Het vlotte combinatievoetbal waarmee de Rode Duivels tegen Estland in de eerste helft uitpakten, is naar mijn idee iets te euforisch onthaald. Omdat de omstandigheden waarin dat gebeurde onvoldoende zijn geschetst : de Esten waren zo zwak dat er zelfs geen druk werd gezet toen de Belgen achteraan de bal rondtikten. Dan is het natuurlijk niet moeilijk om tot een vlotte balcirculatie te komen. Anders was het in de tweede helft toen Estland wel meer pressie uitoefende. In plaats van rustig te blijven, brak er bij de Rode Duivels paniek uit en werden ballen lukraak weggetrapt. ...

Het vlotte combinatievoetbal waarmee de Rode Duivels tegen Estland in de eerste helft uitpakten, is naar mijn idee iets te euforisch onthaald. Omdat de omstandigheden waarin dat gebeurde onvoldoende zijn geschetst : de Esten waren zo zwak dat er zelfs geen druk werd gezet toen de Belgen achteraan de bal rondtikten. Dan is het natuurlijk niet moeilijk om tot een vlotte balcirculatie te komen. Anders was het in de tweede helft toen Estland wel meer pressie uitoefende. In plaats van rustig te blijven, brak er bij de Rode Duivels paniek uit en werden ballen lukraak weggetrapt. Een waardemeter kan je die wedstrijd in Estland dan ook niet noemen. Deze verjongde ploeg moet duidelijk nog naar elkaar toegroeien. Het is goed dat er uit de partijen in Andorra en Estland zes punten werden gehaald, maar het is heel erg jammer dat er voor de volgende kwalificatiewedstrijd in Kroatië maar één vriendschappelijke match geprogrammeerd staat. In Algerije. Beter zou het geweest zijn om meer wedstrijden in te lassen. Maar vooral : om tegen sterkere ploegen te oefenen.De nationale ploeg heeft ongetwijfeld toekomst. Er staat vooral een sterke as. Achteraan zijn Timmy Simons en Joos Valgaeren het meest complementaire duo en in het middenveld zie je hoe gemakkelijker het voor Yves Vanderhaeghe wordt als Walter Baseggio zijn werk doet. Ook bij Anderlecht merk je dat Baseggio de afgelopen weken veranderde : hij is fysiek sterker, gaat verbetener duels aan en denkt nu echt in functie van de ploeg. En vooraan zit je met Wesley Sonck en Thomas Buffel natuurlijk ook goed, al moet Sonck toch nog sterker worden. Het gaat nog wat te traag, hij leidt te gemakkelijk balverlies en maakt soms de verkeerde keuze. En Thomas Buffel is uiteraard het absolute lichtpunt. Ik vind het schitterend dat een voetballer die nauwelijks bij de beloften speelde uiteindelijk toch op de juiste plaats terechtkomt. Al blijf ik het vreemd vinden dat zo iemand niet meegaat naar het EK voor beloften. Ik zag die beloften trouwens vriendschappelijk spelen tegen Kongo. Ze kwamen met zo'n slechte mentaliteit op het veld, het was onvoorstelbaar. Als je je kan veroorloven om zo ongeïnteresseerd te voetballen terwijl je toch een bondsinstantie vertegenwoordigt, ... ik begrijp het niet goed. Dat Thomas Buffel voor het EK voor beloften één keer werd gescout en men achteraf vond dat hij onvoldoende verdedigde, is kennelijk typisch voor dit land. Je merkt het nu ook weer met Joris Van Hout. Bij KV Mechelen was dat een spits met mogelijkheden. Vervolgens maken ze er bij Anderlecht een verdediger van, maar hij kan geen basisplaats afdwingen. Dan trekt hij naar Borussia Mönchengladbach, waar hij weer in de spits wordt uitgespeeld en in een zware competitie als de Bundesliga geregeld scoort. En nadien wordt hij als aanvaller voor de nationale ploeg geselecteerd. Ik stel me soms vragen over de opvattingen van bepaalde mensen.