' La Ligue 1 a refroidi les investisseurs étrangers' is de kop van het stuk. Aanleiding van het verhaal: de nakende overname van Nice, dat de voorbije weken ijskoud bleef op de transfermarkt. De Chinees-Amerikaanse eigenaars van de ploeg, die in 2016 met steile ambities neerstreken en meteen derde werden, willen al een tijdje van hun speeltje af. Niet rendabel genoeg. Bespeler van de nochtans prachtige Allianz Rivièra, maar na het stunten met het aantrekken van MarioBalotelli kwam er geen sportief vervolg. Vorig seizoen zesde en nu op zoek naar vers geld. Daar moet de megarijke Brit Jim Ratcliffe (de sterke man achter INEOS) voor zorgen, maar een en ander sleept lang aan.

Dat deed een jaar geleden ook al de overname van Girondins de Bordeaux, inmiddels een meeloper in de Ligue 1 (vorig seizoen 12e) en in handen van een Amerikaans investeringsfonds. Fans keken reikhalzend uit naar deze mercato, maar zagen vooral vertrekkers: de jonge belofte Koundé (20) voor 25 miljoen naar Sevilla en Lukas Lerager voor 6 miljoen naar Genoa. Troost: Laurent Koscielny komt er van zijn voetbalpensioen genieten. Ambitieus was ook Frank McCourt toen die drie jaar geleden met Marseille PSG wilde bekampen, maar van zijn Champions Project kwam nog niets in huis. En wat Monaco vorig seizoen meemaakte, hebben we van dichtbij ( Tielemans, Henry) kunnen volgen. Maar nipt gered...

PSG, Lille, Nice, Marseille, Monaco en Bordeaux: allemaal in handen van buitenlandse investeerders, maar alleen de eerste twee floreerden. Met PSG onbedreigd op kop, want Lille verkocht zijn parel in de spits. Nantes en Saint-Etienne lonken ook naar het buitenland, maar voorlopig zonder succes. Zonder Champions League is een investering niet rendabel en in Marseille weten ze hoe moeilijk die is te halen, ook al hebben de Fransen dankzij PSG en vroeger Lyon drie tickets voor de groepsfase.

Een en ander kan wel veranderen. Frankrijk blijft goeie voetballers opleiden en blijft het favoriete shoppingland voor de Premier League. En vanaf volgend seizoen stijgt de televisiepot. Mediapro (van oorsprong Catalaans maar inmiddels onderdeel van een groep met een Chinese meerderheidsaandeelhouder) nam voor 1,15 miljard euro per jaar het televisiecontract over. BeIn, nu goed voor zeven wedstrijden per weekend, houdt er van 2020 tot 2024 nog twee over.

De Ligue 1 blijft dus interessant, bedenkt Le Parisien, maar de vaandelclubs zijn te duur geprijsd. Daarom kunnen nieuwe eigenaars hun grote sportieve beloftes moeilijk waarmaken. Een specialist in overnames suggereert in de krant een andere weg: beter een minder dure ploeg uit Ligue 2 overnemen en daarmee promoveren. Dat zoiets ook verre van evident is, zien we in onze eigen 1B.

' La Ligue 1 a refroidi les investisseurs étrangers' is de kop van het stuk. Aanleiding van het verhaal: de nakende overname van Nice, dat de voorbije weken ijskoud bleef op de transfermarkt. De Chinees-Amerikaanse eigenaars van de ploeg, die in 2016 met steile ambities neerstreken en meteen derde werden, willen al een tijdje van hun speeltje af. Niet rendabel genoeg. Bespeler van de nochtans prachtige Allianz Rivièra, maar na het stunten met het aantrekken van MarioBalotelli kwam er geen sportief vervolg. Vorig seizoen zesde en nu op zoek naar vers geld. Daar moet de megarijke Brit Jim Ratcliffe (de sterke man achter INEOS) voor zorgen, maar een en ander sleept lang aan. Dat deed een jaar geleden ook al de overname van Girondins de Bordeaux, inmiddels een meeloper in de Ligue 1 (vorig seizoen 12e) en in handen van een Amerikaans investeringsfonds. Fans keken reikhalzend uit naar deze mercato, maar zagen vooral vertrekkers: de jonge belofte Koundé (20) voor 25 miljoen naar Sevilla en Lukas Lerager voor 6 miljoen naar Genoa. Troost: Laurent Koscielny komt er van zijn voetbalpensioen genieten. Ambitieus was ook Frank McCourt toen die drie jaar geleden met Marseille PSG wilde bekampen, maar van zijn Champions Project kwam nog niets in huis. En wat Monaco vorig seizoen meemaakte, hebben we van dichtbij ( Tielemans, Henry) kunnen volgen. Maar nipt gered... PSG, Lille, Nice, Marseille, Monaco en Bordeaux: allemaal in handen van buitenlandse investeerders, maar alleen de eerste twee floreerden. Met PSG onbedreigd op kop, want Lille verkocht zijn parel in de spits. Nantes en Saint-Etienne lonken ook naar het buitenland, maar voorlopig zonder succes. Zonder Champions League is een investering niet rendabel en in Marseille weten ze hoe moeilijk die is te halen, ook al hebben de Fransen dankzij PSG en vroeger Lyon drie tickets voor de groepsfase. Een en ander kan wel veranderen. Frankrijk blijft goeie voetballers opleiden en blijft het favoriete shoppingland voor de Premier League. En vanaf volgend seizoen stijgt de televisiepot. Mediapro (van oorsprong Catalaans maar inmiddels onderdeel van een groep met een Chinese meerderheidsaandeelhouder) nam voor 1,15 miljard euro per jaar het televisiecontract over. BeIn, nu goed voor zeven wedstrijden per weekend, houdt er van 2020 tot 2024 nog twee over. De Ligue 1 blijft dus interessant, bedenkt Le Parisien, maar de vaandelclubs zijn te duur geprijsd. Daarom kunnen nieuwe eigenaars hun grote sportieve beloftes moeilijk waarmaken. Een specialist in overnames suggereert in de krant een andere weg: beter een minder dure ploeg uit Ligue 2 overnemen en daarmee promoveren. Dat zoiets ook verre van evident is, zien we in onze eigen 1B.