Per Mertesacker (34) heeft net een nieuw boek uitgebracht: Big Friendly German. Aanleiding voor The Guardian om hem te interviewen over zijn invloed als jeugdtrainer in de opleiding van Arsenal, de club waar de ex-verdediger zeven jaar speelde.

Zelf was hij geen begenadigd talent, zegt de Duitser. Het boek was dan ook een goede manier om eens terug te blikken op dertig jaar voetbal, de weg naar het profbestaan incluis. Want daar begint het natuurlijk allemaal. 'Ik heb te maken gehad met veel tegenslag, was vaak geblesseerd en mensen zeiden: 'Je bent niet goed genoeg'', aldus Mertesacker. 'Mijn ouders bleven op die momenten rustig en dat heeft me erg geholpen. Wanneer ik later met mijn vader naast me onderhandelde over een contract zei hij: 'Nee, dat is te veel.' Hij weigerde het geld aan te nemen. Ik was op dat moment boos, maar ik zie nu dat hij me wilde laten zien wat echt belangrijk is om vooruit te komen. Terugkijkend denk ik dat dat soort momenten een grotere invloed op me hebben gehad dan ik dacht.'

Mertesacker vervolgt: 'Het is belangrijk dat je het soms allemaal niet té serieus neemt; dat heeft mij geleerd om me te leren focussen toen de kans écht kwam. Ik heb die mogelijkheid ook nooit beschouwd als: 'Alsjeblieft, hier heb je alles wat je je maar kunt wensen.' Dat is de huidige generatie: nemen, nemen, nemen. Als je denkt dat het allemaal om halen en brengen, geld en voorzieningen gaat, dan is dat juist het tegenovergestelde van goed voor die jongens zorgen.'

De ervaring die de oud-verdediger heeft uit zijn eigen jeugd wil hij als trainer op zijn werk met jonge, talentvolle spelers projecteren. 'Ik wil een invloed hebben op het leven van jongeren, een deel van hun toekomst zijn, en dan maakt het niet uit wat ze gaan doen. Ik heb gezien dat alle getalenteerde spelers op vijftien-, zestienjarige leeftijd heel weinig kans hebben om door te breken. Als iemand mij op mijn zestiende had beoordeeld, zou ik de opleiding hebben moeten verlaten. Hoe herstel je daarvan? Dat is wat ik probeer toe te voegen aan de Academy, door te zeggen: 'Er is een andere weg voor jou.'

Soms krijg ik het gevoel dat ouders denken dat hun zoon in hun pensioen kan voorzien. Ik vind dat we ons niet enkel zouden moeten focussen op degenen die het gaan maken in het voetbal. Een speler in het eerste van Arsenal of een arts in Amerika, de ontwikkeling van die laatste zou me dezelfde voldoening geven. Dat hij terugblikkend kan zeggen: 'Ja, dit heeft me een beter mens gemaakt.'

Per Mertesacker (34) heeft net een nieuw boek uitgebracht: Big Friendly German. Aanleiding voor The Guardian om hem te interviewen over zijn invloed als jeugdtrainer in de opleiding van Arsenal, de club waar de ex-verdediger zeven jaar speelde. Zelf was hij geen begenadigd talent, zegt de Duitser. Het boek was dan ook een goede manier om eens terug te blikken op dertig jaar voetbal, de weg naar het profbestaan incluis. Want daar begint het natuurlijk allemaal. 'Ik heb te maken gehad met veel tegenslag, was vaak geblesseerd en mensen zeiden: 'Je bent niet goed genoeg'', aldus Mertesacker. 'Mijn ouders bleven op die momenten rustig en dat heeft me erg geholpen. Wanneer ik later met mijn vader naast me onderhandelde over een contract zei hij: 'Nee, dat is te veel.' Hij weigerde het geld aan te nemen. Ik was op dat moment boos, maar ik zie nu dat hij me wilde laten zien wat echt belangrijk is om vooruit te komen. Terugkijkend denk ik dat dat soort momenten een grotere invloed op me hebben gehad dan ik dacht.' Mertesacker vervolgt: 'Het is belangrijk dat je het soms allemaal niet té serieus neemt; dat heeft mij geleerd om me te leren focussen toen de kans écht kwam. Ik heb die mogelijkheid ook nooit beschouwd als: 'Alsjeblieft, hier heb je alles wat je je maar kunt wensen.' Dat is de huidige generatie: nemen, nemen, nemen. Als je denkt dat het allemaal om halen en brengen, geld en voorzieningen gaat, dan is dat juist het tegenovergestelde van goed voor die jongens zorgen.' De ervaring die de oud-verdediger heeft uit zijn eigen jeugd wil hij als trainer op zijn werk met jonge, talentvolle spelers projecteren. 'Ik wil een invloed hebben op het leven van jongeren, een deel van hun toekomst zijn, en dan maakt het niet uit wat ze gaan doen. Ik heb gezien dat alle getalenteerde spelers op vijftien-, zestienjarige leeftijd heel weinig kans hebben om door te breken. Als iemand mij op mijn zestiende had beoordeeld, zou ik de opleiding hebben moeten verlaten. Hoe herstel je daarvan? Dat is wat ik probeer toe te voegen aan de Academy, door te zeggen: 'Er is een andere weg voor jou.' Soms krijg ik het gevoel dat ouders denken dat hun zoon in hun pensioen kan voorzien. Ik vind dat we ons niet enkel zouden moeten focussen op degenen die het gaan maken in het voetbal. Een speler in het eerste van Arsenal of een arts in Amerika, de ontwikkeling van die laatste zou me dezelfde voldoening geven. Dat hij terugblikkend kan zeggen: 'Ja, dit heeft me een beter mens gemaakt.'