12 februari 1972. De vraag naar kaarten voor de derby in tweede klasse tegen Sporting Charleroi is zo groot, dat beslist wordt om de match toch al in het nieuwe, nog niet helemaal afgewerkte stadion te laten doorgaan. En niet op Triffet, tot het einde van het seizoen de thuishaven van La Louvière. Het clubbestuur had 50 centimeter per persoon gerekend en kwam uit op 18.000 plaatsen. In werkelijkheid passeren er 22.000 toeschouwers de kassa, een record dat nooit geëvenaard zou worden. Ze zitten overal. Tot zelfs in de populieren en de lichtmasten. Op de atletiekpiste zijn extra stoelen gezet. De regen en de koude wind die al de hele dag over 'le Centre' razen, kunnen het enthousiasme niet temperen.

© FILIP VAN LOOCK

Drie uur voor de aftrap vertrekt de spelersbus van Charleroi voor een verplaatsing van amper dertig kilometer. Monsterfiles zorgen voor oponthoud. Bij aankomst in het stadion kunnen de spelers hun ogen niet geloven. Het ovaal puilt uit. De fans staan als één man achter hun ploeg. Gedragen door de groene massa wint La Louvière de match. Spelers en fans lessen daarna hun dorst aan hetzelfde vat. Het hoogtepunt van het stadion is al op dag één bereikt.

12 februari 1972. De vraag naar kaarten voor de derby in tweede klasse tegen Sporting Charleroi is zo groot, dat beslist wordt om de match toch al in het nieuwe, nog niet helemaal afgewerkte stadion te laten doorgaan. En niet op Triffet, tot het einde van het seizoen de thuishaven van La Louvière. Het clubbestuur had 50 centimeter per persoon gerekend en kwam uit op 18.000 plaatsen. In werkelijkheid passeren er 22.000 toeschouwers de kassa, een record dat nooit geëvenaard zou worden. Ze zitten overal. Tot zelfs in de populieren en de lichtmasten. Op de atletiekpiste zijn extra stoelen gezet. De regen en de koude wind die al de hele dag over 'le Centre' razen, kunnen het enthousiasme niet temperen. Drie uur voor de aftrap vertrekt de spelersbus van Charleroi voor een verplaatsing van amper dertig kilometer. Monsterfiles zorgen voor oponthoud. Bij aankomst in het stadion kunnen de spelers hun ogen niet geloven. Het ovaal puilt uit. De fans staan als één man achter hun ploeg. Gedragen door de groene massa wint La Louvière de match. Spelers en fans lessen daarna hun dorst aan hetzelfde vat. Het hoogtepunt van het stadion is al op dag één bereikt.