Denken jullie bij Mons al aan Cercle, dat zich vorig seizoen redde na een catastrofale reguliere competitie?

Thomas Chatelle: "Neen, nog niet. Er is nog maar een derde van de competitie afgewerkt, we zijn barslecht gestart, maar we denken nog steeds dat we play-off 3 kunnen vermijden. Ondanks de nederlaag heeft die wedstrijd tegen Anderlecht ons in zekere mate gerustgesteld: als we dat een aantal wedstrijden na elkaar kunnen volhouden, blijft alles mogelijk. Ik voel hier nog de drang om ons te overtreffen."
...

Thomas Chatelle: "Neen, nog niet. Er is nog maar een derde van de competitie afgewerkt, we zijn barslecht gestart, maar we denken nog steeds dat we play-off 3 kunnen vermijden. Ondanks de nederlaag heeft die wedstrijd tegen Anderlecht ons in zekere mate gerustgesteld: als we dat een aantal wedstrijden na elkaar kunnen volhouden, blijft alles mogelijk. Ik voel hier nog de drang om ons te overtreffen." "Ik heb daar een mening over, maar ik ga die hier niet openlijk zeggen. Het is wel duidelijk dat je als clubbestuurder af en toe fouten maakt. Je bent baas, je moet belangrijke knopen doorhakken en dat zullen niet altijd de juiste keuzes blijken te zijn. Spelers, vind ik, hebben niet het recht om de keuzes van het bestuur van de afgelopen maanden te beoordelen. Wij worden geacht goeie prestaties op het veld neer te zetten, resultaten te behalen, en daar zijn we tot nog toe niet in geslaagd. Dan heb je als speler enkel het recht om te zwijgen en in de spiegel te kijken. Wij brengen niet wat van ons verwacht wordt, we hebben ons werk niet gedaan zoals het hoort." "De verantwoordelijken voor deze situatie zijn in de eerste plaats de spelers. Als Enzo Scifo er niet meer is, komt dat door ons. Ons parcours dit jaar lijkt in niets op dat van vorig jaar, terwijl we nagenoeg dezelfde kern hebben. Dit is een collectief falen van spelers, technische staf én directie. Niemand bij Mons legt de schuld enkel bij Scifo. Ik denk dat de supporters kwader zijn op de spelers dan op Enzo. Na onze wanprestatie op Lierse kwamen ze ons met een man of twintig op de training verwijten dat we het niet eens konden opbrengen om onze truitjes nat te maken. Ik heb ze gelijk gegeven. Het werd een interessant gesprek. Net wanneer het niet goed gaat, vind ik dat men de dialoog tussen spelers en fans moet opstarten. Bij Genk gebeurde dat vroeger, en dat werkte. Het smeedde een band die de sfeer in het stadion in de weken daarna ten goede kwam." (lacht) "Het klopt dat ik meteen terugdacht aan mijn tijd bij Anderlecht toen het niet zo goed liep tussen ons. Maar we hebben nooit ruzie gemaakt en ik denk niet dat hij een rancuneus mens is. Dus als hij naar hier was gekomen, hadden we best een spons over het verleden kunnen wrijven. Zeggen dat ik bang was, is overdreven. Ik ben intussen al wat ouder, ik zou me minder vragen gesteld hebben dan ik een paar jaar geleden deed." "Ik vrees dat het altijd moeilijk zal blijven, omdat Bergen geen echte voetbalstad is zoals Luik of Charleroi. Ook als de resultaten goed zijn, lukt het niet. Vorig seizoen flirtten we met de top zes maar er kwam minder volk dan een jaar voordien. Het is een vicieuze cirkel: volk trekt ander volk. Als je in een vol stadion terechtkomt waar iedereen zingt, heb je zin om de volgende keer weer daarnaartoe te gaan. Als je bij ons komt in een stadion dat maar voor een kwart vol zit, waar je hoort hoe de spelers op het veld elkaar de bal vragen, weet ik niet of je de volgende match wilt terugkeren. Ik zou dus zeggen: kom eens kijken en maak lawaai en ambiance! Spelers hebben dat nodig, sfeer rondom hen, aanmoedigingen, erkenning. Dat geeft ons extra adrenaline. Als ik ons vergelijk met een club die vergelijkbaar zou moeten zijn, OHL bijvoorbeeld, zie ik qua beleving een enorm verschil. Ook dat stadion is klein, maar het zit vaak vol en de mensen amuseren zich." DOOR PIERRE DANVOYE