Het is onrustwekkend dat Frank De Bleeckere na de match tussen Club Brugge en Anderlecht voor de tweede keer in zijn carrière geconfronteerd werd met vormen van vandalisme. Dat zal vele potentiële arbiters afschrikken. En dat terwijl we al met een nijpend gebrek aan scheidsrechters zitten. Ik vond De Bleeckere niet eens zo slecht fluiten. De rode kaart voor Birger Maertens was terecht. Iedereen die gevoetbald heeft weet : als je valt, hoef je je been niet omhoog te strekken. Dan maak je een beweging naar je tegenstander. In de tweede ...

Het is onrustwekkend dat Frank De Bleeckere na de match tussen Club Brugge en Anderlecht voor de tweede keer in zijn carrière geconfronteerd werd met vormen van vandalisme. Dat zal vele potentiële arbiters afschrikken. En dat terwijl we al met een nijpend gebrek aan scheidsrechters zitten. Ik vond De Bleeckere niet eens zo slecht fluiten. De rode kaart voor Birger Maertens was terecht. Iedereen die gevoetbald heeft weet : als je valt, hoef je je been niet omhoog te strekken. Dan maak je een beweging naar je tegenstander. In de tweede gele kaart van Glen De Boeck kan ik ook best inkomen : uiteindelijk had De Boeck al geel gekregen nadat hij tegen Sandy Martens liep, dat is een verwittiging waar je als speler rekening mee moet houden. En dat Jestrovic werd uitgesloten nadat hij zich liet vallen, vind ik logisch. Je kan De Bleeckere wel aanwrijven dat hij nadien verschillende fouten onbestraft liet. Er had eigenlijk nog een paar keer rood moeten vallen. Los daarvan stel ik vast dat ze bij Club Brugge aan de rust verbolgen waren over De Bleeckere en je bij Anderlecht niemand hoorde. Maar na de wedstrijd was het net omgekeerd. De manier waarop een scheidsrechter wordt beoordeeld is altijd resultaatgebonden. Het is mijn heilige overtuiging dat scheidsrechters in alle objectiviteit oordelen. Alleen moeten ze dat dus in een fractie van een seconde doen. En wordt alles nadien tien keer herhaald. Dat maakt het zo delicaat dat ik vrees dat je voor de toekomst steeds moeilijker arbiters zal vinden. Terwijl je zonder scheidsrechter natuurlijk geen wedstrijd hebt. Het was een erg bewogen weekend, vooral ook door de vereffening van KV Mechelen. Ik denk dat dit nog maar eens een signaal is voor de licentiecommissie. In de boordeling van een club mag niet het verleden tellen maar de toekomst. Je moet met het oog op het daaropvolgende seizoen gewoon een begroting kunnen voorleggen. Dan zou het drama in Mechelen nooit gebeurd zijn. Ik stel me nog een andere vraag : hoe moet je het geld dat iemand in een club pompt eigenlijk aanzien ? Als je zegt dat je dat geld terug wil, dan leg je een hypotheek op de toekomst van de club. Dan moet je ook toelaten dat er een soort controleorgaan is dat nagaat wat er met dat geld gebeurt. Nu blijkt het allemaal heel slecht beheerd geweest te zijn. Maar toch eist Willy Van den Wijngaert een groot deel terug. En blijkt dat het voortbestaan van KV Mechelen in de weg te zitten. Ik heb Van den Wijngaert destijds voorzitter weten worden. Er waren wel schulden maar een enorm actief aan onroerende goederen. KV Mechelen was toen, een jaar of vijf geleden, één van de gezondste clubs van België. Nu kunnen ze hun spelers niet meer betalen. Omdat het beleid onder Van den Wijngaert slecht was, omdat het geld dat in de club werd gestoken gewoon slecht is besteed. Het is gemakkelijk om dan nu te zeggen dat je dat geld terug wil.