Hij heeft een lekkere bordeaux klaarstaan voor onze afspraak. Op zijn (bijna) 47e weet MarcWuyts wat het goede leven inhoudt en kun je hem misschien zelfs vergelijken met een stevige rode wijn. Een ding is zeker: de voormalige Brusselse spits, die gevormd werd bij Olympic Stockel en Anderlecht, wist altijd van aanpakken. Al op zijn 23e opende hij immers zijn eerste sportkledingzaak.
...

Hij heeft een lekkere bordeaux klaarstaan voor onze afspraak. Op zijn (bijna) 47e weet MarcWuyts wat het goede leven inhoudt en kun je hem misschien zelfs vergelijken met een stevige rode wijn. Een ding is zeker: de voormalige Brusselse spits, die gevormd werd bij Olympic Stockel en Anderlecht, wist altijd van aanpakken. Al op zijn 23e opende hij immers zijn eerste sportkledingzaak. "Ik had geen zin om op mijn luie reet te blijven zitten", zegt Wuyts. "Als ik profvoetballers hoor zeggen dat ze het druk hebben, moet ik daar eens goed om lachen. Als je een beetje kunt organiseren, heb je tijd genoeg voor andere dingen. Toen ik in 1990 bij Sporting Charleroi belandde, hoorde ik al snel dat onze coach, Georges Heylens, een van zijn sportwinkels wilde overlaten. Die zaak werd nog gerund door zijn vader, maar die wilde het wat rustiger aan doen. Ik heb me, samen met mijn gezin, meteen vol enthousiasme op dat avontuur gestort. Zodra ik een paar uur vrij had, stak ik een handje toe. Ik heb er vooral geleerd zelf beslissingen te nemen. Als zelfstandige betaal je elke fout immers cash. Als je je vergist bij de aankoop van een collectie voetbalschoenen of trainingspakken blijft dat materiaal in de opslagruimte liggen en is dat puur verlies. "We kregen atleten van diverse sporten over de vloer: voetballers uiteraard, maar ook tennissers, golfers en hockeyspelers. Aangezien de zaak in Neerpede goed draaide, opende ik nog een tweede winkel in Anderlecht. Even later ging er in de buurt echter een vestiging van Decathlon open en kon ik mijn boeltje sluiten. Dan mag je nog een betere service aanbieden, tegen de prijzen van zo'n grote speler kun je als kleine zelfstandige niet op." Na een pak kleinere clubs te hebben gecoacht, behaalde Wuyts zijn rijbewijs voor vrachtwagens en ging hij in de transportsector aan de slag. "Ik heb dat altijd een aantrekkelijk beroep gevonden. Al was het maar omdat er zo veel verantwoordelijkheid mee gemoeid is. Internationaal rijden hoefde voor mij niet, dus heb ik intussen heel België doorkruist, meestal met truckladingen vol bier. Als je met zo'n gevaarte van 44 ton onderweg bent, moet je op alles letten: anticiperen op gevaarlijke situaties, je vrachtwagen correct laden zodat er geen sprake is van onevenwicht... Ik ben zelfs al van mijn camion gevallen bij het uitladen. Momenteel ben ik werkloos, maar ik hoop snel weer aan de bak te komen en ook een nieuwe club te vinden om te coachen want stilzitten is niet aan mij besteed." En dan komt de tomaat garnaal op tafel. Wuyts deed niets liever dan zijn vakanties in Bredene door te brengen, in een moderne kampeerwagen. Hij is altijd dol geweest op de aparte sfeer van een camping. Al was het maar omdat het hem doet terugdenken aan zijn jeugd. "Toen ik vroeger op reis ging met mijn ouders, sliepen we altijd in tenten: geweldig vond ik dat. En wat vind je van de noordzeegarnalen?" Verrukkelijk uiteraard. Tussen 1986 en 2002 speelde Wuyts bij Anderlecht, Racing Mechelen, Charleroi, RWDM, Sint-Truiden, Moeskroen en La Louvière. Hij trad zelfs aan in de Europacup I met Anderlecht tegen Bayern München. "Ik had een mooiere carrière kunnen hebben, maar ik ben toch tevreden. Vooral dan met de geweldige momenten bij Charleroi en Sint-Truiden en met ruim zestig doelpunten in goed driehonderd competitiewedstrijden. Als coach stond ik aan het hoofd van RWDM, Doornik, Namen, Wezet, OHL, opnieuw Wezet, Union en zelfs het team van spelers zonder contract. Niet mis toch? Wil je nog wat verse garnalen?" DOOR PIERRE BILIC