Tegenwoordig is de 59-jarige oud-doelman aan de slag bij een school voor kinderen met speciale noden in Ebbw Vale, in Wales. Vooraleer Neville Southall in 1980 prof werd bij Bury werkte hij respectievelijk als metserdiender, koerier en poetser. Daarom is het ook niet verwonderlijk dat Southall tegenwoordig les geeft aan kinderen die uitgesloten worden van normale scholen, in plaats van mee te draaien binnen het gangbare circuit.

Het zegt veel over de ex-keeper, vond journalist Donald McRae van The Guardian. Hij had met Southall een uitvoerig en hoogst ongebruikelijk interview. Na een twijfelend begin slaagde hij er uiteindelijk in om twee uur geanimeerd te spreken met de volslanke oud-voetballer. Southall, die op Twitter ondertussen 134.000 volgers telt, blijkt een vrijgevige ziel. In plaats van op Twitter te adverteren voor producten of zijn gal te spuwen, gebeurt het regelmatig dat de voormalige Welshe international dit medium gebruikt om een platform te geven aan mensen die er een statement willen doen. Zo gebeurt het wel eens dat er op de account van Southall uitleg wordt gegeven door personen uit de LGBT-gemeenschap ( lesbian, gay, bisexual en transgenders) - wat 30.000 nieuwe volgers opleverde in amper een week tijd. Of dat het fungeert als een hulplijn voor drugsverslaafden of mensen met zelfmoordneigingen, tot zelfs een collectief voor prostituees.

'Twitter brengt me in contact met groepen die ik anders nooit zou ontmoeten', oppert Southall. 'Ik hou van wat mensen beroert. Dan denk ik hoe mentaal sterk die vrouwen moeten zijn om in de seksindustrie te werken. Ook al doe je het graag, op een bepaald moment word je misschien wel gekwetst.' Southall geeft grif toe dat hij aanvankelijk ook vooroordelen had over mensen die actief zijn als sekswerker. 'Ik dacht alleen aan de dames op de hoeken van de straten. Maar wanneer je met hen praat, worden het ineens echte mensen. Als je hen snijdt, bloeden ze. Wanneer je hen een grap vertelt, lachen ze soms. Ze hebben ook pijn, ze huilen. Normaal zien we hen alleen opduiken in statistieken. Door hen een platform te geven, dachten sommigen dat ik de vrouwenhandel ondersteunde. Dat is natuurlijk van de pot gerukt. Het kan je moeder, dochter, zus of broer zijn. Je weet echt niet wie er allemaal in die industrie zit. Ik probeer duidelijk te maken wat ze doen en met welke problemen ze geconfronteerd worden.'

Tegenwoordig is de 59-jarige oud-doelman aan de slag bij een school voor kinderen met speciale noden in Ebbw Vale, in Wales. Vooraleer Neville Southall in 1980 prof werd bij Bury werkte hij respectievelijk als metserdiender, koerier en poetser. Daarom is het ook niet verwonderlijk dat Southall tegenwoordig les geeft aan kinderen die uitgesloten worden van normale scholen, in plaats van mee te draaien binnen het gangbare circuit. Het zegt veel over de ex-keeper, vond journalist Donald McRae van The Guardian. Hij had met Southall een uitvoerig en hoogst ongebruikelijk interview. Na een twijfelend begin slaagde hij er uiteindelijk in om twee uur geanimeerd te spreken met de volslanke oud-voetballer. Southall, die op Twitter ondertussen 134.000 volgers telt, blijkt een vrijgevige ziel. In plaats van op Twitter te adverteren voor producten of zijn gal te spuwen, gebeurt het regelmatig dat de voormalige Welshe international dit medium gebruikt om een platform te geven aan mensen die er een statement willen doen. Zo gebeurt het wel eens dat er op de account van Southall uitleg wordt gegeven door personen uit de LGBT-gemeenschap ( lesbian, gay, bisexual en transgenders) - wat 30.000 nieuwe volgers opleverde in amper een week tijd. Of dat het fungeert als een hulplijn voor drugsverslaafden of mensen met zelfmoordneigingen, tot zelfs een collectief voor prostituees. 'Twitter brengt me in contact met groepen die ik anders nooit zou ontmoeten', oppert Southall. 'Ik hou van wat mensen beroert. Dan denk ik hoe mentaal sterk die vrouwen moeten zijn om in de seksindustrie te werken. Ook al doe je het graag, op een bepaald moment word je misschien wel gekwetst.' Southall geeft grif toe dat hij aanvankelijk ook vooroordelen had over mensen die actief zijn als sekswerker. 'Ik dacht alleen aan de dames op de hoeken van de straten. Maar wanneer je met hen praat, worden het ineens echte mensen. Als je hen snijdt, bloeden ze. Wanneer je hen een grap vertelt, lachen ze soms. Ze hebben ook pijn, ze huilen. Normaal zien we hen alleen opduiken in statistieken. Door hen een platform te geven, dachten sommigen dat ik de vrouwenhandel ondersteunde. Dat is natuurlijk van de pot gerukt. Het kan je moeder, dochter, zus of broer zijn. Je weet echt niet wie er allemaal in die industrie zit. Ik probeer duidelijk te maken wat ze doen en met welke problemen ze geconfronteerd worden.'