Je wordt langzamerhand ongerust van de reeks onoverkomelijke problemen die de voetbalwereld blijft teisteren. Een paar maanden geleden leek het alleen in Mechelen moeilijk te zijn om te overleven, maar nu is er Lommel bijgekomen en wordt de alarmklok geluid in Westerlo, terwijl er daar toch een goed beleid moet zijn en iedere frank twee keer wordt omgedraaid. Het zijn alarmerende ontwikkelingen. Er blijft de voetbalwereld niets anders over dan een gedaanteverwisseling te ondergaan. Vroeger werden de spelers gegijzeld door de clubs. Na...

Je wordt langzamerhand ongerust van de reeks onoverkomelijke problemen die de voetbalwereld blijft teisteren. Een paar maanden geleden leek het alleen in Mechelen moeilijk te zijn om te overleven, maar nu is er Lommel bijgekomen en wordt de alarmklok geluid in Westerlo, terwijl er daar toch een goed beleid moet zijn en iedere frank twee keer wordt omgedraaid. Het zijn alarmerende ontwikkelingen. Er blijft de voetbalwereld niets anders over dan een gedaanteverwisseling te ondergaan. Vroeger werden de spelers gegijzeld door de clubs. Na het arrest-Bosman zijn het de spelers die de clubs een beetje zijn gaan misbuiken. Er werden hogere salarissen betaald, zonder dat er een kwaliteitsverhoging was. Het wordt hoog tijd dat voetballers en clubs elkaar vinden in een nieuw, op realisme gebaseerd financieel evenwicht. Anders dreigen er toestanden zoals Roger Lambrecht, de voorzitter van Lokeren, het vorige week verwoordde. Hij zei dat hij spelers die aan het einde van hun contract zijn, niet meer wil opstellen vóór ze bijtekenen. Zakelijk bekeken is dat misschien wel te volgen, maar het leidt wel tot conflictsituaties. De crisis in de voetballerij kan straks nog groter worden als de Europese licentievoorwaarden worden toegepast en clubs vóór het seizoen met een begroting moeten komen. Juist de afgelopen weken is gebleken dat die niet sluitend zijn omdat je een aantal variabele factoren niet in de hand hebt, zoals de ticketverkoop die uiteindelijk van je prestaties afhangt. Het mooiste voorbeeld daarvan is FC Utrecht. In Nederland moet je nu al vóór het seizoen je budget voorleggen, wat FC Utrecht geen enkele moeite kostte. Maar nu, niet eens negen maanden later, staat de club aan de rand van de afgrond. Er is zelfs beslag gelegd op het pensioenfonds om aan geld te geraken. Dat is wel heel erg verontrustend, want in het voorbije tussenseizoen stuurde FC Utrecht nog Engelse clubs gewoon wandelen die met aanbiedingen voor Stijn Vreven wapperden. Het voelde zich financieel sterk genoeg en had niets extra's nodig. Nu zouden ze op een lopende begroting van vijftien miljoen euro eenderde tekort komen. Het laat zien dat je in deze tijd echt twee keer moet nadenken. Als RC Genk veel geld kan krijgen voor Wesley Sonck of Josip Skoko, dan mag het zo'n aanbod in de huidige moeilijke economische omstandigheden bijna niet laten liggen, hoe moeilijk dat ook te verkopen is naar de supporters. In deze tijden blijft er niets anders over dan realistisch te denken, tenzij je echt tegen een stootje kan, zoals Club Brugge. Dat het nu al Timmy Simons heeft vastgelegd, toont dat ze daar financieel sterk moeten staan. Want van overmoed kan je de Brugse dirigenten zeker niet beschuldigen.