Het WK vrouwenvoetbal, dat op 7 juni van start gaat in Frankrijk, komt met rasse schreden dichterbij en dat zullen we geweten hebben. Vorige week ging een provocerend filmpje van de Duitse nationale vrouwenploeg viraal onder de titel: 'We hebben geen ballen, maar we weten wel hoe we ze moeten gebruiken.' Bondscoach Martina Voss-Tecklenburg en een aantal speelsters hekelen daarin de clichés over vrouwen die ze hebben moeten overwinnen. De uitspraken in de video zijn er niet naast: 'We spelen voor ee...

Het WK vrouwenvoetbal, dat op 7 juni van start gaat in Frankrijk, komt met rasse schreden dichterbij en dat zullen we geweten hebben. Vorige week ging een provocerend filmpje van de Duitse nationale vrouwenploeg viraal onder de titel: 'We hebben geen ballen, maar we weten wel hoe we ze moeten gebruiken.' Bondscoach Martina Voss-Tecklenburg en een aantal speelsters hekelen daarin de clichés over vrouwen die ze hebben moeten overwinnen. De uitspraken in de video zijn er niet naast: 'We spelen voor een land dat onze namen niet eens kent' en 'Voor onze eerste Europese titel kregen we een set theekopjes.' Een gelijkaardige boodschap bracht Amerikaanse international Alex Morgan vorige week op The Players' Tribune. Daar vertelt ze in haar eigen woorden hoe ze er al op zevenjarige leeftijd van droomde om profvoetbalster te worden. Ze rakelt op hoe haar ouders er alles aan deden om de droom van hun dochter werkelijkheid te laten worden. Maar op haar pad kwam ze ook andere mensen tegen. Toen ze op haar veertiende voor het eerst voor een clubteam wilde uitkomen, ging ze testen. De coach zag haar en zei dat ze talent had, maar: 'Je bent niet goed genoeg. Sorry, maar wij hebben je niet nodig in ons team.' Ze omschrijft het als een belangrijk leermoment. Plots besefte ze dat er ook mensen bestonden die twijfelden aan haar. Soms twijfelt ze zelfs nu nog - ze is 29 en kwam 161 keer uit voor de Verenigde Staten. 'Het gebeurt dat ik op training kom en denk: shit, mijn ploegmaats zijn zo goed, ik ben niet goed genoeg. Dat gevoel komt ineens opzetten. Op zo'n moment moet je jezelf opnieuw vertrouwen inpompen en tegen jezelf zeggen dat je wél goed genoeg bent, tot je dat ook zelf gaat geloven.' In haar brief aan The Players' Tribune ergert Morgan zich aan de ongelijkheid tegenover mannelijke voetballers: 'Wij verdienen maar een fractie van wat zij verdienen. En dat moeten wij proberen te compenseren. Door met sponsors en partners te werken. Door ons gezicht vaak buiten het voetbal te laten zien. Dat betekent ook dat ik mezelf meer moet openstellen. Ik moet een publiek figuur worden, ik moet meer van mezelf prijsgeven op sociale media. Mannelijke voetballers moeten dat allemaal niet doen. Zij hebben hun makelaars en mensen die hun sociale media beheren. Zij hebben een privéleven. Het maakt me kwaad dat we nog altijd over dezelfde thema's moeten blijven praten en dat de verandering zo traag gaat.' Ze hoopt dan ook dat het WK vrouwenvoetbal als katalysator kan dienen voor verdere verandering.