Donderdag 22 mei 09:00

De wekker loopt af, we besloten vandaag wat langer te slapen. Dit is al mijn zevende week on the road. In Spanje verloor ik maar nipt de play-off, nooit was ik zo dicht bij een titel. De vermoeidheid speelt, want ik verloor veel energie de afgelopen tijd.
...

De wekker loopt af, we besloten vandaag wat langer te slapen. Dit is al mijn zevende week on the road. In Spanje verloor ik maar nipt de play-off, nooit was ik zo dicht bij een titel. De vermoeidheid speelt, want ik verloor veel energie de afgelopen tijd. Ik trek mijn jogging aan en ga een uurtje lopen. We vertoeven in de buurt van Londen, bij het belangrijkste toernooi van de European Tour. Ik blijf het nog altijd een hele eer vinden dat de organisatie mij een wildcard bezorgde na mijn meest recente prestatie. Ik geniet van de natuur en omgeving in het prachtige Surrey. We maken ons klaar voor de wedstrijddag. Na een deugddoende frisse douche beslis ik me in het zwart te kleden. Uit eerbetoon, want vorige week overleed een goede vriend van mijn caddie. Daarom is het vandaag de Black for Macdag. De begrafenis heeft immers nu plaats in het Portugese Madeira. Voor de eerste twee wedstrijddagen diende ik daarom een vriend op te trommelen, die mijn tas zal dragen. Roger Morgan, mijn vaste caddie, keert pas morgenavond - na de uitvaart - terug naar Londen. Raphael, de vervanger van Roger, en ik trekken naar het hotel voor ons ontbijt. De shuttle staat klaar, om vanuit het hotel naar de golfbaan te gaan. Ik wil me eventjes wat afzonderen en concentreren, vandaar dat ik de oortjes van mijn iPhone gebruik om wat muziek te beluisteren tot vlak voor mijn start. Ik zoek nog even snel een van de twee aanwezige kinesisten op. Door de stress en commotie had ik de afgelopen dagen wat last van stijfheid, maar een goede en uitgebreide stretching doet soms wonderen. Een halfvol bord met pasta, tomaten en pesto vult mijn maag net voor de opwarming. Kort praat ik nog even met Sihwan Kim, die net zoals ik in de Verenigde Staten studeerde. We kennen elkaar vrij goed na talloze collegewedstrijden. We bereiken met Raphael de driving range. In onze tas zorgt hij voor de bevoorrading: wat bananen, water, sportdrank én een aantal droge koeken. Door een hevige storm en veel bliksems wordt het spel stilgelegd. We moeten naar de player's lounge en wachten daar op nieuws van de referees. Een klein bord pasta, want het blijft wachten. Ondertussen vullen we de tijd met biljarten en PlayStation in de player's lounge. Begin van de wedstrijd, maar het terrein is kletsnat. De bal houdt amper lijn, ik presteer niet zoals gewenst. Het spel wordt stilgelegd wegens invallende duisternis. Morgen hervatten we om 7.15 uur al. De shuttle in en snel naar het hotel. Kort erna gaan we slapen, want we moeten al om 4.45 uur opstaan. DOOR FRÉDÉRIC VANHEULE