van het voetbal. Zou Gianni Infantino ondanks alles dan toch van competities houden waar het toeval een rol blijft spelen? Dat zou uiteindelijk wel logisch zijn voor een man die zo van lotingen houdt.