Is hij de nieuwe prins, die als opvolger van Wayne Rooney samen met de revaliderende aanvoerder Harry Kane de Engelse nationale ploeg naar een trofee kan voeren op het EK? Flankaanvaller Raheem Sterling (25) verruilde in juli 2015 Liverpool voor 63,7 miljoen euro voor Manchester City, waar hij nog een overeenkomst heeft tot 2023. Met twee titels en een FA Cup op zijn palmares werd hij door de journalisten uitgeroepen tot beste speler van de Premier League in het seizoen ...

Is hij de nieuwe prins, die als opvolger van Wayne Rooney samen met de revaliderende aanvoerder Harry Kane de Engelse nationale ploeg naar een trofee kan voeren op het EK? Flankaanvaller Raheem Sterling (25) verruilde in juli 2015 Liverpool voor 63,7 miljoen euro voor Manchester City, waar hij nog een overeenkomst heeft tot 2023. Met twee titels en een FA Cup op zijn palmares werd hij door de journalisten uitgeroepen tot beste speler van de Premier League in het seizoen 2018/19. Iedereen herinnert zich echter vooral zijn koelbloedigheid in oktober vorig jaar, bij de 0-6-zege van de Three Lions in Bulgarije, toen Sterling na zijn twee treffers en assist het slachtoffer werd van opzichtige racistische aanvallen. L'Equipe Magazine stuurde journalist Pierre-Etienne Minonzio richting Manchester, waar het icoon van de Citizens op maar liefst tien pagina's niet twijfelt om zijn mening weer te geven. Zeker en vast ook door hetgeen onlangs gebeurde in de wedstrijd van Vitória Guimarães tegen FC Porto, met de Malinese aanvaller Moussa Marega als doelwit van oerwoudgeluiden. Nota bene door de thuisfans, een club waar hij nog speelde in het verleden. 'In het voetbal zijn er niet veel mensen die het probleem van het racisme echt serieus nemen', oordeelt Sterling. 'Ik heb de indruk dat als de supporters iets zouden zingen in het stadion met een seksuele connotatie, ze strenger zouden worden bestraft door de bevoegde instanties. Want uiteindelijk worden racistische opmerkingen als niet zo erg beoordeeld.' Het meest vreemde blijft echter dat de 56-voudige international buiten het voetbal nooit werd geconfronteerd met zijn donkere huidskleur. 'Ik groeide op in Londen, in een multiculturele wijk waar ik geen enkel racistisch commentaar hoorde. Niet één! De eerste keer gebeurde dat toen ik als vijftienjarige in de jeugdopleiding van Liverpool terechtkwam. Men schold me uit omdat ik zwart was. Weet je, wanneer je wordt behandeld als een zwarte onnozelaar, dan begrijp je direct over wat het precies gaat. Supporters mogen me uitschelden of iets toeschreeuwen, dat stoort me niet. Zolang ze maar niet verwijzen naar mijn huidskleur. Lager kun je volgens mij niet vallen, daarom is het onaanvaardbaar.' Hij weet hoe te reageren: 'Op het veld laat ik de emoties niet winnen. Ik blijf sterk geconcentreerd op het gegeven om met de ploeg zoveel mogelijk te scoren.'