Max Merkel maakte zich geen zorgen. De Oostenrijkse trainer was in de lente van 1966 op weg om geschiedenis te schrijven met TSV 1860 München en de adem van Hans Küppers en Rudi Brunnenmeier verraadden ook nu weer een zware nacht, maar hij wist dat hij in het weekend op zijn twee vedetten kon rekenen. Hij koesterde Küppers, het brein, en Brunnenmeier, zijn topschutter, en sloot de training graag af met een wedstrijdje. 'De beste klanten van Bier-und-Schnaps-Kneipe 'Zwickmühle' tegen de thuisblijvers.' Om een half uurtje later, met een grijns op de lippen, af te ronden. 'De alcoholisten hebben met 8-1 gewonnen! Zoals ik al vaker zei: zuip vooral verder!'
...

Max Merkel maakte zich geen zorgen. De Oostenrijkse trainer was in de lente van 1966 op weg om geschiedenis te schrijven met TSV 1860 München en de adem van Hans Küppers en Rudi Brunnenmeier verraadden ook nu weer een zware nacht, maar hij wist dat hij in het weekend op zijn twee vedetten kon rekenen. Hij koesterde Küppers, het brein, en Brunnenmeier, zijn topschutter, en sloot de training graag af met een wedstrijdje. 'De beste klanten van Bier-und-Schnaps-Kneipe 'Zwickmühle' tegen de thuisblijvers.' Om een half uurtje later, met een grijns op de lippen, af te ronden. 'De alcoholisten hebben met 8-1 gewonnen! Zoals ik al vaker zei: zuip vooral verder!' Merkel was in de zomer van 1961 voor het eerst door de poort van het Städtisches Stadion an der Grünwalder Strasse gestapt en was niet onder de indruk. De selectie was matig, de organisatie wankel en geld om bij te sturen was er amper. Tot de voorzitter, Adalbert Wetzel, een extra hypotheek op zijn huis nam en de club midden de jaren zestig een van de grootmachten van het Duitse voetbal zou worden. Ze waren, liet Merkel zich wel eens ontvallen, 'twee handen op een buik'. Een woordspeling, net zoals zijn opmerking tijdens een ontmoeting met enkele journalisten: 'Ik moet met een machete door dit voetbaloerwoud.' In zijn jonge jaren was Wetzel tijdens een van trektochten door Zuid- Amerika door een indiaan met een machete neergestoken. In de buik... Merkel was een peoplemanager, toen het woord nog moest worden uitgevonden. Hij gunde zijn excentrieke doelman, PetarRadenkovic, zijn uitspattingen en moest lachen toen Radi een hitje scoorde met het weinig bescheiden ' Bin i Radi, bin i König' ('Ik ben Radi, ik ben koning'), maar op zondagnamiddag was de Joegoslaaf het betrouwbare sluitstuk van zijn verdediging. Küppers tekende de aanvallende patronen uit en zijn drinkebroer Brunnenmeier scoorde met de ogen dicht. In de bekerfinale van 1964 tegen Eintracht Frankfurt legde hij de match met de 2-0 in een beslissende plooi, het seizoen erna werd hij met 24 goals topschutter in de Bundesliga. De finale van de Europabeker der Bekerwinnaars in 1965 tegen West Ham was een afknapper (2-0), maar in de lente van 1966 leidde hij Die Löwen naar het eerste (en enige) kampioenschap uit de clubgeschiedenis. Bayern München werd dat seizoen pas derde en zou ook in 1967 achter Sechzig (Zestig) - tweede - eindigen, voorzitter Wetzel waarschuwde de stadsrivaal. 'Bayern, pas maar op dat we jullie niet compleet vernietigen.' Twee jaar erna, in 1969, pakte de buur zijn eerste titel in de Bundesliga en begon aan een ongeziene dominantie. 1860 verdween in de schaduw van de grote broer, met wie het tegen wil en dank het Olympiastadion en de veel te dure en te grote Allianz Arena moest delen. De financiële doodsteek voor de club, maar de fans waren hondstrouw. Toen het op de laatste speeldag van het seizoen 2016/17 vocht om in tweede te blijven, zaten er meer dan 40.000 toeschouwers in de Allianz Arena. Tien dagen later dropen 62.200 supporters hoofdschuddend af toen de club na het beslissende duel tegen Jahn Regensburg naar derde degradeerde. Tot overmaat van ramp weigerde de Jordaanse eigenaar Hasan Ismaik de waarborg van 11 miljoen euro te betalen en zakte de club nog dieper weg. Maar voetballen in de Regionalliga Bayern, het vierde niveau, had één voordeel: Sechzig mocht terugkeren naar het stadion aan de Grünwalder Strasse, waar de roots van de club liggen. Of, zoals supporters het na de titel in vierde klasse (2018) verwoordden: 'Als we dan toch moeten sterven, dan liever in ons eigen huis.'