Natuurlijk is Waasland-Beveren op zich niet meer het SK Beveren van vroeger. Maar de club blijft geassocieerd met de successen uit de jaren 70 en 80. Hoe zouden degenen die toen mee aan de wieg stonden van deze gouden periode nu naar het sportieve verval kijken?
...

Natuurlijk is Waasland-Beveren op zich niet meer het SK Beveren van vroeger. Maar de club blijft geassocieerd met de successen uit de jaren 70 en 80. Hoe zouden degenen die toen mee aan de wieg stonden van deze gouden periode nu naar het sportieve verval kijken? Neem bijvoorbeeld Urbain Braems, de trainer die in een lange carrière twee keer zijn stempel drukte op SK Beveren. Hij won tijdens zijn eerste driejarige ambtsperiode (1975-1978) in 1978 de beker van België, deed dat in 1983, tijdens zijn tweede termijn (1981-1984), nog eens over en werd in dat laatste seizoen zelfs kampioen. Vijf jaar nadat Beveren met Robert Goethals de eerste titel pakte. Het was Goethals die toen, medio 1978, Braems had opgevolgd. Hij kreeg van hem te horen dat Beveren na de bekerwinst aan zijn plafond zat en er niets meer uit de ploeg te halen viel. Vervolgens schreef Goethals een nieuw sprookje in geel en blauw, het werd kampioen en drong in de Europacup voor bekerwinnaars door tot in de halve finales. Hoeveel vandaag ondenkbare verhalen bestaan er niet uit die periode? Paul Van Genechten, de centrale verdediger die bij de brandweer werkte, moest vaak een vervanger zoeken als hij diende te spelen. Hij kwam dikwijls in uniform naar de wedstrijden. Of Jean Janssens, de linksbuiten en aanvoerder die aan de kost kwam als dokwerker en op de ochtend van een match nog snel even naar de haven moest, Goethals reed toen met hem op en neer. Of Bob Stevens, een handelsingenieur, die belde dat hij te laat zou zijn voor een training omdat een vergadering uitliep en aan Goethals vroeg of hij niet wilde wachten om hem op het veld toch nog even onder handen te nemen. Niets was toen onmogelijk. Ook Urbain Braems beleefde een wonderlijke tijd in Beveren. Hij kan erover vertellen met een tinteling in de ogen. Over Jean-Marie Pfaff bijvoorbeeld, een van de meest naar perfectie strevende voetballers die hij ooit ontmoette. De doelman deed zelfs oefeningen om zijn vingertoppen optimaal te gebruiken. Of over Heinz Schönberger, een wereldvoetballer, al had de Duitser dat zelf niet in te gaten. Zijn overzicht en techniek, de manier waarop hij in beide richtingen snel rond zijn as kon draaien, Braems werd er lyrisch van. Het bevestigde wat hij altijd al beweerde: de meest geniale spelers zijn degenen die de toeschouwers de indruk kunnen geven dat voetbal simpel is. SK Beveren schoof in die gouden jaren als een puzzel in mekaar, het was gemakkelijk te leiden en te sturen, omdat het werd aangedreven door een enorme eerzucht. Ook Braems werd geconfronteerd met het leven van Jean Janssens, die ooit voor een uitwedstrijd in Beringen rechtstreeks van zijn werk naar een hotel in Herentals kwam waar er iets werd gegeten. Hij arriveerde vuil en ongeschoren en luisterde snel naar de tactiek. Vervolgens won Beveren met 1-5, Jansens maakte drie goals. Het kon allemaal. In de periode van Urbain Braems en in het tijdperk van Robert Goethals. Die laatste gaf overdag les in Brugge. Toen Beveren in de kwartfinale van de Europacup uit op Inter Milaan speelde, stond Goethals tot één uur 's middags voor de klas en vertrok vervolgens met Bob Stevens, die geen volledige dag verlof kon krijgen, naar Milaan. Ze kwamen een uur of twee voor de wedstrijd aan. Vervolgens speelde Beveren 0-0 gelijk op San Siro, om in de terugwedstrijd met 1-0 te winnen, een goal van Stevens, vier minuten voor tijd. Er werd toen een hele nacht gevierd. Maar de dag nadien gaf Goethals weer les. Dat was ook zo na de halve finale van de Europacup in Barcelona: Goethals vertrok meteen na de match, was om drie uur 's nachts thuis en stond om acht uur in zijn school waar hij zes uur les had. En 's avonds haastte hij zich voor de training naar Beveren waar de spelers net waren toegekomen. Bitter was Goethals alleen toen hij praatte over het afscheid aan Beveren. Omdat hij tijdens zijn laatste seizoen al wist dat er iemand anders zou komen, maar het bestuur dat niet open en eerlijk durfde zeggen. Dat botste met het familiale karakter van Beveren, vond hij. Ook al bleek zijn opvolger geen onbekende te zijn. Het was... Urbain Braems. Volgende maand wordt Urbain Braems 87 jaar. Robert Goethals overleed negen jaar geleden.