Nederland heet bij ons nog altijd het mekka van het aanvallende voetbal te zijn. Maar hoe meer ik met de nodige afstand mijn ervaringen bij Roda JC de revue laat passeren en hoe vaker ik weer wedstrijden in België zie, hoe meer ik dat moet ontkrachten. De Belgische competitie moet qua niveau zeker niet onderdoen voor de Nederlandse. Ook in Nederland durven ze meer dan ooit met acht man achter een bal te kruipen, of met één spits te spelen of met vijf man op het middenveld. Met dat verschil dat ze tactisch veel minder flexibel zijn, dat ze veel moeilijker van het ...

Nederland heet bij ons nog altijd het mekka van het aanvallende voetbal te zijn. Maar hoe meer ik met de nodige afstand mijn ervaringen bij Roda JC de revue laat passeren en hoe vaker ik weer wedstrijden in België zie, hoe meer ik dat moet ontkrachten. De Belgische competitie moet qua niveau zeker niet onderdoen voor de Nederlandse. Ook in Nederland durven ze meer dan ooit met acht man achter een bal te kruipen, of met één spits te spelen of met vijf man op het middenveld. Met dat verschil dat ze tactisch veel minder flexibel zijn, dat ze veel moeilijker van het ene op het andere overschakelen. Dat heeft natuurlijk te maken met hun voetbalcultuur, met het feit dat ze allemaal in een 4-3-3 zijn opgeleid, met het feit dat buitenspelers daar heel belangrijk zijn. Alleen : als die er niet meer zijn, dan moet je wel op een andere manier voetballen. En dat is niet zo evident.Het grote verschil met Nederland zit hem naar mijn idee vooral in de omkadering. Daar scheppen ze de mogelijkheid om iedereen optimaal te functioneren. Toen ik achttien jaar geleden als trainer debuteerde riep ik al dat het verschil hem in de details zit, dat je in je trainersstaf steeds meer naar specialisatie moet gaan. Toen werd dat weggelachen, nu begint iedereen er de noodzaak van in te zien. Maar wat dat betreft hebben wij nog steeds een hele weg af te leggen. Hier wordt nog altijd gediscussieerd over tapes van 30.000 frank. Je merkt dat ze in Nederland de inkomsten uit de Champions League heel vaak hebben gebruikt om de begeleiding rond de ploeg te verbeteren. Dat is iets wat ze ook bij RC Genk en Club Brugge indachtig moeten zijn : dat je dat geld ook kan aanwenden om de omkadering te perfectioneren en niet alleen om de spelerskern te versterken.Anderzijds blijf ik me verbazen over het zelfvertrouwen waarmee Nederlanders door het leven stappen. Waarom geraken zij veel gemakkelijker onderdak in het buitenland ? Volgens mij heeft dat niet zozeer te maken met kwaliteit, maar wel met de manier waarop ze zich verkopen. Nederlanders kunnen dingen afdwingen die voor ons onmogelijk zijn. Kijk naar Guus Hiddink : die gaat naar Zuid-Korea en neemt heel zijn staf mee. Zelfs de man die de video-opnames maakt moet een Nederlander zijn. Dat wordt allemaal zonder problemen geaccepteerd. Nederlanders zijn niet voor niets de eerste wereldreizigers geweest. Gelukkig zijn wij aan een inhaalbeweging bezig. Je merkt dat we weliswaar bescheiden blijven, maar toch meer persoonlijkheid krijgen. Het zelfbewuste, de air van ' hier zijn we', die zal nooit aan ons besteed zijn. Je hoeft niet arrogant te doen, want dat leidt tot overmoed, maar je moet wel in jezelf geloven. En dat het daaraan ontbreekt zag je zaterdag weer tegen Bulgarije. In plaats van bij een achterstand geduldig te blijven, proberen we het dan te forceren. Met alle gevolgen vandien.