De Tour de France wacht op niemand. Ook niet op Johnny Hoogerland en Juan Antonio Flecha. De flegmatieke Zeeuw trok afgelopen zondag alle registers open om de bollentrui te heroveren, maar die poging strandde jammerlijk in vlijmscherp prikkeldraad. Aangereden door een volgwagen van de Franse televisie. Of hoe de Tour het slachtoffer wordt van zijn eigen succes en één voor één al zijn smaakmakers ziet uitvallen.
...

De Tour de France wacht op niemand. Ook niet op Johnny Hoogerland en Juan Antonio Flecha. De flegmatieke Zeeuw trok afgelopen zondag alle registers open om de bollentrui te heroveren, maar die poging strandde jammerlijk in vlijmscherp prikkeldraad. Aangereden door een volgwagen van de Franse televisie. Of hoe de Tour het slachtoffer wordt van zijn eigen succes en één voor één al zijn smaakmakers ziet uitvallen. Op dat moment hadden we reeds afscheid genomen van Jurgen Van den Broeck en Alexandre Vinokourov. Onwezenlijk en lijkbleek staarde VDB voor zich uit nadat hij op 100 kilometer van de finish ten val kwam. Alsof hij niet meer met zijn gedachten op aarde vertoefde. Fotografen snelden gewetenloos toe om zo veel leed op de gevoelige plaat te vereeuwigen. Maar hen valt eigenlijk amper iets te verwijten. Zij doen ook maar hun werk in die mallemolen die de Tour de France heet. Meer dan eens blijkt nu dat deze Tour meer is dan een race tussen 197 renners. Ook journalisten, fotografen, ploegmanagers, vips en veel te veel wedstrijdcommissarissen - het testosteron gierend door hun lichamen - maken van dit spektakel meer en meer een levensgevaarlijk circus. Het gedrum van de volgwagens net achter het peloton, fotografen vechtend voor de beste foto. Alles is competitie geworden in de Tour. En in het heetst van de strijd verliest een mens weleens zijn gezond verstand. Dan krijg je af te rekenen met waaghalzen die rakelings langs renners scheuren en daarbij niks of niemand ontzien. Toen ik vorig jaar de Tour zag passeren in Mechelen was het eerste wat me opviel hoeveel gemotoriseerde voertuigen er wel niet meerijden in dat hele circus. Zelfs de gebruikelijke ochtendspits op de Brusselse ring verbleekt bij zo veel drukte. Reken daarbij nog eens de jaarlijks toenemende opkomst langs de kant van de weg. Er zijn veiliger plaatsen om te toeven dan in de buik van zo'n peloton. Meer dan andere jaren lijken de grote namen hiervan het grootste slachtoffer. Wiggins, VDB, Gesink, Contador, Leipheimer, Vino verloren ofwel al tijd of moesten de strijd staken door een val. De Tour lijkt hiermee in een vroeg stadium voor een gedeelte onthoofd. Maar valpartijen zijn nu eenmaal inherent aan het wielrennen en bepalen mee de historiek. Daar kunnen we niets aan verhelpen. Maar we kunnen wel die kans zo klein mogelijk maken. Waarom moeten er in godsnaam zestien fotografen meerijden in koers? Met minder zal het heus ook wel lukken. Al uw reacties en sportgerelateerde zoekertjes zijn welkom bij Sport/Voetbalmagazine, Raketstraat 50 bus 5, 1130 Brussel of via e-mail : sportmagazine@roularta.be. De redactie behoudt zich het recht voor teksten in te korten of te weigeren. De schrijver moet zijn naam en woonplaats vermelden. Kevin Schauwaers, Herselt