De komst van de Russische miljardair Roman Abramovich bij Chelsea heeft voor een nieuw gegeven gezorgd in de voetballerij. Doorgaans zie je dat mensen die een club overnemen, dat als een investering beschouwen waaraan ze later veel geld hopen te verdienen. De realiteit laat zien dat het in de voetbalsport nooit om rendabele investeringen gaat. Daarom is het zo opmerkelijk dat het uitgangspunt bij Abramovich anders is : dat hij geld in Chelsea pompt, is voor hem gewoon een tijdverdrijf. Zo moet het inderdaad ook bekeken worden. Je h...

De komst van de Russische miljardair Roman Abramovich bij Chelsea heeft voor een nieuw gegeven gezorgd in de voetballerij. Doorgaans zie je dat mensen die een club overnemen, dat als een investering beschouwen waaraan ze later veel geld hopen te verdienen. De realiteit laat zien dat het in de voetbalsport nooit om rendabele investeringen gaat. Daarom is het zo opmerkelijk dat het uitgangspunt bij Abramovich anders is : dat hij geld in Chelsea pompt, is voor hem gewoon een tijdverdrijf. Zo moet het inderdaad ook bekeken worden. Je hebt een paar miljard te veel en je zoekt naar een hobby. Door zijn koopwoede heeft Abramovich zuurstof gegeven aan het Engelse voetbal. Eerst trok hij vijftig miljoen euro uit voor vier nieuwe spelers, vervolgens ging hij nog eens Juan Veron bij Manchester United weghalen. Het gevolg is natuurlijk wel dat je je dan ook wil amuseren. Weinig clubs in Europa die daarom onder zo'n grote druk zullen staan als Chelsea. Een slechte eigenschap van hobbyisten is immers dat ze geen geduld hebben en niet beseffen dat er even tijd nodig is om een nieuwe ploeg te bouwen. Claudio Ranieri, de Italiaanse manager van Chelsea, is dan ook niet te benijden. Tegenvallers zullen bij zijn baas tot frustratie leiden. Want door zoveel te kopen heeft Chelsea, dat al lang naar een hoofdprijs snakt, zichzelf tot favoriet gebombardeerd. Terwijl de tegenstand in Engeland natuurlijk groot is. Arsenal is vrijwel ongewijzigd gebleven en borduurt verder op vroegere automatismen, ook al wordt de verdediging verjongd. En Manchester United zal naar mijn idee het vertrek van David Beckham zonder al te grote problemen opvangen. Vorig seizoen was Beckham vooral belangrijk voor de uitstraling naast het veld. In de wedstrijden zelf was hij veel minder bepalend dan vroeger. Eigenlijk kende hij zelfs een matig seizoen. Alleen op het eind veranderde dat wat, omdat hij zich toen duidelijk in de gunst van andere clubs wilde spelen. Over anderhalve week begint de Spaanse competitie. Ik ben heel benieuwd hoe Beckham zich bij Real Madrid gaat integreren. Zelf vindt hij dat je hem aan de rechterkant moet blijven opstellen en zeker niet centraal uitspelen, waar Zinedine Zidane alle ballen opeist. Maar vanaf rechts zal je Beckham natuurlijk ook in het spel moeten betrekken. Ik ben ook benieuwd naar zijn samenwerking met Ronaldo. Eigenlijk is die niet gemaakt voor de typische centers van Beckham, die altijd naar het hoofd van de spits gaan. Ronaldo moet het hebben van snelheid en anticipatie. Ik verwacht dus niet veel van het samenspel van beiden in de zestien meter. Wat niet betekent dat ze niet kunnen harmoniëren. Maar Beckham zal zijn voorzetten veel sneller moeten versturen dan hij bij Manchester United gewoon was te doen. door Christian Vandenabeele