"Had je mij toen ik zestien, zelfs achttien jaar was, verteld dat ik beroepsvoetballer zou worden en bij Club Brugge zou spelen, dan had ik het wellicht niet geloofd. Ik heb niet op voorhand gedroomd noch gedacht : ik word prof. Ik ben erin gerold. Ik ben mij niet bewust geweest van die kansen, ik nam ze toen ze zich aandienden.
...

"Had je mij toen ik zestien, zelfs achttien jaar was, verteld dat ik beroepsvoetballer zou worden en bij Club Brugge zou spelen, dan had ik het wellicht niet geloofd. Ik heb niet op voorhand gedroomd noch gedacht : ik word prof. Ik ben erin gerold. Ik ben mij niet bewust geweest van die kansen, ik nam ze toen ze zich aandienden. "Ieder kan op zijn manier gelukkig zijn in de situatie waarin hij zit, denk ik. Was ik geen profvoetballer geworden, dan had ik wel iets gevonden dat mij aanstond in het dagelijkse leven. Ik kreeg veel tegenkantingen toen ik de keuze maakte te stoppen met mijn studies voor industrieel ingenieur, maar ik zie niet in waarom ik niét had moeten stoppen. In het voetbal maakte ik al zes mooie jaren mee en er kunnen er nog zoveel bij komen. Die jaren bij Club Brugge moeten een soort investering geweest zijn in wat nog moet komen. Voetbal op zich blijft mooi. Het geld spreekt aan, maar zelfs al verdiende ik evenveel als een gewone werkman, dan nog was ik voetballer geweest, denk ik. In principe doe je in het leven toch de dingen die je graag doet. Het geld is mooi meegenomen, maar als je mij met 32 jaar vraagt of ik wil stoppen of blijven spelen voor het geld, dan zeg ik misschien wel : ik stop. Het cliché dat geld niet gelukkig maakt, geldt overal, denk ik. "Trouwens, als ik nu een studiekeuze zou moeten maken, dan zou ik zeker iets anders kiezen. Toen koos ik industrieel ingenieur omdat ik vooral in de wiskundige en wetenschappelijke vakken uitblonk, maar nu zou ik zeker iets nemen dat mij meer interesseert. Iets in de sociale, maatschappelijke sfeer, om mensen met een bepaald probleem te kunnen helpen. Psycholoog. Of manager ( lacht). Sociaal assistent of maatschappelijk werker. Of journalist misschien wel ( lacht) !" "Ik ben vrij leergierig, in van alles geïnteresseerd en met wat dingen bezig. Momenteel doorloop ik via het internet een cursus boekhouden. Ik volgde ook bedrijfsbeheer, om het statuut van zelfstandige te kunnen bekomen, mocht dat ooit nodig zijn. Ik wil in het leven zoveel mogelijk in eigen handen nemen, zodat ik mij niet moet laten afhangen van andere personen. Stel dat ik een huis ga bouwen, dan zou ik het liefst van vandaag op morgen weten hoe ik een muurtje mets. Maar die vaardigheden heb ik niet natuurlijk ( lacht). Met Hans Cornelis en Karel Geraerts ben ik ook eens aan Spaans begonnen, maar dat is op een flop uitgedraaid. Het was vooral Karel die ons aanzette om niet naar de les te gaan : naar school gaan, dat was verleden tijd, hé, als je voetballer bent ( lacht). Zelf ben ik ook niet de man om nog echt les te volgen, moet ik toegeven. Het moet in een ontspannen sfeer kunnen gebeuren, op mijn tempo en als het mij past. "Ik ben ook altijd een beetje nerveus geweest. Mijn vader heeft dat ook, misschien zit het in de genen. Het negatieve zien en beginnen piekeren. Ja, dat is wel een beetje mijn karaktertrek, denk ik. Uiterlijk is er niet veel aan te zien, maar binnenin kan ik mij opwinden over de kleinste dingen als het niet loopt zoals ik het in mijn hoofd heb gepland. Dan kan er wat irritatie en frustratie ontstaan. "Zoals nu in het voetbal : RBC speelt tegen de degradatie, terwijl het in principe hoger zou moeten staan. Als speler ben je afhankelijk van de ploeg rond je en ik heb graag een voétballer rond mij. Iemand die het ziet en waarvan zijn bedoelingen overeenstemmen, zodat je elkaar blindelings vindt. Dat mis ik soms. Voetbal spelen is hier momenteel gewoon een kwestie van voor elke bal en elke meter grond te vechten. Gevechtsvoetbal is ook wat er van mij verlangd wordt. Ik ben het dus aan het leren. Of voetbal geen oorlog is ? Het is mijn stijl niet, maar misschien is het wel over zulke dingen dat ik wel eens zit te piekeren. "Gelukkig heb ik mijn verzetje. Mijn vrouw. Maar niet in de betekenis van euh ( lacht)... Gewoon het samenzijn. Vrouw, familie en vrienden, veel meer is er niet waaraan ik mij kan vasthouden. Ik houd ervan geregeld naar een gezellig restaurantje te gaan en dan een pintje te drinken. Zolang je bezig bent, ben je ontspannen, denk ik. Het is maar als je in je luie stoel zit, je je verveelt en alleen maar aan het voetbal denkt dat je je niet meer kunt ontspannen." door Christian Vandenabeele