'Hij wordt ongetwijfeld een grote naam in de dartswereld. Een briljante speler', tweette Ricky Evans na zijn nederlaag in de halve finale op de Cambridgeshire Open. Evans, het nummer 57 op de wereldranglijst, nam al drie keer deel aan het World Professional Darts Championship in de legendarische Lakeside Country Club, maar beet zich de tanden stuk op Leighto...

'Hij wordt ongetwijfeld een grote naam in de dartswereld. Een briljante speler', tweette Ricky Evans na zijn nederlaag in de halve finale op de Cambridgeshire Open. Evans, het nummer 57 op de wereldranglijst, nam al drie keer deel aan het World Professional Darts Championship in de legendarische Lakeside Country Club, maar beet zich de tanden stuk op Leighton Bennett, een jochie van twaalf jaar, dat in de finale ook nog eens met 5-0 won van de ervaren Rhys Haden (23) en meteen zijn eerste prijzengeld - 1000 pond (1114 euro) - cashte. 'Leighton wil al maanden een nieuw polshorloge', vertelde zijn vader Scott aan de BBC. 'Hij heeft een dure smaak en zou graag een Rolex hebben, maar daarvoor zal hij nog een paar toernooien moeten winnen.' Bennett begon met darts op zijn achtste en werd vorig jaar voor het eerst geselecteerd voor het team van het graafschap Lincolnshire, een unicum. 'Ik oefen elke dag, voor en na de schooluren, minstens vier uur op mijn eentje, en probeer 's avonds nog een paar wedstrijdjes te spelen. Ik kon vorig jaar even spreken met Phil Taylor, die voor mij altijd de beste dartsspeler ter wereld zal blijven, en hij zei dat er maar één weg naar de top is: zoveel mogelijk voor het bord staan en gooien. Phil is mijn absolute held, al vanaf de eerste dag dat ik darts begon te spelen.' Bennett tekende op de Cambridgeshire Open voor een primeur: nooit eerder won een twaalfjarige een volwassenentoernooi van de British Darts Organisation. 'Waar hij zal eindigen, is nu natuurlijk nog moeilijk te voorspellen', klonk het bij Ricky Evans, de verliezer in de halve finale. 'Maar hij heeft alvast één grote troef: in sommige matchen sta ik nog altijd te trillen op mijn benen, terwijl Leighton op geen enkel moment last had van de zenuwen. Dat heb ik nog nooit gezien.'