'Ik groeide op in Knesselare. Een gemeente in het Meetjesland, vlak bij de grens met West-Vlaanderen. Daar is het logisch dat je vrij snel sympathie ontwikkelt voor blauw-zwart. Ze zijn er meer gericht op Brugge dan op Gent, alhoewel ik daar op internaat zat. Het ligt ook in de buurt, op amper dertig kilometer of zoiets. Ik herinner me nog goed dat bij ons op de speelplaats altijd weerklonk 'Anderlecht, superslecht en de keeper staat niet recht'. Dat liedje werd vaak gezongen. Het zat er dus snel ingebakken. Onze hele familie is in de ban van Club. Mijn broer had altijd een abonnement en is de meest fanatieke. Door drie jonge kinderen verdween zijn seizoenkaart, maar hij gaat nog alti...

'Ik groeide op in Knesselare. Een gemeente in het Meetjesland, vlak bij de grens met West-Vlaanderen. Daar is het logisch dat je vrij snel sympathie ontwikkelt voor blauw-zwart. Ze zijn er meer gericht op Brugge dan op Gent, alhoewel ik daar op internaat zat. Het ligt ook in de buurt, op amper dertig kilometer of zoiets. Ik herinner me nog goed dat bij ons op de speelplaats altijd weerklonk 'Anderlecht, superslecht en de keeper staat niet recht'. Dat liedje werd vaak gezongen. Het zat er dus snel ingebakken. Onze hele familie is in de ban van Club. Mijn broer had altijd een abonnement en is de meest fanatieke. Door drie jonge kinderen verdween zijn seizoenkaart, maar hij gaat nog altijd vaak. Ik had dat ook altijd sterk te pakken, die liefde voor Club. Zeker bij ons ochtendprogramma op Q-Music, aan de zijde van de overtuigde Anderlechtsupporter Kürt Rogiers. Toen kwam dat fanatisme nog meer bovendrijven, omdat we elkaar graag jenden. 'Mijn eerste herinneringen gaan terug naar het tijdperk met Jan Ceulemans als speler. Hét clubicoon bij uitstek. Ik werd ooit eens gevraagd door Q2 om bij de Champions League langs de zijlijn te zitten. Aan de desk van de presentator stond ik dan voor, tijdens en na het duel samen met de Caje. Dan had ik wel iets van: what the fuck! De beste speler uit de geschiedenis van mijn favoriete voetbalclub. Ik had hem al regelmatig eens geïnterviewd voor de radio, maar door die hele setting kwam daar toch weer het beeld van de kleine jongen die vol bewondering bij zijn idool stond, in een groot stadion aan de rand van het speelveld. Super speciaal, want voor mij en veel leeftijdsgenoten blijft hij voor altijd onze god. Ceulemans is zo fantastisch, omdat hij - ondanks kansen in het buitenland - altijd trouw is gebleven aan zijn blauw-zwart. Dat zorgt voor iets mythisch. De gewone gast die niet voor het geld koos. Hij droeg ook perfect onze waarden uit: nooit opgeven, altijd blijven strijden, tot het laatst. Net als Timmy Simons is Hans Vanaken nu ook zo'n fijne en slimme gast. Verlengde onlangs ook zijn contract, maar blinkt vooral uit door zijn nuchterheid en realisme. Een benaderbare speler, geen vedetteallures en niet het grote showbeest. ( lacht) Wie anders dan Vanaken wint trouwens straks de Gouden Schoen? ' No sweat, no glory. Dat is gewoon essentieel. Daarom zijn wij ook de eersteklasser met de grootste en trouwste aanhang. Supporters van Club Brugge, die haken nooit af. De man van mijn nicht, Chris, liet zelfs het embleem op zijn arm tatoeëren. Bij ons is iedereen voor Club. (grijnst) Anders moeten we die persoon meteen onterven. 'Mijn mooiste momenten waren de laatste twee titels, die we vierden op de Markt op Brugge en waar ik was gevraagd als dj. Een hele eer. Ik had ook de fandag of een wedstrijd al eens in goede banen geleid. Zo'n viering is echt het summum. Dat overtreft alles. Die 20.000 of 25.000 fans, dat is een geheel ander publiek dan zeg maar een Foute Party in Flanders Expo of de mensen op een festivalweide. Ik ben normaal niet snel zenuwachtig, maar toen was ik toch gezond nerveus. Want op dat titelfeest moet echt alles kloppen. Eigenlijk is dat zelfs geen dj-set, omdat je alle clubhits moet draaien maar entertain je ook meer. En: zeker niet vergeten You'll never walk alone op te leggen. De klassieker bij uitstek voor alle voetbalfans. Het is alsof je mee kampioen bent.'