Geen zege die bij Cercle Brugge zoeter smaakt dan deze tegen Club, geen overwinning die het doorgaans nuchtere groen-zwart zo uit de bol doet gaan. Toen Cercle precies drie maanden geleden met 3-1 de derby won, zei trainer Bob Peeters na afloop dat er nu wel serieus gevierd zou worden. Een week later verloor Cercle met 4-0 op Zulte Waregem.
...

Geen zege die bij Cercle Brugge zoeter smaakt dan deze tegen Club, geen overwinning die het doorgaans nuchtere groen-zwart zo uit de bol doet gaan. Toen Cercle precies drie maanden geleden met 3-1 de derby won, zei trainer Bob Peeters na afloop dat er nu wel serieus gevierd zou worden. Een week later verloor Cercle met 4-0 op Zulte Waregem. Volgende zondag staat er een nieuwe editie van de derby op het programma. Van een immens niveauverschil tussen de beide verenigingen is al lang geen sprake meer. Ook de bitse rivaliteit naast het veld is verdwenen. Club en Cercle leven sinds 1974 in een soort gedwongen gemeenschap samen in hetzelfde stadion en dat zal nog wel een tijd zo blijven in een stad die er niet in slaagt het stadiondossier in gang te krijgen. Voorbij is de tijd dat Cercle de derby bibberend afwachtte. Of dat de supporters van groen-zwart veel liever in een café in de buurt van het stadion naar het wedstrijdverslag op de radio gingen luisteren in plaats van de clubkassa van de vijand te spijzen. Tot het verleden behoort de periode dat Club eens met 10-0 won en de supporters stickers met de uitslag lieten maken en daarmee weken triomfantelijk in de stad rondreden. Dat was in november 1990, precies twintig jaar geleden. En waar is de tijd dat beide ploegen ieder in hun eigen stadion voetbalden en de spelers van Club voor iedere derby op verplaatsing in de vertrouwde Klokke verzamelden en dan op voetbalschoenen naar het Edgard Desmedtstadion van Cercle stapten, precies 700 meter verder. Het waren andere tijden. Waarin Cercle wel eens te horen kreeg dat het beter op een patattenveld zou voetballen en de schampere opmerkingen van de kant van Club niet van de lucht waren. Nu juichten de Clubsupporters nauwelijks toen ze afgelopen zaterdag na de 2-0-zege tegen Lierse te horen kregen dat Cercle met 3-0 had verloren op RC Genk. Dan lijkt de rivaliteit tussen AA Gent en Club Brugge al groter. De Buffalo's leefden de afgelopen weken op een wolk van euforie, geen mens die daar nog spreekt van Michel Preud'homme, die vorig seizoen net geen standbeeld kreeg. Plots heet nu Francky Dury een nieuwe toptrainer te zijn. Het is verbazend hoe snel Dury de groep op zijn kompas liet varen, orde op zaken zette in een kleedkamer waarin een aantal spelers zichzelf in het begin van het seizoen zo overschatte dat ze weigerden in te vallen. Heel even viel toen zelfs het woord malaise. AA Gent swingt en bruist maar het groeiproces is nog lang niet ten einde. In de topwedstrijden drijven de mankementen van de ploeg steeds weer aan de oppervlakte. Ook afgelopen zondag, tegen een gehandicapt Anderlecht. Op dat niveau slaagt AA Gent er niet in zijn eigen spel op te dringen en etaleert het mankementen in de defensie. Vooral de flankverdedigers zijn onvoldoende voor het hoogste niveau. Terecht stelt voorzitter Ivan De Witte dat een titel nog veel te vroeg is. Toch groeit en bloeit er iets moois in Gent en is het jammer dat ook daar de beperkte accommodatie de expansie remt en de financiële slagkracht beperkt. Benieuwd wat er van alle nieuwe stadionprojecten zal overblijven als België en Nederland op 2 december naast de organisatie van het WK 2018 grijpen. Met amper 3000 toeschouwers voor de wedstrijd tegen Westerlo beleefde Sporting Charleroi zaterdag een dieptepunt. De club stapelt de beleidsfouten op een dusdanige manier op dat het onbegrijpelijk is dat voorzitter Abbas Bayat, ondanks het geschimp van de supporters, blijft zitten. De nieuwe trainer Csaba Lászlópraatte over discipline toen hij een paar weken geleden binnenwaaide, maar intussen haalde hij 2 punten op 21. Gegarandeerd gooit de club zich straks op de transfermarkt. Beginnen en herbeginnen, het is niet alleen in Charleroi het credo. Dat zal straks ook in Sint-Truiden zo zijn. Terwijl het daar de bedoeling was om de kaart van de jeugd te trekken. Beleidsplannen klinken mooi. Tot de uitslagen tegenvallen. Dan blijkt dat ze op drijfzand zijn gebouwd. DOOR JACQUES SYSWat blijft er straks van alle stadionprojecten over?