Het was me het jaartje wel in de Belgische Fed Cup-ploeg. Al maakt het team van kapitein Carl Maes over drie dagen kans om voor de tweede maal in de geschiedenis de titel te winnen, voor de eerste keer voor eigen volk, toch was er nooit meer heisa rond de nationale ploeg. Even recapituleren.
...

Het was me het jaartje wel in de Belgische Fed Cup-ploeg. Al maakt het team van kapitein Carl Maes over drie dagen kans om voor de tweede maal in de geschiedenis de titel te winnen, voor de eerste keer voor eigen volk, toch was er nooit meer heisa rond de nationale ploeg. Even recapituleren. Monden vallen wijd open als Kim Clijsters en Justine Henin-Hardenne half april in de aanloop naar de eerste ronde tegen Rusland in Luik naast elkaar zitten te dollen op de persconferentie. Beide meisjes hebben de koude oorlog die sinds 2003 tussen beide clans heerste opgegeven en slaan de handen in elkaar om België aan een tweede Fed Cup-kroon te helpen. Grote bewerkstelliger van deze gewapende vrede is kapitein Carl Maes die de twee supersterren middels een brief doet terugdenken aan hun gezamenlijke triomf op het Europees landenkampioenschap onder veertien jaar, net tien jaar terug. De verzoening lijkt gemeend en door toedoen van een ijzersterke Henin-Hardenne mogen beide vedettes op zondag al hossend een polonaise inleiden in een kolkend Sart Tilman. Rusland wordt met 3-2 verslagen en beide vrouwen geven het uitzinnige publiek een extraatje door samen in het afsluitende dubbel aan te treden. Zoals afgesproken zou de Waalse pas de zondag na de Wimbledon-finale, begin juni zijn we dan, Carl Maes op de hoogte stellen van haar al dan niet deelname aan de halve finale tegen Amerika in Oostende. Na haar hels drieluik - winst op Roland Garros en Eastbourne, finale op Wimbledon - kiest ze ervoor niet deel te nemen aan de ontmoeting in de Sea'rena. Het is tegen haar principes om niet honderd procent fit op de baan te komen. Kapitein Maes opteert ervoor de beslissing niet kenbaar te maken voor woensdag. Hiermee wil hij de Amerikanen te slim af zijn, zodat zij in laatste instantie geen topspeelster toevoegen aan hun pover B-team. Bovendien hoopt hij dat Justine, die inmiddels op de Canarische Eilanden vertoeft met kinderen van haar organisatie, zich alsnog bedenkt. Bij de bekendmaking van de afzegging weekt dat heftige reacties los bij het Belgische publiek. In samenspraak met de ploeg en mensen van de federatie brengt Maes Henin-Hardenne op de hoogte dat haar idee om op de bank plaats te nemen tijdens het weekend misschien niet in goede aarde zal vallen bij de toeschouwers en vraagt haar om thuis te blijven. Zo gezegd, zo gedaan. Dankzij Kim Clijsters en een knappe Kirsten Flipkens wint België vrij eenvoudig van de VS en is de eindstrijd een feit. De euforie duurt evenwel niet lang. Op maandag ziet Henin-Hardenne haar coach Carlos Rodriguez weer, die tijdens de Fed Cup-week genoot van een vakantie in Turkije, en door de emoties en frustraties vallen er wat tranen. De Belgo-Argentijn schiet in een Franse colère en in zijn pen. Een vlammende open brief op de website van Henin-Hardenne rolt eruit. Daarin beschuldigt Rodriguez de voorzitter van de Waalse tennisbond André Stein en kapitein Carl Maes van manipulatie. Hij voegt eraan toe dat het uitgesloten is dat zijn pupil deelneemt aan de finale in Charleroi. Het is nu de beurt aan Maes om gefrustreerd te raken. Het is immers niet de eerste keer dat de twee in de clinch raken. Na telefoonverkeer over en weer pent ook Maes een reactie neer waarin de meningsverschillen worden gladgestreken. Rodriguez geeft op een persconferentie de volgende dag toe dat hij expres een bommetje gooide en dat Henin wel degelijk aan de finale zal meedoen. Tussen Rodriguez en Maes blijft het water evenwel troebel. Organisator Luigi Codutti ziet uiteindelijk zijn droomaffiche in de Spiroudôme van Charleroi vorm krijgen. België tegen Italië, met de twee nationale supersterren gelukkig terug verenigd. Het noodlot slaat evenwel opnieuw toe. Kim Clijsters loopt net voor de US Open een ernstige polsblessure op waardoor ze forfait moet geven. Meteen krijgt de homogene ploeg van Italië - Francesca Schiavone (WTA 15), Flavia Pennetta (WTA 19), Mara Santangelo (WTA 36) en Roberta Vinci (WTA 88) - meer uitzicht op een historische, want eerste, zege. Aan Justine Henin, Kirsten Flipkens én het Belgische publiek om daar een stokje voor te steken. Het zou alleszins heel de heisa er rond een beetje in perspectief plaatsen.