Afgelopen zomer verruilde Dante Bonfim (33), die van 2006 tot 2009 in de Belgische competitie speelde met Charleroi en Standard, het Duitse Wolfsburg voor OGC Nice. Hij was toe aan iets anders, zegt de verdediger: 'Na acht jaar kende ik Duitsland wel, ik had nood aan een nieuwe omgeving die me opnieuw uitdaagde. Men vroeg zich af of ik hier met vakantie kwam, maar ik vond een fantastische club in een kampioenschap dat me bevalt. Ik was niet meer gewend aan zo veel zon. 's Morgens, wannee...

Afgelopen zomer verruilde Dante Bonfim (33), die van 2006 tot 2009 in de Belgische competitie speelde met Charleroi en Standard, het Duitse Wolfsburg voor OGC Nice. Hij was toe aan iets anders, zegt de verdediger: 'Na acht jaar kende ik Duitsland wel, ik had nood aan een nieuwe omgeving die me opnieuw uitdaagde. Men vroeg zich af of ik hier met vakantie kwam, maar ik vond een fantastische club in een kampioenschap dat me bevalt. Ik was niet meer gewend aan zo veel zon. 's Morgens, wanneer ik opsta, ben ik al gelukkig. Ik woon in een mooie stad. De Franse keuken is fantastisch. Ik speel met goeie jongeren die luisteren als je iets zegt. Al wat ik zocht, vond ik hier.' De competitie valt hem heel erg mee. 'Ik zie veel goeie voetballers, snel, dribbelsterk, jongeren die al vroeg een kans krijgen. Toch ben ik aangenaam verrast over het algemene niveau. Alle ploegen, ook de kleintjes, zijn goed georganiseerd. Daardoor is het ook een gesloten manier van voetballen, omdat iedereen tactisch goed op zijn plek staat. In Frankrijk wordt niet veel heen en weer gerend, men loopt op het juiste moment op de juiste plaats. Tactisch staat de competitie hier op een heel hoog niveau. Of je tegen een topploeg of een kleine club speelt, maakt niet uit.' De manier van trainen verbaasde hem aanvankelijk wel. 'Ik was gewend om altijd voluit te gaan. Hier vroeg ik me op training weleens af of het de spelers zou lukken, in de match voluit gaan. Maar toen de wedstrijd begon, gaf iedereen zich honderd procent. Tijdens de wedstrijd gaat het hard, in de week wat minder.' Wat hem ook verbaast, is dat de Franse ploegen de dag van de wedstrijd zelf aankomen en niet de avond tevoren. 'Op PSG speelden we om 21 uur. We arriveerden in Parijs om één uur 's middags.' Met zijn 33 is hij naar Franse Ligue 1-normen al een oude speler: 'Maar zo voel ik me niet. Je moet van het spelletje houden en veel adrenaline hebben. Ik wil nog elke dag alles geven. Veel van het voetbal speelt zich in het hoofd af.' Wel betreurt Dante dat veel jonge talenten vroeg de competitie verlaten voor hoger aangeschreven competities. Of hij de Ligue 1 kan aanbevelen aan andere buitenlanders? 'Ik heb dat al gedaan. Julian Draxler, met wie ik bij Wolfsburg voetbalde, belde me voor hij bij PSG tekende. Hij had nog andere mogelijkheden, maar ik heb hem gezegd dat hij naar Frankrijk moest komen. Dat zulke talenten voor deze competitie kiezen, is goed voor het Franse voetbal.' GEERT FOUTRÉ