Met een kwart van haar inwoners jonger dan twintig jaar, beschikt Charleroi over een uitstekende troef om haar imago van sportstad in de toekomst alle eer aan te doen. Dat imago cultiveert ze om van het sombere, industriële staal- en steenkoolmijnenverleden af te geraken. De topsport is daar een middel toe. Charleroi heeft een voetbaleersteklasser, een basketbaltopclub die vice-kampioen is, wereldkampioen tafeltennis La Vilette, zaalvoetbalkampioen Axion 21, de betere turners en de vrouwentopper in het volleybal. Die laatste, Dauphines Charleroi, heeft met Sacha Koulberg een trainer in huis die van wel meer markten thuis is.
...

Met een kwart van haar inwoners jonger dan twintig jaar, beschikt Charleroi over een uitstekende troef om haar imago van sportstad in de toekomst alle eer aan te doen. Dat imago cultiveert ze om van het sombere, industriële staal- en steenkoolmijnenverleden af te geraken. De topsport is daar een middel toe. Charleroi heeft een voetbaleersteklasser, een basketbaltopclub die vice-kampioen is, wereldkampioen tafeltennis La Vilette, zaalvoetbalkampioen Axion 21, de betere turners en de vrouwentopper in het volleybal. Die laatste, Dauphines Charleroi, heeft met Sacha Koulberg een trainer in huis die van wel meer markten thuis is. "Dankzij de stad kunnen we voor het seizoen 2001/02 ons budget optrekken tot 35 miljoen frank", begint Koelberg zijn verhaal. "Dat is zoveel als Knack Roeselare, denk ik. In dat bedrag zit wel een eenmalige investering in nieuwe infrastructuur begrepen. Naast onze bestaande Salle Ballens, komt er een aangepaste zaal met 1100 zitplaatsen, 80 business-seats, restaurant met 80 zitjes. Alle inkomsten van dat businessgebeuren gaan in de clubkas. Daarnaast komt er ook een nieuwe kleedkamer, een bureau en een vergaderzaal." Binnen de twee jaar moeten die inspanningen minstens 2 miljoen frank per seizoen genereren, zegt Koulberg. "We zijn nu al zeker dat de seats en het restaurant niet alleen voor topmatchen tegen Kieldrecht of Herentals zal vollopen, maar ook tegen de mindere goden. In principe speelden we onze eerste thuiswedstrijd tegen Hermalle, dat fuseert met La Calamine. We zijn het er echter over eens geraakt eerst op verplaatsing te gaan bij Hermalle, vervolgens opnieuw uit te spelen, zodat onze eerste thuiswedstrijd pas op 20 oktober geprogrammeerd staat. Zo krijgt de aannemer wat meer tijd voor de verbouwingswerken."Dauphines Charleroi is dus terug van even weggeweest. Koulberg : "In mijn eerste seizoen bij Charleroi, zes jaar geleden, waren er inderdaad problemen. De socialistische mutualiteit ondersteunde de club, maar de voorzitter had zich in financiële nesten gewerkt. Hij moest voor de rechtbank verschijnen. Even leek het einde van de club nabij en ik ben toen naar Herentals vertrokken. Nadien heeft de stad zelf een deel van de ondersteuning op zich genomen en me teruggevraagd. Wat ik deed, want ik vertrouw de stedelijke overheid."Het stadsbestuur beschouwt de club als één van haar promotionele uithangborden. Koulberg : "Het wil de buitenwereld laten zien dat Charleroi anders en mooier is dan vanuit historische achtergronden wordt aangenomen. De schepen van Sport Claude Despiegeleer is daarenboven een fan van vrouwensport. Da's aardig meegenomen." Zeker met zoveel concurrende topclubs en -atleten binnen de stadsmuren, die in dezelfde sponsorvijver vissen. "Als je de nieuwbouw niet meerekent, vallen we dit seizoen terug op een budget van 10 miljoen. Volgend jaar moet dat naar 14 miljoen. Da's heel veel voor een vrouwenclub. Het is en blijft uiterst moeilijk om in Charleroi zelf nog sponsoring los te krijgen. Alle deuren zijn hier al vier of vijf keer platgelopen. We hebben dezelfde hoofdsponsor als de voetbalclub, Chaudfontaine. Daarnaast hebben een tweetal co-sponsors die elk toch 750.000 frank geven : verzekeringsmaatschappij Aurelio Cigna en bouwbedrijf Bemat, dat meewerkt aan de uitbreiding van onze accommodaties. Verder zijn er een tiental technische- of minder grote co-sponsors en een vijftiental kleinere sponsors. We hebben nu ook Eric Somme, de manager van basketbalclub Charleroi, onder de arm genomen. Hij helpt mee zoeken naar een grote hoofdsponsor voor volgend seizoen." Vorig seizoen werd Sacha Koulberg met zijn team derde. Hoe hoog mag hij mikken met de aanwinsten Vanessa Wauters, Katrien De Decker en de Tsjechische Dita Galikova erbij ? "Opnieuw de derde plaats zal ons niet ontgoochelen. Kieldrecht blijft de topfavoriet. Daarachter zullen Herentals, Tongeren en Charleroi dicht tegen elkaar aanleunen. Als we dit jaar dat budget van 35 miljoen frank kunnen waarmaken, gaan we het seizoen daarna resoluut voor de titel. Kieldrecht speelt heel mooi volleybal, da's een feit. Met twee heel sterke aanvalsters, Teterina en Barinova, en een uitstekende spelverdeelster. Maar het klopt : echt veel snelheid zit er niet in de ploeg. Herentals volleybalde twee keer sneller, maar de eindklassering en de beker hebben bewezen dat volleybalkwaliteit niet op het tempo beoordeeld moet worden. Efficiëntie is wat telt, zeker in dit nieuwe tiebreaksysteem." Onlangs woonde hij in Montreux het sterkste bezette vrouwentoernooi ter wereld bij. "Allemaal nationale teams. Cuba, Rusland, Italië, Nederland, Japan, China, USA... Japan speelde het snelste volleybal, maar het werd wel laatste. Cuba volleybalt trager, neemt minder risico en eindigt als eerste. Snelheid moet dus gerelativeerd worden."Het was niet zomaar voor zijn plezier dat Sacha Koulberg naar Montreux trok. "In de marge van het toernooi waren er cursussen voor trainers", licht hij toe. "Ik ga er al jaren naartoe. Dit jaar was Trevisotrainer Lozano de gasttrainer. Naast die cursussen zie je de hele wereldtop aan het werk. Heel leerrijk, maar niet meteen toepasbaar voor het Belgische volleybal. Ik heb in Montreux wel gezien hoe het volleybal evolueert en in die richting wil ik ook mijn trainingen oriënteren. Je kan er ook enorm veel contacten leggen met andere trainers en managers. Heel nuttig voor later misschien." Charleroi handhaaft een evenwichtige verhouding tussen Belgisch en buitenlands talent. Koulberg zegt daar trots op te zijn. "Bij de andere toppers zoals, Asterix en Herentals, staat er meestal maar één Belgische in de eerste zes. Bij ons is de verhouding in principe fifty-fifty : Daisy Decoen aan de pass, Anja Duyck in het midden, de aanvalsters Vanessa Wauters en Katrien De Decker en Amélie Boncire als libero zijn Belgische speelsters. Van buitenlandse zijde staan de Franse Szwewczyk, de Tsjechische Galikova en de Hongaarse Domokos in de basis." Hoe professioneel is de ploeg ? Koulberg : "Enkel Vanessa Wauters, die werkzoekende is, en de buitenlandse speelsters zijn voltijds prof. Of beter : een buitenlandse speelster werkt een paar uur per week bij een sponsor. De Belgen werken voltijds of zijn student : Anja werkt bij een architectenbureau, Daisy in een ziekenhuis, Katrien bij de sportdienst in Bredene - maar zij zal opnieuw gaan studeren in Brussel -, Amélie is studente." De voorbereidingscampagne mag gezien worden. "We spelen ons eerste toernooi op 1 september in Gooik en vertrekken daags nadien tot 10 september op stage in Marcinelle-la-Montagne, een Frans Alpijns ski-oord in de Savoie. De stad Charleroi heeft daar een domein met een aantal grote gebouwen waar scholen en skifanaten van Charleroi naar toe kunnen. Er is plaats voor 600 personen. De stad heeft zelfs de intentie om er speciaal een sporthal te bouwen voor de indoorsporten." Na die stage is het nog ruim een maand tot de start van de competitie. Koulberg : "Die periode vullen we verder op met trainingen en toernooien. Eentje in Leffinge, waar we tegen het Zwitserse Schaffhausen en het Franse Calais spelen. Op 22 september is er de dag van de federatie in Vilvoorde, waar alle ereklassers aanwezig moeten zijn en iedereen tegen zowat iedereen speelt. Een goed idee, bij wijze van collectieve voorstelling, maar het initiatief wordt volgens mij te weinig gepromoot. Bovendien zou zo'n toernooi met twaalf ploegen over twee dagen moeten lopen." Daarna volgt een toernooi in Frasnes en een prestigieus toernooi in Istres. Koulberg : "Dat is inderdaad hoog niveau. Frans kampioen Cannes, vicekampioen Villebon, Istres zelf dat als zesde eindigde in Frankrijk, de Spaanse vice-kampioen Burgos en Wenen, dat met al zijn Chinezen en Russinnen de Europabekerfinale verloor van Kieldrecht. Ik denk dat we daarna klaar zijn voor de nationale competitie."In het Belgische kampioenschap mikt Charleroi hoog. Maar denkt het ook aan de jeugd ? "De club is momenteel zo'n honderd leden rijk, de tweede ploeg in nationale 3 inbegrepen", zegt Sacha Koulberg. "Het is de bedoeling om alle clubs uit groot-Charleroi - en dat zijn er toch een twintigtal - samen te brengen op een vergadering. Bedoeling is om tot een algemene samenwerking te komen, want nu wordt de jeugd in de bescheidenere clubs niet altijd opgeleid en begeleid zoals het hoort. Zaak is dat de jeugd onder goede trainers verzameld wordt en dat we zo tot een grote club komen. Het project zou onder de leiding staan van Christian Thevenin, ex-speler van Kruikenburg en broer van Alain." door Marc Lerouge