Op 7 juni begint het WK vrouwenvoetbal in Frankrijk. De Red Flames konden zich niet kwalificeren, maar onze noorderburen wel. Een van de boegbeelden bij Nederland, is Lieke Martens (26). Voetbal International had een gesprek met de Nederlandse aanvalster, die nu al twee jaar voor het vrouwenteam van FC Barcelona voetbalt. De verwachtingen in Nederland zijn torenhoog sinds Oranje in 2017 Europees kampioen werd in eigen land. Zomaar eventjes wereldkampioen worden, vindt Mar...

Op 7 juni begint het WK vrouwenvoetbal in Frankrijk. De Red Flames konden zich niet kwalificeren, maar onze noorderburen wel. Een van de boegbeelden bij Nederland, is Lieke Martens (26). Voetbal International had een gesprek met de Nederlandse aanvalster, die nu al twee jaar voor het vrouwenteam van FC Barcelona voetbalt. De verwachtingen in Nederland zijn torenhoog sinds Oranje in 2017 Europees kampioen werd in eigen land. Zomaar eventjes wereldkampioen worden, vindt Martens niet evident. 'Zo werkt het natuurlijk niet. Ik denk dat het vrouwenvoetbal in veel landen zo in de lift zit, dat er veel kandidaten zijn. De tijden dat er drie grote favorieten waren die je van tevoren al kon aanwijzen als wereldkampioen zijn voorbij. Nu heb je heel veel goede outsiders, wij met Oranje zijn dat ook.' Nederland zit in een poule met Canada, Kameroen en Nieuw-Zeeland. 'Kameroen is de onbekende', aldus Martens. 'We kennen Canada en Nieuw-Zeeland al langer. Vier jaar geleden was onze eerste keer op een WK en speelden we ook tegen hen. Ik ben echt benieuwd hoe de verhoudingen nu zijn. Wij zijn nu in ieder geval veel beter dan toen.' Ondertussen is Lieke Martens een van de uithangborden van het vrouwenvoetbal geworden. In Spanje is haar gezicht op folders en reclameborden te zien, ze poseert zelfs samen met Lionel Messi. Die nieuwe rol was even aanpassen voor haar, geeft de Nederlandse toe. 'Er kwam zo veel op me af. Ik ben best zoekende geweest, het was van niks naar heel veel. In Spanje word ik ook aangesproken door Spanjaarden maar vooral veel Nederlanders kennen me daar ook. In Nederland is het wel intenser. Ik ben eraan gewend. Ik ben niet superveel in Nederland, maar ik heb wel geleerd - als ik bijvoorbeeld met familie ben - te zeggen dat ik dan even geen tijd heb en niet gestoord wil worden. Het belemmert me niet, het is alleen maar mooi voor het vrouwenvoetbal dat ik daarin een voorbeeld ben en mijn verhaal kinderen inspireert.' Ondertussen heeft ze ook haar mening kunnen vormen over de vrouwenvoetbalcompetitie in Spanje. ' La liga is goed onderweg, dit gaat in de toekomst een grote competitie worden. Maar er kan nog veel beter. De velden zijn bijvoorbeeld niet altijd even goed. En er zouden misschien een paar teams minder mee kunnen doen. Maar het klopt dat er laatst 50.000 mensen bij de vrouwen van Athletic Bilbao kwamen kijken. Belangstelling genoeg.'