In momenten dat het minder gaat wordt er in iedere club luidop nagedacht over het jeugdbeleid. Dat is vreemd, want op zich heeft een jeugdpolitiek absoluut niets te maken met de resultaten van de eerste ploeg. Toch hoorde je vorige week bij Anderlecht weer tal van mensen praten over de aandacht die er aan de jeugd moet worden geschonken. Het was een beetje pijnlijk om voorzitter Roger Van den Stock te horen roepen dat Anderlecht het zich niet kan veroorloven om, zoals Ajax, de kaart van de jeugd te trekken. Waarom zou dat ni...

In momenten dat het minder gaat wordt er in iedere club luidop nagedacht over het jeugdbeleid. Dat is vreemd, want op zich heeft een jeugdpolitiek absoluut niets te maken met de resultaten van de eerste ploeg. Toch hoorde je vorige week bij Anderlecht weer tal van mensen praten over de aandacht die er aan de jeugd moet worden geschonken. Het was een beetje pijnlijk om voorzitter Roger Van den Stock te horen roepen dat Anderlecht het zich niet kan veroorloven om, zoals Ajax, de kaart van de jeugd te trekken. Waarom zou dat niet mogelijk zijn ? De palmares van Ajax is de afgelopen jaren zeker niet minder dan die van Anderlecht. Veel kans trouwens dat de Amsterdammers straks de kwartfinales van de Champions Leaugue spelen mét verscheidene eigen producten in de basis. Het komt er op aan het eigen talent tijdig te onderkennen. Wat dat betreft blijf ik het vreemd vinden dat Olivier Deschacht al van in het begin van het seizoen niet meer krediet kreeg. Een man als Franky Vercauteren had Hugo Broos toch van de waarde van Deschacht kunnen overtuigen. Dan hoef je nu niet te roepen dat Michal Zewlakow ook in het middenveld kan spelen omdat hij het in die rol Europees een paar keer goed deed. In de Belgische competitie, tegen ploegen die massaal verdedigen, ben je met Zewlakow als middenvelder niet veel. Je hoeft als club niet ten koste van alles je hoofdtrainer te volgen. Maar je kan het je naar mijn idee absoluut niet veroorloven een speler terug te halen, die de trainer absoluut niet ziet zitten. En dat wil Anderlecht kennelijk met Pär Zetterberg doen. Los van de vraag of het vuur nog wel brandt in Zetterberg, heeft Broos voor de toekomst duidelijk een manier van voetballen voor ogen. Daarin past Zetterberg kennelijk niet. Dan kan je als bestuur twee zaken doen : of je volgt je trainer, of je komt tot de constatering dat je je in die trainer hebt vergist, dat je zijn voetbalfilosofie niet volgt. Maar resoluut ingaan tegen zijn ideeën, dat lijkt me moeilijk. Tenzij je over een sportief directeur beschikt die boven de trainer staat en duidelijk de sportieve koers bepaalt. Maar die heeft Anderlecht niet. In de roerige periode die Anderlecht beleefde, vond ik het heel opmerkelijk dat Michel Verschueren liet horen dat hij aan zijn laatste jaar bezig is. Misschien was dit een emotionele opwelling na een conflict met Philippe Collin en laat hij zich straks door ConstantVan den Stock alsnog overhalen om te blijven. Maar als Verschueren echt iemand anders opleidt, dan valt het te hopen dat die man echt ook een beslissingsbevoegdheid krijgt. En dat hij voor een drastische verjonging zorgt. Want ook dat is een probleem bij Anderlecht : van alle mensen die iets te zeggen hebben, is er niemand jonger dan zestig.